CHAPTER 2
"YEAH,
Sure!" Sagot niya dito at sinabi niyang doon na lang daw sila mag-usap sa
isang sulok na malayo sa mesa nila ni Ken. But she refused kasi hindi naman
sila magkakilala in the first place.
"Dito
na lang, di naman nakakaintindi ng tagalog yang kaharap ko eh." sabi niya
na nagpakuha sa atensyon ni Ken.
"Well,
hindi na ako magpaligoy-ligoy pa. Alam mo bang kanina pa ako naghahanap ng
chance na lumapit sa lalaking yan? Nalingat lang ako, may naglalandi na sa
kanya!" Parang kulog na dumagundong sa kanyang pandinig ang mga binitawang
salita nito na nagpa-alab sa kanyang pagkatao at nagpalabas sa kanyang emosyon.
"Nilalandi?
Sandali nga! Magkakilala ba kayo ng lalaking 'to na kung makapagsalita ka diyan
eh, pagmamay-ari mo! Malay ko bang bodyguard ka niya. And one thing, don't
accused me such thing because I'm not! Baka ikaw!" Di na niya napigilan
ang sariling ilabas ang kanyang galit.
"I'm
sorry, Ken! I'll go ahead!" Paalam niya kay Ken na nagtatakang nakatingin
lang sa kanilang dalawa. Bago siya umalis ay pinasadahan niya ng masamang
tingin ang babaeng kasagutan.
"Hey,
Jen! Wait!" Ken tried to follow her pero di na siya nito pinansin.
Dali-dali na niyang iniwan ang table na'yon at mabuti na lang din at tinawag na
ang kaniyang flight.
«KEN's
POV»
Another
strange girl interrupted my conversation with a girl I just knew awhile ago.
She approached Jenny and I thought they're friends, but they're not. Isa palang
babaeng, should I say cheap? Mukha naman talaga eh. Isang babaeng
umaaligid-aligid. They thought na hindi ako nakakaintindi nang kanilang
language kaya sa harapan ko sila mismo nag-usap.
Gulat
ang aking nadama nang marinig ang pag-uusap ng dalawa but I have no chance to
intervene because I saw Jen na namumula sa galit and she walked-out pagkatapos
niyang masagot ang babaeng kasagutan. I called her pero di na niya ako
pinansin. Kaya binalingan ko ang babaeng nanggulo. Nang hinarap ko ito ngumiti
pa ito in a flirting way.
"Why
you did that? Anong ginawa sa'yo ng babaeng 'yon?" Nanlaki ang mga mata
nito when she heard me talked in Tagalog.
Iniwan
ko siyang nakatulala at dali-dali kong sinundan si Jen. I saw her pero nasa
pinakaunang pila ito. Nagpasalamat ako because we're in the same flight.
Sinikap kong makalapit sa kanya pero marami ng nakapila so I just waited for my
turn.
«JEN's
POV»
"Ang
sarap talagang sabunutan ang babaeng 'yon! Panira ng moment. Andun na eh!"
Himutok ng aking isipan habang nakapila.
I
tried to calm myself nang maupo na ako sa upuan kung saan ako nakatalaga.
Inayos ko na ang aking seatbelt at naglagay na rin ng headset para kahit konti
man lang lumamig ang aking ulong mainit. One of my exit points when I'm down is
listening to musics, napapagaan nito ang aking pakiramdam.
I
close my eyes habang nakikinig ng kanta nang makaidlip na rin.
I'm strong, I'm sure, I'm in control, a lady with a plan
Believing that life is a neat little package, I hold in my hands.
I've got it together, they call me the girl who knows just what to say and do...
Believing that life is a neat little package, I hold in my hands.
I've got it together, they call me the girl who knows just what to say and do...
Habang
ako'y nakapikit, mukha niya ang aking nakikita, ang kanyang mga ngiti at mga
mumunting tawa nito. Kakakilala palang namin pero ginulo na niya ang aking
munting mundo.
"Sabi
ko naman sayong huwag mo ng pansinin eh!" Kastigo niya sa kanyang sarili.
He
entered the plane and searched for his seat. Palinga-linga siyang pumasok.
Dalawa ang kanyang hinahanap, ang kanyang upuan at si Jen. Laking tuwa niya ng
matagpuan ang kanyang upuan at may Bonus pa, si Jen ang kanyang katabi.
Tinitigan
niya ito for a few seconds, pinagmasdan bago pa siya nagsalita at may kakaibang
sumikdong damdamin ang nabuhay sa kanyang puso. He tried not to look to any
girls for more than five months now dahil ayaw na niyang masaktan pa. Pero
anong nangyayari? May pumukaw sa pinatulog niyang puso.
"Can
I occupy the vacant seat?" mahinang tinig ang narinig ni Jen mula sa isang
pasahero pero hindi na siya nag-abalang tingnan ito at nagpanggap na lang na
natutulog.
"I'm
sorry for what had happened earlier. I really don't know that girl."
napamulat at napabangon siya when she realized kung sino ang nagsalita sabay
tanggal sa headset nito.
"Ikaw?
Anong ginagawa niya dito? At bakit siya nagpapaliwanag?" gulat na tanong
ng kanyang isipan.
"Why
are you here?" naibulalas niya.
"I'm
a passenger, too. And this is my seat." Nakangiting tugon ni Ken sa
dalaga.
"Nandiyan
na naman yang ngiti mo, Dong! Tukso, sa akin ikaw ay lumayo!" Sigaw ng
kanyang lumalambot na puso.
Naupo
si Ken sa katabing upuan pero habang nag-aayos ito ay panay ang sulyap nito sa
kanya na ikinailang niya.
Ngumiti
ito ulit and he started to talk, he keeps on explaining tungkol sa nangyari.
The worsest thing is he keeps on smiling. Na nagpagaan sa loob ni Jen at
napagtanto nito kung bakit ba siya nagagalit kay Ken... Nagseselos siya sa di
niya pag-aari?
"Oo
nga naman, there's no US, baliw ka talaga.Napaka-Advance ng braincells mo
'te." natatawa niyang saway sa sarili.
"Friends?"
Inilahad ni Ken ang kanyang kanang palad.
"We're
aleady friends before an hour." Sagot niya dito at tinapik lang ang palad
ng lalaki. Ayaw niyang dumampi ulit ang kanilang mga palad at baka lalong
ipagkanulo na siya ng kanyang nararamdaman.
"We
should be, I'll be your partner for 6 hours." Masayang turan nito.
"Hmmm..
But sorry, you'll feel you're alone in this flight."
"Why?"
Nagtatakang tanong nito.
No comments:
Post a Comment