Teaser:
Nang
dahil sa pag-iwas sa kani-kanilang nakaraan, dalawang puso ang magtatagpo. Mga
pusong pilit isinara, pusong pilit iniwas sa mga Trespassers na gustong pumasok
dito nang wala man lang pahintulot...
Si
Jenny Louise Agreda, umalis ng bansang Pilipinas. Iniwan ang kanyang buhay sa
bansang sinilangan para umiwas at makalimot sa taong sa puso niya'y sumugat.
Ngunit sa kanyang pagbabalik, isang estranghero ang sa puso niya ay
susungkit...
Si
Kenneth Lourd Heckmann, half Filipino-German. Magbabakasyon ng Pilipinas para
magpahilom sa kanyang pusong sugatan at makalimot sa mapait niyang nakaraan.
Ngunit di pa man siya nakakapag-simula, sa puso niya'y may gusto ng kumuha..
The
Love was Perfect but the relationship ay may balakid. Dahil ba sa kanyang katayuan
sa buhay, sa pag-ibig ni Kenneth ay di siya nababagay?
Maipaglalaban
kaya siya ni Kenneth o di kaya'y kakalimutan na lang niya ito ng pilit?
CHAPTER 1
IBANG kasiyahan ang kanyang nararamdaman, after two years na nawalay siya sa kanyang
pamilya dumating na rin ang araw ng kanyang pagbabalik sa kanyang bayang
sinilangan.
Queen
Ahlia International Airport, 1:00 p.m. She's waiting for her 3:00 o'clock
flight, di naman siya masyadong excited sa lagay na yan. Pinilit niyang ihatid
na siya ng amo niya nang mas maaga, natatakot kasi siyang maiwanan ng eroplano.
Sabik
na sabik na siyang makita ang kanyang pamilya, gusto na niyang maamoy ang
preskong hangin sa probinsya nila, marinig ang huni ng ibon sa umaga na
nakakahalina. Gusto na niyang matikman ulit ang mga Filipino foods, ang Tenola
at adobong manok, lalung-lalo na ang Penakbet na maraming Ampalaya. At Ang
magsawsaw ng manggang hilaw sa bagoong na maanghang. Nakakalaway talaga!
Inasikaso
na niya ang kanyang mga papeles at laking pasalamat niya na wala namang naging
aberya.
«JEN's
POV»
Isang
oras na akong paikot-ikot sa waiting area. Tingin dito, tingin doon lang ang
ginawa ko baka sakaling makahanap nang magandang pampasalubong.
Sa
kaiikot ako'y ginutom at Food Court ay aking tinungo. I got my order and searched
for a vacant table. Walang bakante maliban sa isang table na iisa lang ang
naka-occupied. Pinuntahan ko ang mesang iyon, nakatalikod ang puting lalaking
nandoon.
Habang
ako'y papalapit, ay may parang kung anong magnet ang sa akin ay humihila para lalong
lumapit.
Pinagmasdan
ko ang likuran niya, matipuno ang hubog ng katawan nito. "Ang sarap niyang
yakapin." Sabi ng aking isipan. Naglalandi ang isang bahagi ng aking
isipan at kinokontra naman ng isang bahagi nito.
Hinarap
ko siya and Oh, My! Ang gwapo niya! Dagdag pa ng naglalandi kong isipan.
"Hmm... Excuse me. Can I occupy the vacant seat? If it's okay with you.
Promise, I will not stay long." Paghingi ko ng permiso dito. "Sure,
it's vacant anyway." matipid na sagot nito sa kanyang baritonong boses at
sinamahan pa ng isang ngiti na lalong nagpatindi sa aking katauhang naglalandi.
«KEN'S
POV»
Isang
estanghera ang lumapit sa aking mesa at binulabog ang aking katahikan habang
hinihintay ko ang aking flight for Philippines. This is my first transit from Germany,
mas mura kasi 'pag sa Jordan dumaan. My Father's a German National and my Mom's
a Filipina. My parents decided to send me in the Philippines for a two months
vacation.
The
girl's so serious, she looks so mysterious. She asked if she can use the vacant
seat and I'd let her. She quietly sat and ate her food. From time to time, I
had to take a glance at her. Mauubos na niya ang pagkain niya but she didn't
threw me even a single glance. Strange, siya lang ang babaeng di kinikilig sa
akin. "Hmmm, iba siya." I concluded.
«JEN'S
POV»
Para
akong isang yelo na unti-unting natutunaw sa harap ng lalaking ito. Pakiramdam
ko may humawak ng mahigpit sa puso ko, di ako makahinga. I can't describe kung
anong feeling ito. It's the very first time that I felt this way.
Naupo
lang ako, seryoso at tahimik na kinain ang aking in-order without even taking a
single glance at him dahil sa nararamdaman kong kakaiba. Nagmahal na ako noon
pero hindi ganito ang naramdaman ko. Is it possible na ito ang tinatawag na
Love? But is it true na you will fall in love the first time you saw him? I
disregarded that thoughts at binilisan kong ubusin ang pagkain ko. I'm really
afraid of this strange feeling I had for this stranger, Oh God! No, it can't
be. Not with this man.
Napatigil
ako sa pagsubo when I saw him sa malanding salamin ng aking mga mata na
nakatingin siya sa akin. NO, hindi siya nakatingin kundi nakatitig. "May
dumi ba ako sa mukha?" Tahimik kong tanong sa aking sarili saka kinuha ang
wet wipes at nagpunas ng aking bibig. Bumalik siya sa kanyang binabasa at
maya-maya ay tumitig na naman sa akin.
"It
is rude to stare." Matapang kong sabi dito na ikinatawa niya at GULAYNESS!
Lumabas ang kanyang mga ngiping pantay-pantay at mapuputi.
"What's
funny?" mataray kong tanong dito.
"Nothing,
you're just so cute." What? Cute daw ako? Kung pwede lang tumalikod at
manalamin ginawa ko na just to prove myself na cute nga ako.
Pakiramdam
ko puso ko'y tumalon, ikot ng mundo ko'y tumigil. Wala na talaga, ang puso ko'y
parang masusungkit na ng Hercules na'to. Yeah, he looks like Hercules!
"By
the way, I'm Kenneth Lord Heckmann." Pagpapakilala nito sabay lahad ng
kanyang kanang palad. Pakiramdam ko, umakyat lahat ng dugo sa pisngi ko.
Nagba-blush ba ako?
"Jenny,
Jenny Louise Agreda." Nauutal kong pagpapakilala at tinanggap ang kanyang
nakalahad na mga palad. Sa paglapat ng aming mga palad ay parang may isang
napakalakas na boltahe ng kuryente ang dumaloy sa bawat ugat ng aking katawan.
Binitawan ko kaagad ang kanyang kamay. I can't stay holding it, ang init,
nakakapaso...
"You
can stay, if you want." Paanyaya nito.
"Ah,
eh, Thanks!" gusto ko talagang umalis pero parang na batobalani ang aking
puwet sa upuan. Nanatili ako kahit ako'y naiilang.
He
started the conversation nang mapansin niyang tahimik lang ako.
"Why
are you here in Jordan?" Tanong nito.
"To
work, to earn money for my family..pili kong sagot dito. "Hindi naman yan
totoo eh." Pagkontra ng aking isipan.
"Why,
you cannot earn money in Philippines?" sunod na tanong nito na
nagpatahimik sa akin. I don't know how to answer him. Ang totoo ang dami namang
offers sa akin. I just told him na di ganun kataas ang sweldo sa Pinas at hindi
makakatustos kahit sa basic needs ng isang pamilya.
We
exchanged questions hanggang umabot na rin sa mga personal na bagay ang aming
napag-uusapan and that made me feel comfortable with him. At nalaman kong he is
single.
"Ayyyiiieeee! I have a chance!" Nagsusumigaw ang aking
isipan.
Ang
galing niyang magdala sa usapan, hindi siya nawawalan ng topics, mapapanganga
ka talaga when he is talking. Di na matigil-tigil ang tibok ng puso ko. Parang
may mga kabayong naghahabulan sa loob ng dibdib ko. His voice really soothes my
heart lalo na 'pag may kasamang ngiti at tawa. :-)
Natigil
ang masayang pag-uusap nila nang may sumingit na isang Pilipina... "Oh?
Kilay 2020?" Pansin ng baliw niyang isip. Isang linya na lang kasi ang
kilay niya eh. Mukhang wala na nga at napakamaldita niyang tingnan.
"Excuse
me. Pwede ba tayong mag-usap?" Sabi nito na nagpagulat sa kanya. "Ano
kaya ang kailangan nito?" pagtataka niya na hindi naman niya ito kilala.
CHAPTER 3
CHAPTER 4
CHAPTER 5
CHAPTER 6
CHAPTER 7
CHAPTER 8
CHAPTER 9
CHAPTER 10
CHAPTER 11
CHAPTER 12
CHAPTER 13
CHAPTER 14
CHAPTER 15
CHAPTER 16
CHAPTER 17
CHAPTER 18
CHAPTER 19
CHAPTER 20
CHAPTER 21
CHAPTER 22
CHAPTER 23
CHAPTER 24
CHAPTER 25
CHAPTER 26
CHAPTER 27
CHAPTER 28
CHAPTER 29
CHAPTER 30
FINALE
CHAPTER 4
CHAPTER 5
CHAPTER 6
CHAPTER 7
CHAPTER 8
CHAPTER 9
CHAPTER 10
CHAPTER 11
CHAPTER 12
CHAPTER 13
CHAPTER 14
CHAPTER 15
CHAPTER 16
CHAPTER 17
CHAPTER 18
CHAPTER 19
CHAPTER 20
CHAPTER 21
CHAPTER 22
CHAPTER 23
CHAPTER 24
CHAPTER 25
CHAPTER 26
CHAPTER 27
CHAPTER 28
CHAPTER 29
CHAPTER 30
FINALE
No comments:
Post a Comment