Teaser :
"I assure you, you will need me. So, make me the happiest man on the earth."
-Imran
Angel White - biktima ng isang human trafficking syndicate. Nang napag-alaman niyang nabili na siya ay agad siyang tumakas. Takot na takot ang kanyang pakiramdam habang tumatakbo papalayo sa entrangherong lugar. Hanggang sa muntik na siyang mabangga ng isang itim na kabayo kung saan isang makisig na adonis ang sakay nito. Nagdadalawang-isip siya na humingi ng tulong dito lalo na isa ito sa kanyang nakita no'ng nakaraan gabi kung saan may nagaganap na "Virgin's auction".
Imran Abbas- one of the hunk man on the earth. His beautiful face with a hazel brown's eyes, mesmerized of every woman. At the age of twenty-eight, his already a billionare. Half Filipino and half Sabahan. He was not a believer of true love. Dahil sa trauma sa nabigong pagsasama ng mga magulang at sa unang nakarelasyon nito, ayaw na nitong seryosuhin ang pag-ibig. Commitment wasn't his thing. Para sa kanya, ang babae ay dapat na maging alipin lamang niya.
Baliwala para kay Imran ang pera kaya minsan nang yayain siya ng kanyang kaibigan sa isang isla kung saan may gaganapin na subasta ay hindi siya nanghinayang na maglabas ng fifty thousand US dollar para lang sa isang virgin na natipuhan ng kanyang mga mata.
Paano kaya makakatakas si Angel mula sa isang estrangherong tao na bumili sa kanya kung ang puso niya ay bihag na nito? Dapat ba siyang magtiwala ng lubusan dito para sa hindi niya ikakapahamak? Mapapaibig din ba niya ito tulad ng pag-ibig na nararamdaman niya para rito?
Hanggang saan kaya matitikis ni Imran ang sarili na huwag maging alipin ng pag-ibig? Si Angel na ba kaya ang makapaiba ng kanyang pananaw?
Angel White - biktima ng isang human trafficking syndicate. Nang napag-alaman niyang nabili na siya ay agad siyang tumakas. Takot na takot ang kanyang pakiramdam habang tumatakbo papalayo sa entrangherong lugar. Hanggang sa muntik na siyang mabangga ng isang itim na kabayo kung saan isang makisig na adonis ang sakay nito. Nagdadalawang-isip siya na humingi ng tulong dito lalo na isa ito sa kanyang nakita no'ng nakaraan gabi kung saan may nagaganap na "Virgin's auction".
Imran Abbas- one of the hunk man on the earth. His beautiful face with a hazel brown's eyes, mesmerized of every woman. At the age of twenty-eight, his already a billionare. Half Filipino and half Sabahan. He was not a believer of true love. Dahil sa trauma sa nabigong pagsasama ng mga magulang at sa unang nakarelasyon nito, ayaw na nitong seryosuhin ang pag-ibig. Commitment wasn't his thing. Para sa kanya, ang babae ay dapat na maging alipin lamang niya.
Baliwala para kay Imran ang pera kaya minsan nang yayain siya ng kanyang kaibigan sa isang isla kung saan may gaganapin na subasta ay hindi siya nanghinayang na maglabas ng fifty thousand US dollar para lang sa isang virgin na natipuhan ng kanyang mga mata.
Paano kaya makakatakas si Angel mula sa isang estrangherong tao na bumili sa kanya kung ang puso niya ay bihag na nito? Dapat ba siyang magtiwala ng lubusan dito para sa hindi niya ikakapahamak? Mapapaibig din ba niya ito tulad ng pag-ibig na nararamdaman niya para rito?
Hanggang saan kaya matitikis ni Imran ang sarili na huwag maging alipin ng pag-ibig? Si Angel na ba kaya ang makapaiba ng kanyang pananaw?
CHAPTER 1
"HEY, buddy! What a small world!"
"Luke Bryan?!"
"Yes, Imran! It's so strange to see you drinking at this bar alone."
Nagulat din si Imran na nandoon din si Luke Bryan sa hotel na iyong kung saan naka-check in siya para sa pananatili niya ng isang linggo sa Pilipinas. Kababata niya ito, kahit na minsanan lang sila magkita-kita ay naging malapit na kaibigan niya ito.
"So, are you alone too?" natanong na lamang niya rito.
"Yup! Alone for one week! Cheers!" anito na tinaas ang basong hawak, tila natamaan na ito sa iniinum.
"Tell me, Luke Bryan. You have a problem, buddy. I know!" tanong niya rito na nakatitig deretsa sa mga mata ng kanyang kababata.
"Usual, my girlfriend! Walang pinagbago... I'm here to relax my mind, unwind and I don't know." sagot nito sa kanya bago tinungga ang laman ng baso nito.
"Relax, buddy..." Tinapik niya ang balikat nito. "Ngayon lang kita nakitang affected nang ganyan. Sa pagkakaalam ko, you don't care about your girlfriend para masubrahan ka ng alak or else ibang babae?"
"What a heck stupid I am?"
"What?!" malakas na tanong niya rito na hindi niya maintindihan kung bakit napamura ito sa sarili.
"How about you? Is there something wrong? Did you find your beautiful princess for your life?" Tanong ni Luke Bryan sa kanya na binaliwala ang tanong niya rito.
"To hell with woman! That whore!" Tumungga siya ng isang shot ng tequilla. Hindi na niya mabilang kung nakailan na siya.
Tumawa lamang si Luke Bryan sa kanyang tinuran, alam ng kanyang kababata kung gaano siya ka-allergic sa seryusong relasyon hanggang sa may lumapit sa kanila na isang lalaki.
"Hi, pare. . ." Bati nito sa kanila. "By the way, this Jamil." dugtong nito na pinakilala ang lalaking kasama nitong lumapit sa kanila.
Nagkatinginan silang dalawa ng kanyang kababata, pamilyar sa kanila ang mukha ng unang lalaki. Nabibilang din ito sa bachelor na kagaya ng kanilang ginagalawan.
"Farhan?"tanong ni Imran sa mga ito na tinitigan ang mga mata na tila kanyang inaarok.
"It's, pare." sagot naman nito.
"Woman is not a problem, man," Jamil said without sympathy. "Ang daming babae. You can have as many women as you want."
"I know that, I'm a Muslim but I'm not following that kind of nature. Many women to one men. Huh! I hate that kind of situation! Lalo na sa mga nag-uumapaw na yaman." aniya na iiling-iling.
"Look who's talking!" Luke Bryan said aloud. " At the age of twenty-eight, you're already a billionaire. Kumikita `ata ang gas mo, the petronas, your malls and hotels sa Kuala Lumpur and here in Philippines. Ako lang ang hindi Muslim sa inyo. Hindi ako puwedeng mag-asawa ng marami." dugtong pa nito na halatang lasing na.
"Sa parents ko iyon. By the way, bakit pala kayo nakagawi rito?" Takang tanong sa dalawa. May naaamoy siyang hindi maganda sa mga ito.
"To relax..." Farhan and Jamil said.
While they were talking about their about their women, he said. "Huwag n'yo na akong inggitin. Never in my life to have a serious relationship. Women, for me is easy to go and come."
"Well, women is a women! I go ahead now!" Unang paalam ni Luke Bryan na lasing na.
Nang wala na ang kababata , "Do you want some amusement?" Jamil said with an I-have-something-in-mind gesture. " I'll show you something you've never seen before."
"Ano iyon?" Interesado naman siyang malaman.
"Basta sumama ka lang sa amin. Get all your stuff. His yacht is waiting at the harbor." Wika ni Farhan.
Napakunot noo na nag-isip pa muna si Imran, "Tell me, where is that place and I will go alone?"
May binigay na maliit na papel sa kanya si Jamil, isang calling card. Just contact me in case you change your mind."
NAGISING si Angel na nakahiga sa sahig ng isang
kumpit. She was disoriented. Sinubukan niyang bumangon pero natumba siya sa
bilis ng takbo niyon. Nahilo siya dahil para itong lumilipad. Nakatulog uli
siya.
Nasa isang kwarto na siya nang magising uli siya. May kasama siyang mga babae. Their ages ranged from fifteen to twenties. Ni isa ay walang nakaintindi sa kanya. Six of the young girls looked Indonisian and Vietnamese. Mas marami ang hindi Asians.
Parang sabog sa ipinagbabawal na gamot ang mga ito. Some of them were laughing like mad. Ang iba ay parang sumasayaw sa hangin. Paisa-isang kinuha ang mga ito ng isang maskuladong lalaki.
"Move!" sigaw ng isang lalaki sa kanya nang hilahin siya nito. Itinulak siya nito papasok sa isa pang kuwarto.
Napasubsob siya sa sahig. Sinubukan niyang tumayo subalit tila lantang gulay ang kanyang katawan na hindi niya maintindihan kung ano ang kanyang pakiramdam. Basta ang kanyang natatandaan lamang ay sinundo siya ng staff ng agency niya sa Kuala Lumpur.
Si Angel White ay nag-apply bilang isang sale lady sa agency sa Pilipinas, at ganu'n na lamang ang labis na katuwaan nang magkaroon kagad siya ng visa sa loob ng isang buwan. Subalit ito siya ngayon, lumupaypay siya sa sahig. Pakiramdam niya ay lumulutang siya sa hangin. Gusto niyang manlaban ngunit hindi kaya ng kanyang katawan.
"Smile when you show up!" utos ng lalaki sa kanya. "Not good girl, die!" Ngumiti ito na parang bantay sa impiyerno.
"Oh, my God!" Nanginginig siya sa narinig at nakita. Ano'ng gagawin nila sa akin? bakit ganito ang suot ko? Ang nipis. Nalalantad pati ang kaluluwa ko.
Gusto niyang takpan ang kanyang katawan. Kulang ang mga kamay niya para takpan ang mga maseselang parte ng katawanniya. Gusto rin niyang umiyak ngunit nagpigil siya. Mas nangingibaw ang takot niya. kailangan niyang maging malakas.
"Oh, God! Save me... Maawa po Kayo sa akin." She mouthed her silent prayer.
Nasa isang kwarto na siya nang magising uli siya. May kasama siyang mga babae. Their ages ranged from fifteen to twenties. Ni isa ay walang nakaintindi sa kanya. Six of the young girls looked Indonisian and Vietnamese. Mas marami ang hindi Asians.
Parang sabog sa ipinagbabawal na gamot ang mga ito. Some of them were laughing like mad. Ang iba ay parang sumasayaw sa hangin. Paisa-isang kinuha ang mga ito ng isang maskuladong lalaki.
"Move!" sigaw ng isang lalaki sa kanya nang hilahin siya nito. Itinulak siya nito papasok sa isa pang kuwarto.
Napasubsob siya sa sahig. Sinubukan niyang tumayo subalit tila lantang gulay ang kanyang katawan na hindi niya maintindihan kung ano ang kanyang pakiramdam. Basta ang kanyang natatandaan lamang ay sinundo siya ng staff ng agency niya sa Kuala Lumpur.
Si Angel White ay nag-apply bilang isang sale lady sa agency sa Pilipinas, at ganu'n na lamang ang labis na katuwaan nang magkaroon kagad siya ng visa sa loob ng isang buwan. Subalit ito siya ngayon, lumupaypay siya sa sahig. Pakiramdam niya ay lumulutang siya sa hangin. Gusto niyang manlaban ngunit hindi kaya ng kanyang katawan.
"Smile when you show up!" utos ng lalaki sa kanya. "Not good girl, die!" Ngumiti ito na parang bantay sa impiyerno.
"Oh, my God!" Nanginginig siya sa narinig at nakita. Ano'ng gagawin nila sa akin? bakit ganito ang suot ko? Ang nipis. Nalalantad pati ang kaluluwa ko.
Gusto niyang takpan ang kanyang katawan. Kulang ang mga kamay niya para takpan ang mga maseselang parte ng katawanniya. Gusto rin niyang umiyak ngunit nagpigil siya. Mas nangingibaw ang takot niya. kailangan niyang maging malakas.
"Oh, God! Save me... Maawa po Kayo sa akin." She mouthed her silent prayer.
"SAAN na tayo?" tanong ni Imran kay Jamil
pagkaalis ng piring niya. Hindi niya alam kung ilang oras siyang may takip sa
mga mata. Piniringan siya nito nang makarating siya sa tagpuan nila kung saan
susunduin siya ng mga ito.
"Nandito ka pa rin sa kilakihan mo'ng lugar, Sabah. Dito pa rin ang punta natin, kaso napalayo lang tayo. Nasa malayong isla ang kinaroroonan natin sa ngayon." Jamil said.
He shook his head. Pamilyar sa kanya ang lugar. Tandang-tanda niya ang daan na kanilang binabagtas habang sakay sila ng chopper ni Jamil patungo sa isang hotel na nasa isla na sinasabi ni Jamil. Tumingin siya sa ibaba at may nahagip ang kanyang mga mata na isang nakalawak na lupa na ang nasa gitna nito ay isang napakagara at napakalaking bahay na pamilyar sa kanyang paningin.
Napalingun siya sa mga ito, isa lang ang ibig sabihin n'yon. Hindi siya lubos na kilala ng mga ito, hindi alam ng mga ito na malapit lang Villa na pagmamay-ari niya kung saan doon siya ipinanganak ng kanyang ina. Nang makalapad ang chopper ay agad silang pumasok sa hotel at pinagpahinga siya muna ng mga ito.
An usher guided them. "This is your cubicle, Sir. Enjoy the auction."
"Auction?" nagtatakang tanong niya. "Of antiques or jewerly?"
"Virgins, Imran," nakangiting sagot ni Jamil. "This is where I bought my Uzbek girl."
"What?" hindi siya makapaniwala. "That's human trafficking!"
"I know..." Jamil shrugged his shoulder. "But it's an in-demand item in the black market, next to guns and drugs. The girls are fresh and inexpereinced. That's why the highest bidder wins."
"Farhan, how can you tolerate your friend's business?" Nagsisi siya kung bakit siya sumama rito.
"I was unaware of this, buddy! This is my first time here," nahihiyang paliwanag nito.
"Guys, titingin lang naman tayo. All the items are first class. Baka may magustuhan kayo," Jamil tried to convince them.
"I'm not yet crazy, man! Hindi ako papasok diyan." Kinakabahan na siya. Ayaw niya sa mga ilegal na gawain.
"Since you're already here, why don't you join me for a change?" Jamil suggested.
Wala siyang nagawa kundi sumunod. Ayaw naman niyang maghintay sa bar na mag-isa. It was more dangerous for a foreigner like him. Hindi niya akalain na may ganu'n pala sa kanilang lugar, wala man lang siya nabalitaan tungkol sa ilegal na negosyo na "Virgin's auction" o anu pamang na labag sa batas.
He saw a ray of light illuminate a circular platform when they entered the room. A number of cubicles surrounded it. The tinted glass walls of the booths protected the identities of the patrons. The well-off men demanded privacy and secrecy.
"Good evening, gentlemen!"
Nagulat siya. Hindi niya inaasahang may magsasalita. Wala siyang nakitang announcer na umakyat sa platform.
"Shall we start the auction?" dugtong nito. Ipinaliwanag nito ang sistema ng bentahan lalo na ang mode of payment.
A Indonisian girl was put up for auction first. Her flimsy garment did nothing to hide her darkness. Hindi ito makatayo nang tuwid na parang lasing. Dahan-dahang umiikot ang kinakatayuan nito. Everyone could clearly see her. Nasilayan niya ang pinong kutis nito. Nabili ito kaagad.
"Uzbek!" Jamil reacted when the second girl showed up. "Siguradong mahal iyan. Look at her well-developed breasts."
Several girls were shown. Marami sa kanila ay Chinise. Until one girl instantly attracted him. May kakaiba siyang naramdaman. His masculinity was on fire!
Nakayuko ito at halatang nanginginig. Her long black hair covered her face. Her breast were small but firm. Hindi matanggal-tanggal ang kanyang paningin rito, nilakbay ng mga mata niya ang kabuuan nito na lalong nagpapainit sa kanyang pakiramdam at dahilan ng pagpipiglas ng kanyang alaga nasa pagitan ng kanyang dalawang binti.
May ibinulong siya kay Jamil na agad naman nitong sinunod. "Buyers request to see her face," Malakas na sabi nito.
Nakatapat na sa kanila ang mukha ng dalaga. She looked young and innocent. Heart-shaped ang maamong mukha, matangos ang ilong, at manipis ang mga labi nito dagdagan pa ng maputing kutis nito na lalong nakakadagdag sa kagandahan nito.
"Save me! Maawa po kayo sa akin..." he read her mouth. The girl had difficulty keeping her balance. Parang nahihilo ito.
"Filipino, pare!" bulalas niya. Parang piniga ang puso niya sa awa. His mother is a Filipino kaya may dugo siyang Filipino kaya siguro nakakadama siya ng awa rito. It was beating like drum. Nakakabingi sa kanyang pandinig. Takot siyang mabili ito ng isang sadistang Sheik. " I'll buy her."
"Are you sure?" Mukhang hindi makapaniwala si Farhan sa kanya. " She may be mestiza Filipina and beautiful, but why? I thought you were against this kind of business."
"Basta! Press the buzzer now!" He wanted to grab the girl instantly. She looked so vulnerable.
"One thousand dollars," the host announced.
"Two thousand dollars," maagap na sabi niya.
May nag-buzz sa katapat nila. "Five thousand..." Mahinahon at may katandaan ang boses nito. Halata ang Arabic accent nito.
"Ten thousand," aniya.
"Fifteen thousand." Brusko ang boses ng nagsalita. parang serial killer.
"Fifty thousand dollars..." pasigaw na sabi niya. The money for him is nothing. Ang mahalaga sa kanya ay makuha niya kung anuman ang matipuhan ng mga mata niya.
"Fifty thousand?" tanong ng host. Walang nang nag-abid. "Fifty thousand dollars. Sold!"
"Whew! You're really crazy,man." Farhan said after Imran swiped his credit card.
"You can collect your item at room fourteen-eight-eighty-five," somebody announced after several minutes.
May binulong siya kay Jamil na itinango naman nito bago lumabas ng room na iyon.
Dinayal kagad ni Imran ang kanyang cell phone nang nagkalabas siya sa hotel nasa gitna ng isla, at naghintay saglit kung saan lumalapag ang mga chopper.
Hindi nagtagal ay nadinig niya ang parating na chopper, nagmula ito sa Villa Abbas kung saan doon siya lumaki. Nang tiningala niya ang private chopper ng pamilyang Abbas ay napangiti siya. Nakita niya ang isang maitim na nilalang na nakasabit na lulan nito.
Tumakbo siyang nakayuko palapit sa ibaba ng chopper at nilapitan ang sakay nyong. Ang kanyang kabayo na si Black Mon. Inalis niya ang luck ng kinalalagyan nito at hinila palayo sa chopper. Nang matapos siyang sumenyal sa piloto nito at muling lumipad pataas upang bumalik sa Villa Abbas.
Sabik siyang sumakay sa kanyang kabayo na si Black Mon, ilang ikot ang kanyang ginawa sa paligid ng isla bago muling bumalik sa hotel upang kunin ang kanyang binili.
Malayo pa lamang siya ay natatanaw na niya ang isang nilalang na gustong gusto ng kanyang paningin, nakita niya ito kung paano lumakad na hinang-hina kaya pinatakbo niya ng mabilis ang kanyang kabayo palapit dito.
"Nandito ka pa rin sa kilakihan mo'ng lugar, Sabah. Dito pa rin ang punta natin, kaso napalayo lang tayo. Nasa malayong isla ang kinaroroonan natin sa ngayon." Jamil said.
He shook his head. Pamilyar sa kanya ang lugar. Tandang-tanda niya ang daan na kanilang binabagtas habang sakay sila ng chopper ni Jamil patungo sa isang hotel na nasa isla na sinasabi ni Jamil. Tumingin siya sa ibaba at may nahagip ang kanyang mga mata na isang nakalawak na lupa na ang nasa gitna nito ay isang napakagara at napakalaking bahay na pamilyar sa kanyang paningin.
Napalingun siya sa mga ito, isa lang ang ibig sabihin n'yon. Hindi siya lubos na kilala ng mga ito, hindi alam ng mga ito na malapit lang Villa na pagmamay-ari niya kung saan doon siya ipinanganak ng kanyang ina. Nang makalapad ang chopper ay agad silang pumasok sa hotel at pinagpahinga siya muna ng mga ito.
An usher guided them. "This is your cubicle, Sir. Enjoy the auction."
"Auction?" nagtatakang tanong niya. "Of antiques or jewerly?"
"Virgins, Imran," nakangiting sagot ni Jamil. "This is where I bought my Uzbek girl."
"What?" hindi siya makapaniwala. "That's human trafficking!"
"I know..." Jamil shrugged his shoulder. "But it's an in-demand item in the black market, next to guns and drugs. The girls are fresh and inexpereinced. That's why the highest bidder wins."
"Farhan, how can you tolerate your friend's business?" Nagsisi siya kung bakit siya sumama rito.
"I was unaware of this, buddy! This is my first time here," nahihiyang paliwanag nito.
"Guys, titingin lang naman tayo. All the items are first class. Baka may magustuhan kayo," Jamil tried to convince them.
"I'm not yet crazy, man! Hindi ako papasok diyan." Kinakabahan na siya. Ayaw niya sa mga ilegal na gawain.
"Since you're already here, why don't you join me for a change?" Jamil suggested.
Wala siyang nagawa kundi sumunod. Ayaw naman niyang maghintay sa bar na mag-isa. It was more dangerous for a foreigner like him. Hindi niya akalain na may ganu'n pala sa kanilang lugar, wala man lang siya nabalitaan tungkol sa ilegal na negosyo na "Virgin's auction" o anu pamang na labag sa batas.
He saw a ray of light illuminate a circular platform when they entered the room. A number of cubicles surrounded it. The tinted glass walls of the booths protected the identities of the patrons. The well-off men demanded privacy and secrecy.
"Good evening, gentlemen!"
Nagulat siya. Hindi niya inaasahang may magsasalita. Wala siyang nakitang announcer na umakyat sa platform.
"Shall we start the auction?" dugtong nito. Ipinaliwanag nito ang sistema ng bentahan lalo na ang mode of payment.
A Indonisian girl was put up for auction first. Her flimsy garment did nothing to hide her darkness. Hindi ito makatayo nang tuwid na parang lasing. Dahan-dahang umiikot ang kinakatayuan nito. Everyone could clearly see her. Nasilayan niya ang pinong kutis nito. Nabili ito kaagad.
"Uzbek!" Jamil reacted when the second girl showed up. "Siguradong mahal iyan. Look at her well-developed breasts."
Several girls were shown. Marami sa kanila ay Chinise. Until one girl instantly attracted him. May kakaiba siyang naramdaman. His masculinity was on fire!
Nakayuko ito at halatang nanginginig. Her long black hair covered her face. Her breast were small but firm. Hindi matanggal-tanggal ang kanyang paningin rito, nilakbay ng mga mata niya ang kabuuan nito na lalong nagpapainit sa kanyang pakiramdam at dahilan ng pagpipiglas ng kanyang alaga nasa pagitan ng kanyang dalawang binti.
May ibinulong siya kay Jamil na agad naman nitong sinunod. "Buyers request to see her face," Malakas na sabi nito.
Nakatapat na sa kanila ang mukha ng dalaga. She looked young and innocent. Heart-shaped ang maamong mukha, matangos ang ilong, at manipis ang mga labi nito dagdagan pa ng maputing kutis nito na lalong nakakadagdag sa kagandahan nito.
"Save me! Maawa po kayo sa akin..." he read her mouth. The girl had difficulty keeping her balance. Parang nahihilo ito.
"Filipino, pare!" bulalas niya. Parang piniga ang puso niya sa awa. His mother is a Filipino kaya may dugo siyang Filipino kaya siguro nakakadama siya ng awa rito. It was beating like drum. Nakakabingi sa kanyang pandinig. Takot siyang mabili ito ng isang sadistang Sheik. " I'll buy her."
"Are you sure?" Mukhang hindi makapaniwala si Farhan sa kanya. " She may be mestiza Filipina and beautiful, but why? I thought you were against this kind of business."
"Basta! Press the buzzer now!" He wanted to grab the girl instantly. She looked so vulnerable.
"One thousand dollars," the host announced.
"Two thousand dollars," maagap na sabi niya.
May nag-buzz sa katapat nila. "Five thousand..." Mahinahon at may katandaan ang boses nito. Halata ang Arabic accent nito.
"Ten thousand," aniya.
"Fifteen thousand." Brusko ang boses ng nagsalita. parang serial killer.
"Fifty thousand dollars..." pasigaw na sabi niya. The money for him is nothing. Ang mahalaga sa kanya ay makuha niya kung anuman ang matipuhan ng mga mata niya.
"Fifty thousand?" tanong ng host. Walang nang nag-abid. "Fifty thousand dollars. Sold!"
"Whew! You're really crazy,man." Farhan said after Imran swiped his credit card.
"You can collect your item at room fourteen-eight-eighty-five," somebody announced after several minutes.
May binulong siya kay Jamil na itinango naman nito bago lumabas ng room na iyon.
Dinayal kagad ni Imran ang kanyang cell phone nang nagkalabas siya sa hotel nasa gitna ng isla, at naghintay saglit kung saan lumalapag ang mga chopper.
Hindi nagtagal ay nadinig niya ang parating na chopper, nagmula ito sa Villa Abbas kung saan doon siya lumaki. Nang tiningala niya ang private chopper ng pamilyang Abbas ay napangiti siya. Nakita niya ang isang maitim na nilalang na nakasabit na lulan nito.
Tumakbo siyang nakayuko palapit sa ibaba ng chopper at nilapitan ang sakay nyong. Ang kanyang kabayo na si Black Mon. Inalis niya ang luck ng kinalalagyan nito at hinila palayo sa chopper. Nang matapos siyang sumenyal sa piloto nito at muling lumipad pataas upang bumalik sa Villa Abbas.
Sabik siyang sumakay sa kanyang kabayo na si Black Mon, ilang ikot ang kanyang ginawa sa paligid ng isla bago muling bumalik sa hotel upang kunin ang kanyang binili.
Malayo pa lamang siya ay natatanaw na niya ang isang nilalang na gustong gusto ng kanyang paningin, nakita niya ito kung paano lumakad na hinang-hina kaya pinatakbo niya ng mabilis ang kanyang kabayo palapit dito.
No comments:
Post a Comment