My Flight With You by Cory Khong

CHAPTER 10

HINDI na nila tinapos ang isang linggong bakasyon sa Lake Sebu. Pagkatapos nilang bisitahin ang Little Baguio ay umuwi na agad sila kinahapunan. Plano pa sana nilang bisitahin ang iba pang falls sa lugar na iyon ngunit nawalan na ng gana si Jen. Bakasyon ang plano nila sa Lake Sebu pero nauwi ito sa isang destruction dahil sa sinira ng isang Sam ang kanilang pagre-relax.

Ang madaldal at makulit na Rica ay tahimik lang na nakasunod sa kanya ngayon. Di na muna ito nagtatanong o nangungulit man lang dahil kilala niya ang pinsan. Ayaw nito ng salita ng salita kung may dinadala ito sa kanyang dibdib. Katahimikan, 'yan ang kanyang gusto kaya nirespeto ito ni Rica. Isang oras din ang biyahe nila pero walang umiimik.

Pabulong-bulong si Rica ngunit di din ito pinansin ni Jen.

"Kamusta ang bakasyon niyo, Anak?" Tanong ni Aling Pasing dito ng dumating sila sa kanilang tahanan.

"Okay naman, Nay. Ang ganda ng lugar." Matipid niyang Sagot dito.

"Oo, Tiyang. Ang ganda ng lugar kaya nga di namin natapos ang isang linggo doon di ba?" Pabirong sabat ni Rica sa tiyahin na tinitigan naman siya ni Jen ng Warning look.

"Oo nga, Anak. Bakit di niyo tinapos ang isang linggo,doon?" Singit ni Mang Elpidio na kakarating lang galing sa kapitbahay.

"Maliligo muna ako, Ma, Pa. Tapos magpapahinga na din ako." Irap-sagot niya sa mga ito. Iniwan na niya ang mga magulang at hinila na rin si Rica papasok sa kwarto niya.

"Icang, gusto kitang makausap mamaya." Pahabol ni Aling Pasing sa mga ito.

"Patay!" Kamot-ulong sabi ni Rica.

"Pwedeng huwag mo ng banggitin kina Mama ang nangyari sa Lake Sebu." Pakiusap ni Jenny kay Rica ng pumasok na sila sa kwarto. Ayaw niyang mag-alala pa abg mga ito sa kanya.

"Hanggang ngayon ba di ka pa rin nakapag-move-on?" si Rica.

"Ang akala ko, Oo. Pero ng makita ko siya, muling bumalik ang sakit na naidulot nito sa puso ko." Maluha-luha niyang sagot sa pinsan.

"Maybe that's because, gusto lang sukatin kung talagang nakalimot ka na. Kung nasasaktan ka pa, ibig bang sabihin niyan may puwang parin siya sa puso mo?" Seryosong sabi ni Rica...

"Poot at galit ang naiwan sa puso ko, Icang. Yan ang tanging alam ko."

"MA, sino yang kainuman ni Papa sa labas?" Tanong niya sa Ina nang magising siya, isang hapon ng biyernes.

"Si Sam, anak. Noong hindi pa yan nadestino sa Lake Sebu every friday nandito yan laging may dalang galon ng tuba." Sagot ni Aling Pasing na
ikinadismaya niya.

Magkapitbahay sila nina Sam doon sa dati nilang tirahan. Nang pumunta siya ng abroad, bumili siya ng lupa't bahay sa isang subdivision para na rin malayo siya sa lalaki at ang pamilya nito kung makauwi na siya ng Pilipinas pero heto natunton pa rin pala ang tahanan nila.

"Ano pa ba ang kailangan ng lalaking yan?" Galit na sabi nito.

"Anak, kalimutan mo na lahat. Nagsisi na naman eh at saka humingi siya ng tawad sa amin ng Papa mo. Di daw niya sinadya ang lahat." Paliwanag ng kanyang ina ngunit siya'y bingi na sa mga paliwanag tungkol kay Sam.

"Mahal mo pa rin ba siya?" Tanong ni Aling Pasing...

"May iba ng laman ang puso ko, Ma."

"Anak, kausapin mo si Sam." utos ni Mang Elpidio sa kanya nang pumasok ito.

"Pa, ayaw ko ng makita ang lalaking 'yan."

"Eh di kausapin mo para huwag ka ng gambalain pa." Si Mang Elpidio. Tama naman ang kanyang ama kailangan niyang makausap si Sam for total closure sa kanilang dalawa. Mahirap gawin pero kailangan. Wala silang formal break-up ng lalaki. Nakakabuti nga segurong kausapin na niya ito.

"Kamusta ka na, Jen." tumayo si Sam at sinalubong siya ng lumabas siya sa pintuan.

"Sam, pwede bang patahimikin mo na ang buhay ko?" Garalgal niyang sagot sa lalaki habang nakatiim-bagang at nakakuyom ang mga palad.

"Jen, mahal pa rin kita." seryosong turan ni Sam na ikinangiti niya ng mapakla.

"Huh! Kabaliwan! Hanggang ngayon ba di mo pa rin alam ang salitang mahal? Ang ibig sabihin ng salitang iyan?" tumaas ang kanyang alta-presyon sa sinabi ng lalaki.

"Jen, nagkamali ako alam ko. Kaya nga humihingi ako ng tawad eh." Pagsusumamo ni Sam.

Tumahimik si Jen ng ilang minuto at nag-isip.

"Sige, pinapatawad na kita pero ang mahalin ka ulit--- hindi na mangyayari 'yon." ang naisatinig niya.

"Bakit, Jen? May iba na bang laman ang puso mo? Sabihin mo sa akin at ako'y lalayo na."

Jen had to do this. Totoong may laman na ang kanyang puso ngunit di pa siya segurado sa tunay niyang nararamdaman.

"Oo, may iba na akong mahal. Ngayon pwede ka ng umalis!" Pagtataboy niya sa lalaki.

"Sino siya, Jen?"

"Ano ba? Wala ka ng pakialam doon!" napipika niyang singhal dito.

"Gusto ko lang makaseguro na di ka niya sasaktan."

"Like the way you did?" Pang-iinsulto niya sa lalaki. Natutop ang lalaki sa mga sinabi ng dalaga.

"Ang kapal din naman ng mukha mong magsabi niyan, na ikaw mismo hindi mo napanindigan! Na ikaw mismo ay di tumupad sa iyong pangako!"

"Mahal pa rin kita Jen iyan ang totoo. Mag-umpisa tayong muli, please. Ibalik natin ang dati." pagmamakaawa ng lalaki.

"YOU CAN LEAVE NOW!" Matapang niyang pagtataboy kay Sam. Wala ng magawa si Sam malalim ang sugat na naidulot niya sa dalaga. Malaki ang pagsisisi niya sa nangyari, si Jen ang mahal niya ngunit may umeksena sa kanilang pagmamahalan kaya nabuwag ito.

"I'm sorry, Jen." Laglag balikat na umalis si Sam at naiwan siyang luhaan with relief.

Hindi pa man siya lubusang nakapag-move on kay Sam ay gumaan na rin ang pakiramdam niya na nailabas niya ang poot sa kanyang puso.

Masarap sa pakiramdam na ito ay nailabas niya.

Nilibang na lang niya ang kanyang sarili sa mga makabuluhang bagay gaya ng sabi ni Icang. At hindi na siya nagmumukmok gaya ng dati. Wala na ring maririnig na malulungkot na kanta sa kanyang MP3 player.

At inalis niya lahat ng mga bagay na makapagpaalala sa kanya sa lalaking dati niyang minahal na ngayon ay kinamumunghian na niya.

She changed her looks, too. Ang dating laging nakataling buhok ay ngayon nakalugay na. Masaya ang pamilya niya ng makita ang pagbabago sa kanya. Ang dating mukhang malungkot ngayon ay may ngiti ng masisilayan. Ngiting tunay hindi pilit lamang...

CHAPTER 11