My Flight With You by Cory Khong

CHAPTER 24

PAGKATAPOS ng One week honeymoon nila ay lumipad sila papuntang Batanggas para makadalo sa kasal nina Angel Lorraine at Hayder Montenegro. Naging masugid na magkaibigan na rin kasi ang mga ito through Hanna Jalandoni.

Hindi naman napigilan ni Jenny na maging emosyonal sa pagsaksi sa kasal ng dalawa lalo na ng malaman nila ang pinagdaan ng dalawa.

"You can never tell" mahinang sambit niya sa kabiyak na ginantihan naman siya ng ngiti ng lalaki at hinapit payakap sa kanya.

"Look at their son, he's so cute."

"Makakabuo din tayo ng mas cute pa diyan. Mamaya, atin ulit sisimulan." malokong turan ni Ken saka naman kijurot ni Jen ang kanyang tagiliran.

At sa Batanggas na rin nila itinuloy ang kanilang pagpupulot-gata.

*****

Ken was so happy but he's too worried. Araw-araw siyang tsini-Check ng kanyang ina at malapit na siyang maubusan ng Alibis.

He told her mother that his grandmother let him manage the farm kaya medyo matatagalan pa daw siya sa Pilipinas. Totoo ngang siya ang nagma-manage ng ilang ektaryang Rambutan Farm nila pero paano kung malalaman ng mga magulang niya behind his long stay in the Philippines?

He had already a plan to tell them the truth lalo pa ngayon na kasal na sila ni Jen but he's too coward to do that now. 'Time will come' pampalakas niya sa kanyang loob. Nag-iipon lamang siya ng lakas habang hinihintay niya ang approval ng kanyang inapply na residency sa Pinas.

"Kenneth! What's happening? When will you go home? The Company is waiting for you, Son." His mother.

HECKMANN's Tiles Corporation was a major player in the tile business all over Germany.

"Mom, I'm happy here and I-- I had applied for residency. I want to live here, Mom."

"Are you crazy, Kenneth? Hindi diyan ang buhay mo! We're waiting for you! Your father will not like this. So you better come back before he knew it! You know your father, Kenneth!" pagbabanta ng kanyang ina.

"I thought you want me to be happy, Mom? And I found it here. And I'm staying." matatag niyang pahayag sa ina.

Nagngingitngit sa galit ang kanyang ina habang humihikbi sa kabilang linya. "Makikita mo, Kenneth!"

It's hard to choose between the first woman you love and the special woman in your heart.

A mother who gave you life and a woman who completed your life.

He loves his mom and so do Jen. Darating din ang araw na maiintindihan din siya ng kanyang ina 'yan ang laging tinatatak niya sa kanyang isipan.

Ang kanyang ina ay mananatiling kanyang ina panghabambuhay; ngunit ang asawa kailangan mong pangalagaan ang inyong relasyon para lalong tumatag hanggang katapusan.

THREE MONTHS AFTER:

The couple had nothing to ask for. Baby na lang ang kulang para mabuo ang kanilang pamilya. For 3 months na pagsasama nila ay araw-araw na pinapanalangin ni Jen na sana'y magbunga na ang pagmamahalan nila ni Ken. Nagpatingin naman siya sa isang OB-Gyn and the doctor said na wala naman daw problema sa kanyang Bahay-bata. Normal naman daw ito and the doctor advised her na huwag masyadong magpagod. Nang dahil daw sa stress kaya di sila makabuo-buo. Nagtaka si Jen sa mga itinuran ng Doktor. Hindi naman siya stressed para magka-problema, masaya naman sila and nothing to worry about.

Biglaang sumagi sa kanyang isipan ang mga magulang ng asawa. 

Nakalimutan na niya ang tungkol dito dahil sa sayang naramdaman niya sa piling ni Ken. At doon niya naisip na baka si Ken ang maraming iniisip at di lamang ito nagsasabi sa kanya.

Wala namang ipinagbago kay Ken kahit medyo matagal-tagal na rin silang nagsasama ay nanatiling sweet at mapag-alaga ang lalaki. <<mahina lang segurong maglimlim. XD!>>

She's too busy synchronizing her documents sa kanyang laptop one sunday morning nang dumating si Ken mulang nag-jogging. Patuloy pa rin siya sa pangangalaga sa kanyang business ang KIDDIE CAPTCHA kasabay ng paglusog ng kanyang buhay pag-ibig ang pagsugasog sa tuktok ng kanyang business. Marami na silang regular costumers and all the feedbacks were heart-melting!

He hugged her from the back and kiss in the nape of her neck. "How are you, Cupcake?" malambing na tanong ng asawa at idinampi nito ang kanyang pisngi sa pisngi ng asawa.

"Hey, Sugar! Mag-shave ka nga! Nangangati ako sa balbas mo." nagpupumiglas na sabi ni Jen na parang kating-kati talaga sa balbas ng asawa.

His eyebrows frowned. Nagtataka sa mga itinuran ng asawa dati rati'y tuwang-tuwa ito na kinikiliti niya sa pamamagitan ng kanyang tumutubong balbas pero ngayon kung pwede palang itulak siya nito sa pangangati eh ginawa ng asawa.

Hinarap niya si Jen at hinawakan ang magkabilang pisngi nito. He looks so worried. At maya-maya pa'y idinampi niya ang kanyang palad sa noo at leeg ng asawa.

"Wala ka namang lagnat, Cupcake." ang pagtatakang sabi niya.

"Wala naman talaga akong lagnat ah! Why you act like that?"

"Strange, you changed a lot this week."

Napatigil siya sa kanyang ginagawa. Sa sobrang pagka-excited niyang magkaanak ay nakalimutan niyang alamin ang mga senyales ng isang nagbubuntis. Ang naalala lang niya ay noong nagbuntis ang kanyang ina kay Denise, halos oras-oras na nanghihingi ng manggang hilaw ang kanyang ina noon at iyan din ang kanyang ginagawa kay Ken ngayon. 

Gusto niyang tumalon sa saya sa pag-iisip na buntis nga siya pero pinigil niya ang kanyang sarili di muna niya sinabi kay Ken ang kanyang akala.

Every morning siyang nagsusuka na wala namang isinusuka kundi puro laway lang. At umiba na rin ang panlasa at pang-amoy niya sa mga pagkaing dati ay nilalantakan niya.

At napaparami na rin siya ng kain ng manggang hilaw na nagiging dahilan minsan ng pag-aaway nila ni Ken dahil nakakasama daw sa katawan ang sobrang asim.

She called her OB-Gyn friend Thess Amodia for tomorrow's appointment. Gusto niyang magpa-Check-up. Si Thess ay isa sa mga kababata niya. Kababalik lamang nito galing Armenia para sa isang Medical study doon.

Malapad ang kanyang ngiti ng magpaalam sa asawa na may katatagpuin siyang isang kaibigan. Ken let her go alone.

Masayang niyakap ni Ken ang babae bago ito umalis, "I love you so much, Jenny. Lagi mo sanang tatandaan na ikaw lamang ang laman nito." turan nito sabay lagay ng kamay sa kanyang dibdib.

"Hey! Ang agang magdrama ng mahal ko ah! Hindi ako magtatagal babalik ako agad" paalam ni Jen saka siniil siya ng halik ng asawa.

May kakaiba siyang nararamdaman ng araw na'yon. Pakiramdam na parang may mawawala. She can't explain.

Matagal-tagal din siyang niyakap ulit ang asawa.

"Ken. What's wrong, Honey?"

"Nothing, I just love you."

"I love you, too. Hindi ako magtatagal, I'll be back soon" paalam nito sa asawa.

Maaga siya sa kanyang appointment with Dra. Thess. May iba pa itong pasyente kaya matiyaga siyang naghintay sa labas habang di mapalagay at kinakabahan.

"Hey! Jenny! Kamusta?" bati sa kanya ni Thess.

"Okay lang, Sis" matipid niyang sagot.

"Ikaw ha. Di mo man lang ako naimbitahan sa kasal mo" may pagtatampong sabi ni Dra. Thess.

"Sorry, Sis. I'm not even invited in my wedding"

"What? Anong ibig mong sabihin?"

"Yap, Sis. Di ko alam na ikakasal ako" and she started to tell her Love story to Thess habang tsini-check-up siya nito.

Kinakabahan siya sa maging resulta. Tapos na ang masusing pag-check-up ni Dra. Thess at kagatlabi itong nakaharap kay Jen.

"Anong result, Sis?" kinakabahang excited nitong tanong...

SAMANTALA:

Ken sleeps so soundly ng may biglang kumatok sa pintuan ng bahay. Di na siya namilit na sumama kay Jen dahil baka makadisturbo lang siya sa pagkikita ng mga kaibigan nito.

Papungas-pungas siya ng kanyang mata patungo sa pinto.

"I'm coming!"

"Si---, sino po sila?" tanong niya ng makita kung sino ang kumakatok.

"Are you Kenneth Lourd Crisostomo Heckmann?" tanong nito.

"Yes, Sir. Ako po iyon. May kailangan po kayo?" nagtataka niyang tanong sa apat na lalaking naka-uniporme.

"I'm Danniel Dela Peña from Bureau of Immigration, Mr. Heckmann" pagpapakilala ng kausap nito.

Biglang sumikdo ang malakas na kaba sa kanyang dibdib. Taga-Immigration ang kanyang kaharap at hindi pa approved ang kanyang residency sa Pilipinas. Ayun kay Jomar na siyang tumutulong sa pagpa-follow-up nito ay binubusisi pa daw ng maayos ang ibang papeles ni Ken for approval. Pero ang ipinagtataka nilang lahat ay bakit tumagal ng ilang buwan ang pag-proseso nito at ngayon ay ang taga-immigration na mismo ang nasa kanyang harapan.

"Wha---t can I do for you, Sir?

CHAPTER 25