CHAPTER 29
AFTER 5 months unti-unti na ring naka-recover si Mr. David Heckmann ngunit nasa St.
Joseph Medical Center pa rin ito dahil di ito pinayagang iuwi because his
condition was so sensitive.
Dinala
siya ng ina para bisitahin ang ama sa kauna-unahang beses simula ng bumalik
siya ng Germany.
"Sorry,
Dad." Paghingi niya ng paumanhin sa ama.
"You
should have listen, Son. I have so many plans for you." ang kanyang ama.
"I
have my own life and I want it with Jen, Dad." Paghihinagpis ni Kenneth.
"Bastard!
I didn't raise you to marry that housemaid!" Galit na wika ni David habang
wala namang tigil sa pag-alalay ang maybahay nito sa kanya.
"And
how'd you met Mom, Dad? She's your family's housemaid too, right?" dahil
sa kanyang mga sinabi ay nasampal siya ng ama.
Di
inaasahan ng kanyang mga magulang ang kanyang mga sinabi. Para silang sinampal
sa katotohanang nakalimutan nila.
Parang
binuhusan ng kung anong likido si Angela sa pagkapahiya sa kanyang sarili.
Dahil sa kanyang pagkamaka-sarili, she forgot where she came from. And how
she'd met her husband, the father of Kenneth.
"Stop
it, David!" Umiiyak na awat ni Angela sa pag-uusap ng dalawa. Hawak-hawak
na ni David ang kanyang dibdib.
"Anak,
tama na!"
Katahimikan
ang bumalot sa paligid habang si Mrs. Heckmann naman ay nakayakap lang sa asawa
na nangingilid ang mga luha.
"And
I'd never regreted the day I found your mother, Son."
"And
so I am, Dad. I love her so much. She's my life." Sapo si Ken ang kanyang
mga pisngi habang umiiyak.
Nahabag
ang mga magulang sa kalagayan ng anak and they've realized one thing, hindi
nasusukat ang pagmamahal sa kung ano man ang katayuan mo sa buhay.
The
only thing they forget was How they'd met.
Napaluha
na lang si Mr. David Heckmann habang nakatingin sa anak. At nakikita niya kung
gaano kalaki ang pagmamahal nito sa isang Pilipina. Kagaya niya, he had fight
for Angela before at naiintindihan niya si Kenneth. Hindi niya napansin ang
kanyang sarili na naging kagaya siya ng mga magulang niya, naging balakid din
ito sa pagmamahalan nila ni Angela ngunit dahil sa pagtatanggol niya kay Angela
ay wala ng nagawa ang mga magulang niya.
Naging
saksi na sila sa unang kabiguan ng anak, malapit na nitong kinitil ang sarili
niyang buhay dahil sa gusto niyang sumunod kay Andrea sa kabilang buhay. Minsan
na itong naglaslas ng pulso dahil sa pagiging desperado nito.
And
they'd been too selfish na pakialaman pa ang sariling buhay ni Ken.
"Son,
ayusin mo ang buhay mo. Susuportahan ka namin ng Daddy mo." Ang
madamdaming turan ni Mrs. Heckmann habang sila'y nag- umagahan. That's their
first breakfast nang makalabas na sa hospital ang kanyang ama.
"She's
my life, Mom." Maikli nitong sagot with sincerity.
"That's
what we're trying to say, son."
"Pumapayag
na kami ng Daddy mo anak."
"Mom,
Dad?" Laking pasasalamat niya sa naging desisyon ng mga magulang. Walang
pagsidlan ang kanyang kasiyahan.
"But---,
in one condition."
"I'll
do everything, Ma! Promise! Just send me back to Jenny, Ma!"
"Fix
the problems in our Company. After that, you're FREE!" masakit sa loob ni
Angela ang naging desisyon pero dahil sa pagmamahal niya sa anak at gusto din
niyang bumawi sa kasalanan niya dito. She's wrong for interfering her son's
personal life. Masakit na ipagpalit ka ng anak mo sa iba pero unti-unti na ring
nabuksan ang isipan ng mag-asawa, hindi mananatiling bata ang kanilang unico
hijo. At hindi buong buhay nito ay mananatili ito sa tabi nila.
Wala
na siyang sinayang na oras sa araw na iyon mismo. He started to manage their
business at inumpisahang alamin ang puno't-dulo ng naging problema ng Kompanya.
He
tried to call Jen's mobile but it was closed pati ang Landline sa bahay nila
but it keeps on ringing nobody answer. He's worried and excited to hear her
voice. He wants to explain everything, why they did not hear anything from him.
He
tried to call Jomar pati ang bahay ng kanyang lola. All the numbers he dialled
were disconnected. Nag-aalala siya sa mga nangyayari kaya mas minabuti niyang
mag-focus sa kanilang business for faster recovery at makabalik na siya ng
Pinas. In God's will.
Masyado
na niyang nasaktan si Jen. It's been five months since he left and he had no
commnunications with them.
Naalala
niyang buksan ang kanyang Yahoomail and he was surprised to see, he had many
email messages from Rica and Jomar.
Mga
mensaheng nag-aalala and one thing caught his eyes, may inattach na Photo si
Rica and when he opened it, it was Jen.
Marahan
niyang hinihimas ang monitor ng kanyang laptop at di na napigilang mapadausdos
ang mga luha sa kanyang mga mata.
"I
really miss you, Cupcake! Sorry for everything. I'll be back soon."
hinagkan nito picture ni Jenny sa monitor. Mas lalo siyang naiyak sa nakikita
sa asawa. Malaki ang ipinayat nito at ang mga mata ay mugto.
"I'm
really sorry, Son." nagulat siya sa nagsalita sa kanyang likuran. It was
his mother. Kanina pa pinagmamasdan ni Angela ang kanyang anak at parang
tinusok ng milyon-milyong karayom ang kanyang dibdib. Kung di dahil sa
kagagawan niya ay hindi masasaktan ng ganito ang kanyang anak.
She
handed him an envelope.
"Ano
'to, Ma?" nagtatakang tanong ni Ken sa ina.
"Regalo
namin sa'yo ng Daddy mo. Sana mapatawad mo kami anak." niyakap ni Ken ang
ina. Oo, nasaktan siya ng sobra sa pagko-control ng mga magulang sa buhay niya
pero magulang niya ang mga ito at nagsisisi na sila.
No comments:
Post a Comment