CHAPTER 8
"MA,
Pa, Denise!" Sabik na sigaw niya nang lumabas siya ng Waiting Area ng
Airport. Patakbong sinalubong at niyakap ang mga magulang lalong-lalo na ang
ina na walang tigil ang pagpatak ng luha dahil sa pananabik sa anak.
"Ang
laki-laki mo na, Denise!" Puna nito sa labintatlong taong gulang niyang
nakakabatang kapatid. Dalawa lang silang magkapatid na puro babae.
"Siyempre
naman Ate noh! At ikaw naman, ang ganda-ganda mo na ngayon ah!" Puri ni
Denise sa kapatid.
"Ang
sama mo talaga, matagal na akong maganda ngayon mo lang alam?" Niyakap ng mahigpit
ni Jenny ang kapatid.
"Mabuti
naman at malusog ka, anak." Singit naman ni Mang Elpidio.
"Salamat
sa Diyos at maayos naman ang naging kalagayan mo doon, anak." pasasalamat
ng ina niya habang nagpupunas ng mga luha nito. Pati siya ay nahula na rin dahil
ramdam niya ang pangungulila ng kanyang ina sa kanyang pag-alis ng bansa.
"Ma,
nandito na ako. Tama na ngang iyak 'yan. Natanggal na tuloy ang make-up
ko." biro niya dito na ang totoo'y di naman siya naka-make-up dahil di
siya sanay dito. Naglagay lamang siya ng lip gloss at konting face powder.
"Si
Rica nga pala, anak? Akala ko kasama mo siya?" dugtong ni Mang Elpidio.
"Oo,
Papa. Pero nauna na siya. May hinahabol na meeting susunod na lang daw siya
mamaya." Sagot niya dito. Si Rica ay isang contributor sa isang Mindanao
wide na newspaper kaya medyo may pagka-busy ito sa kanyang career. Nasa Maynila
ito for a week seminar kaya nagpang-abot sila doon.
Walang
pagsidlan ang sayang naramdaman ng pamilya ni Jen na muli siyang makita.
Dalawang taon din ang nakalipas ng ito ay makipagsapalaran sa ibang bansa.
SA
KABILANG DAKO NAMAN:
"Ang
apo ko! Ang gwapo-gwapo mo na!" Salubong ni Lola Tisang kay Ken ng
dumating ang mga ito sa tahanan nila sa Brgy. Sarabia. Walang tigil ang
paghalik at paghaplos ng matanda sa kanyang mga pisngi.
"I
miss you, Lola." Ginantihan naman ito ng mano at yakap ni Ken. Hindi
maikakailang lumaki sa isang Pilipinong tahanan si Ken dahil sa mga ugaling
namana niya, isa na ang pagmamano bilang respeto sa mga nakakatanda.
Nagkamustahan
ang mag-anak kasama na rin si Jomar na walang tigil sa kakakwento at
kahahalakhak.
Nagustuhan
niya ang lugar ng kanyang lola. Ang sariwang hangin na nilalanghap niya, green
fields sa palibot ng tahanan ng pamilya nang kanyang ina. Totoo nga ang sabi ng
mga kaibigan niya sa Germany, ibang-iba talaga ang mga Pilipino.
"Nagustuhan
ba nimo ang among lugar apo?" tanong ng kanyang lola habang siya'y
nagpapahangin sa isang kubo na nasa ilalim ng punong mangga. Hindi man niya
masyadong naiintindihan ang lola dahil sa Bisaya ito at pabato-batong tagalog
nito ay inintindi na lang niya ang ibang salita nito.
"Yeah,
ang ganda po Lola. Ang sarap amuyin ang fresh air." Nilapitan ito ng
kanyang lola at niyakap ng mga ilang minuto din.
"Kasabot
ko sa imong gibati apo. (Naiintindihan ko ang nararamdaman mo apo.) Garalgal na
turan ng matanda na hindi man lang niya naintindihan.
"Lola,
why are you crying? I'm okay!" Pinunasan nito ang butil na luha sa pisngi
ng matanda. Nararamdaman niyang nakiki-sempatiya sa kanya ang kanyang lola. Hindi
na rin kasi lingid sa mga ito ang kanyang pinagdaanan.
Ayaw
niya ng ganun, ayaw niya ng kinakaawaan siya dahil pakiramdam niya ang
hina-hina niya, na wala siyang silbi. Mahina siya, marupok. Nagbago ang kanyang
pananaw sa buhay noong ipinasok siya ng mga magulang sa isang Counselling.
Mahirap humarap mundo na marami kang dinadala sa iyong puso kaya ngayon mas
nilalakasan pa niya ang kanyang loob sa pagharap sa marami pang pagsubok.
Isang
half Filipina-German din si Andrea ang muntikan na niyang maipakasal. Anak ito
ng bestfriend ng kanyang ina at kanyang kababata. Two years silang naging
magkasintahan bago sila nagdesisyong magpakasal. On-training na siyang mamahala
ng kanilang negosyo but unfortunately dahil sa nangyari ang buhay niya ay
parang wala na ring silbi. Dahil pakiramdam niya ay dinala ni Andrea ang buhay
niya.
Ang
laki ng ipinagbago niya, mula sa malusog niyang pangangatawan ay namayat ito ng
husto. Hindi na rin siya nakakausap ng matino ng kanyang mga magulang, laging
mainit ang kanyang ulo. At lagi pa rin nitong sinisisi ang sarili dahil sa
pagkawala ni Andrea. SIYA ang dahilan ng pagkawala nito, 'yan ang di
maalis-alis sa kanyang isip.
"Anak naman dahan-dahan sa pagsubo!" Saway ng ina ni Jen.
"Wala
kasi ito doon, Mama eh." Saka nagsawsaw ulit ito ng talbos ng kamote sa
bagoong na may suka at konting sili.
"Ano
bang meron sa Jordan, Ate." Singit ni Denise.
"Ay,
Jusme! Mapupurga ka sa karne ng manok, baka at karuf!" Pagku-kwento niya
dito na ikinakunot ng noo ng kapatid niya.
"Ano
'yong karuf, Ate?" Kapagkuwa'y tanong nito.
"Hahahaha!
'Yong Tupa, karuf kasi 'yon sa Arabic."
Walang
humpay na kwentuhan at tawanan ang namayani sa tahanan ng mga Agreda. Halatang
sabik na sabik ang mga ito sa isa't-isa.
"Bakit
wala pa si Rica, anak?" Tanong ni Mang Elpidio ng maalala si Rica na di pa
dumadating.
"Nasa
meeting pa, Pa"
"Batang
'yan talaga napakasipag." Si Aling Pasing naman.
"Kamusta
naman naging buhay mo doon, Anak." Pagpapatuloy ni Aling Pasing.
"Okay
lang naman, Ma. Mababait naman ang pamilyang napasukan ko."
"Salamat
sa Diyos. At naging maayos na ba ang puso mo?" ang madamdaming tanong ni
Aling Pasing. Maayos naman ang buhay nila sa Pilipinas kaya't nagtaka din ang
mga magulang niya noong naisipan niyang mag-abroad ngunit nirespeto siya ng mga
ito. Kahit di pa man niya sinabi ang kanyang tunay na dahilan sa pag-alis ay di
ito maitatago sa mga magulang dahil malakas ang pakiramdam ng mga ito.
"Ma,
okay na ako. Nakalimot na ako. Huwag mo ng ibalik." Pag-iwas ni Jen sa
tanong ng Ina.
At
ang tanong na'yon ang di nagpatulog sa kanya. Kahit anong tago at iwas niya ay
bumabalik pa rin sa kanyang alaala ang nakaraan. Matagal nang nangyari iyon
pero ang sugat sa kanyang puso ay di pa rin tuluyang humilom.
Masakit,
ito'y parang sirang plakang pag pinatugtog mo ay pabalik-balik. Ang hirap ngang
hilumin ang sugat lalo na't malalim ito at nagdulot ng malaking peklat.
Lagi niyang panalangin na sana'y makatakas na siya sa anino ng kanyang kahapon.
No comments:
Post a Comment