HUNK SERIES: IMRAN (Stay With Me) by Eleony Che


CHAPTER 6

KINAUMAGAHAN pagkagising ni Angel White ay wala na sa tabi niya si Imran. Kinapa niya ang hinigaan ng binata, parang walang bakas na natulog sa tabi niya ito. Kaya napaisip siya kung panaginip niya lang ba iyon kagabi o nasa imahinasyong niya lamang.


Natanggal na rin ang kanyang dextrose na hindi man lang niya namalayang. Ganu'n ba kahimbing ang tulog niya kabagi para hindi man lang niya naramdaman na tinanggal na pala ang dextrose na nakakabit sa kanya.

Kunot noo'ng tumayo siya, inaayos ang kama saka pumasok sa banyo upang maligo. Kailangan niyang makasagap ng sariwang hangin, ilang araw na siyang nasa loob lamang ng silid ni Imran at parang napa-paranoid na siya sa apat na sulok ng malaking kuwarto ng binata.

Ilang saglit pa ay nakatapos na siyang naligo, nahagilap ng mga mata niya ang mga paper bag nasa paanan ng kama. Na-curious siya kaya sinilip nya ang mga laman nito. Napangiti siya dahil puro mga feminine stuff ang mga laman ng mga paper bag, kumuha siya ng isang bestida na napaka-simple ng tabas. May dalawang dosena rin na panty at anim na pirasong bra.

Nang makatapos siyang nagbihis ay sinipat niya ang kanyang sarili, "Bagay pala sa akin ang nakabestida ng ganito." wika niya sa sarili habang pinagmamasdan ang repleksyong sa salamin. Suot niya ang isang puting bestida na lampas sa kanyang tuhod ang haba at walang manggas.

Tama-tama lang sa kanya ang sukat ng kanyang bra, kaya nagtataka siya kung paano alam ng binata ang kanyang sukat. Napakaimposible naman kung dahil lang sa nahimas na nito ang kanyang dibdib ay malalaman na kagad nito.

Pagakatapos tignan ang sarili sa salamin ay lumabas siya ng silid at bumaba.

"Magandang umaga sa'yo, hija." ani sa kanya ni Aling Delmia, ang Filipina na katulong at pinagkakatiwalaan ni Imran.

"Magandang umaga naman po. Saan po si Imran?" bati niya rin dito sabay hanap sa binata.

"Nasa labas, magtungo ka lang sa gilid nitong villa at makikita mo siyang nangangabayo. Du'n na lang kita pahahatiran ng almusal mo." nakangiting sabi nito sa kanya.

"Ay, wag na po! Magtungo na lamang ako sa kusina." nahihiyang sagot niya sa may edad na katulong.

"Huwag ka ng mahiya, basta hintayin mo na lamang du'n ang almusal mo habang hinihintay mo si Imran. Hindi iyong maaawat o maistorbo sa pangangabayo niya dahil iyan na ang kalaro niya mula nu'n bata pa siya."

"Ho. . Sige po. . ." maikling tugon niya rito at tinungo na niya ang gilid ng vila.

Ganu'n na lamang ang pagkamangha niya ng makitang maraming mga magagandang bulaklak sa gilid nitong vila, at napakalawak ng bakuran nito na puro mga green ang makikita. Parang ang tinatanaw niya ay palaruan ng golf.

Nasa pagmuni-muni siya ng paligid at naglalanghap ng sariwang hangin ng may narinig siyang mga yabag na tumatakbo palapit sa kanya.

"Iyaaaaa.. . Yaaaa.. Black Mon. . Bilissss pa." dinig niyang boses ni Imran mula sa kanyang likuran.
Nang lingunin niya ito ay nasa likod na pala niya ang binata at nakasakay sa isang itim na kabayo na may matikas na tindig. Agad na umikot-ikot sa tabi niya ang kabayo, tatakpan sana niya ang kanyang mukha dahil sa natatakot siya na baka matamaan.

"What the h. . . ." putol pa sana sa sabihin niya dahil tila siyang papel na lumipad sa ere.

"Now, hold me tight, lady!" ani Imran na kapagdilat ng mga mata niya.

Sakay na pala siya ng kabayo nito, at nasa harapan siya ng binata nakaupo. Naalala niya tuloy nu'n gabing nabili siya nito, ganito rin ang ginawa sa kanya ng binata. ang kanyang hero.

Napayakap naman ang dalawang braso niya sa beywang ng binata. "S-saan tayo pupunta?"

"Mag-ikot-ikot nang hindi ka maburo sa loob ng villa." sagot nito sa kanya na puno ng sigla ang boses.
"Kumain ka na ba?" dugtong pa nitong tanong.

"Hindi pa, kapapanaog ko lang kasi. Sabi ni Aling Delmia, ihahatid na lang daw niya sa gazebo ang almusal ko kasi nangangabayo ka raw."

"Sabay na lang tayo mamaya. Hindi pa nga rin ako nag-almusal." sabi nito at naramdaman niya na tila siya hinalikan sa kanyang ulo o guni-guni na lamang niya iyon.

Malayo na ang tinakbo ni Black Mon at sa bawat kanilang nararaanan ay napapahanga sa mga nakikitang tanawin. Pakiramdam niya ay nasa paraiso siya. Hanggang sa huminto ang kabayo kung saan may naririnig silang lagaslas ng tubig.

"Hold on!" mayamaya'y dinig niyang sabi ni Imran. 

Bigla siyang hinawakan sa kanyang beywang at muli niyang naramdaman na tila siyang lumipad. Iyong pala ay binaba siya nito mula sa kabayo at ito naman ang sumunod na bumaba.

Tinali nito ang kabayo sa isang puno, saka siyang nilapitan nito at hinawakan siya sa kamay pahila papasok sa isang liblib na lugar.

"Saan tayo pupunta? Nakakatakot naman diyan!"

"Trust me!" sagot nito sa kanya sabay pisil sa palad niya na hawak nito.

Nang makapasok siya sa tila yunib na lugar ay lalo siyang napamangha sa ganda. Ang talon pala ito ang naririnig niyang lagaslas ng tubig.

"Woowwww. . Ang ganda!" 'di niyang napigilan ang paghanga sa lugar.

"I love this place! Everytime I'm felt that I'm not complete, dito ako nagpupunta at nagtatago." malungkot na saad ng binata.

Ramdam niya ang lungkot ng saloobin nito kaya wala sa sarili na ginagap niya ang kamay nito at pinisil upang iparating ang pakikipagsimpatiya niya sa kalungkutan mayroon ito.

"Kumusta na pala ang pakiramdam mo?" tanong ni Imran sa kanya na may napakaseryosong titig sa kanyang mukha na siyang kanyang ikanailang.

"H-ha.. Mabuti-buti na rin ako. Samalat..."

"Sa sunod na araw ang alis natin papuntang Kuala Lumpur para sa passport mo." pagbibigay-alam nito sa kanya na tango lamang ang kanyang tugon.

Ilang minuto na katahimikan ang namahani sa kanilang dalawa, pareho silang nakaupo sa malaking bato habang nakatitig sa pagbabagsakan ng tubig mula sa talon pabaab sa ilog. Hindi nila alintana ang biglang pagdilim ng kalangitan na nagbibigay babala sa malakas na pagbuhos ng ulan.

Biglang gumuhit ang matalim na espada sa kalangitan at ang sumunod ang malakas na kulog na siyang nakabalik malay sa nagliliparan nilang pag-iisip.

"Shit! Uulan na pala, hindi man lang natin napansin." si Imran na nabahala kaya bigla siya nitong hinila upang balikan si Black Mon.

Ngunit sa kanilang paghakbang ay biglang nagbagsakan ang malalaking butil ng tubig na mula sa kalangitan. Binilisan nila ang paghakbang palabas sa nakatagong lugar ng talon.

Nang narating na nila ang kinaroroonan ni Black Mon na nagwawala dahil nababasa na rin ito ng ulan ay agad na kinalas ni imran sa pagkatali ang kanyang kabayoat agad silang sumampa pasakay dito.

Kahit anong bilis na takbo ni Black Mon ay nababasa pa rin sila ng malakas na buhos ng ulan. Nasa harapan siya ni Imran nakaupo, patagilig siyang nakaharap sa binata. Basa na ang suot nitong damit kaya bakat na bakat na sa katawan nito ang T-shirt at naaanag niya ang magandang hubog ng katawan nito, ang six pack abs ng binata.

Wala sa sarili napasandig ang ulo ni Angel White sa matigas at matipunong dibdib nito habang nakapaikot ang kanyang dalawang braso sa beywang ni Imran.

NAPAMURA sa isip sin Imran nang naramdaman niya ang pagsandig ng ulo ng dalaga sa kanyang dibdib, sa talon pa lamang ay kakaiba na ang kanyang nararamdam sa dalaga na subrang pagpipigil ang kanyang ginawa.

"Yaaaaaa.. Hooooooo.. " malakas na sabi niya kay Black Mon para tumigil ito sa pagtatakbo at tumigil naman ang kabayo na nakaintidi sa kanya.

"B-bakit pinahinto mo ang kabayo mo? Ang lakas ng ula. . . ."

Hindi na natuloy ni Angel White ang sasabihin pa nito sa kanya sapagkat siniil na niya ng halik ang dalaga. Kanina pa niya ito gustong mahalikan pero pinipigilan lamang niya. Ngayon, hindi na niya kaya pa'ng kuntrolin ang kakaibang nararamdaman na init para rito.

Siniil niya ang dalaga ng kanyang nag-aalab na halik sa ilalim ng ulan habang sakay pa sila ni Black Mon. Naramdaman niya ang pagtugon nito sa kanyang mga halik. Binuhat niya ang dalaga na hindi nagkahiwalay ang kanilang mga labi at sinabay sa paglundag niya mula kay Black Mon. Tila naman nakakaintindi ang kanyang kabayo kaya mabilis itong tumakbo pabalik ng Villa Abbas.

"Ahhh..Hmmm.." ungol niya na hindi niya napigilan.

"I-Imrannn..." napaungol din si Angel White. Hiniga ni Imran si Angel sa damo na tila bermurda. 

Nasa gitna sila ng malawak na lupain ng pamilya Abbas. Sila lang ang tao sa lugar na iyon sa ilalim ng malaaks na ulan.

Pagkahiga ni Imran sa dalaga ay agad niyang hinubad ang kanyang suot na T-shirt at maging ang suot niyang pantalon. Pagkatapos ay agad siyang pumaibabaw dito.

"I'm sorry for this, I'm so rude to make this here but I ca't help to control." aniya bago muling siniil ng halik ang dalaga. Baliwala sa kanya ang malakas na pagbagsak ng ulan sa kanyang likod.

"Imrannnn.. Go on..." tanging nasagot sa kanya ni Angel.

Hinalikan niya ang dalaga sa lahat ng parte ng mukha nito hanggang pababa sa leeg nito, at tumigil siya sa dalawang bundok nito na kanyang papalit-palit na sinipsip ang dalawang malarosas na korona nito. Habang ang isang kamay niya ang naglalakbay sa ibabang parte ni Angel upang hubarin ang suot na panty nito.

Nang magtagumpay siyang nahubad ang maliit na saplot nito ay kanya rin hinubad ang suot niyang brief. Muli niyang hinalikan ang dalaga, mas maalab, mas mapusok, hinalukay ng dila niya ang loob ng bibig nito at pilit na nakipaglaban sa dila ng ni Angel.

Hindi nila pansin ang malamig na dulot ng malakas na ulan, tila sila mga sanggol na walang saplot sa ilalim ng lumuluhang langit.

"Ohhh Angelllll...." malakas n ungol na kanyang nabitawan.

Humigpit ang yakap sa kanya ng dalaga, nanginginig ang katawan na sumusunod sa bawat galaw niya, "Ohhh Imrann... Pleaseeee... Go onnnnnn..."

Niyakap ng isang braso niya ng mahigpit ito, samantala nakahawak ang isang kamay niya sa matigas niyang alaga na kanina pa'ng gustong-gusto na makapasok sa kagubatan ng dalaga. pagkahawak niya sa kanyang subrang tigas na alaga ay agad niyang idiniin pasok sa ari ni Angel. Ramdan nya na tila malapot na naglalaway ang kagubatan ng dalaga.

Medyo hirap pa rin siya na magtagumpay sa pagpasok ng kanyang ari sa dalaga kahit na napunit na niya ang masikip pa rin bulaklak nito.

"Ohhh.. Ahhhh Imrannnn." tila naman nababaliw sa pag-ungol ito na pabaling-baling ang mukha na paharap sa kaliwa at sa kanan. Samantala ay kanya naman binibilisan ang paggalaw ng kanyang balakang dahil sa may hinahabol siyang masarap na kiliti na kanyang nararamdaman.

Hinagod-hagod ng dalawang kamay ni Angel ang kanyang matigas na dibdib na lalong nagbibigay init sa kanya, ang isang inosenting babae na siyang nakauna na tila isang babaeng may alam sa bawat galaw na napagkakasunduan ng kanilang nag-iinit na katawan.

"Ikaw ang sa taas, ha" aniya sa dalaga at ilang saglit pa ay siya na ang nasa ilalim at ang dalaga ang nakapangibabaw sa kanya na hindi man lamang nahiwalay ang kanyang alaga nasa loob ng bulaklak nto.

"Imran, how?" wala sa sarili na naitanung sa kanya nito,

Nginitian niay ito, hinawakan niya sa balakang ang dalaga at ginalaw-galaw ito, Una ay marahan lamang hanggang sa bumilis na bumilis ang pagpapaayod na tinuturo niya rito.

"Oohhh, come on! Did you feel it?" tanong ni Imran sa kay Angel nang maramdaman na niya na malapit ng sumabog ang kanyang mainit na likido.

"Oo, aaaghh... Ayannnnn naaaa..." si Angel na natuto na rin sa paggiling-giling na pag-ayod nito sa kanyang ibabaw.

"Ohhh yeahhhh. . make it fast... Fasterrr... More faster, my dearrrrr."

Ginawa naman ni Angel ang kanyang sinabi kaya mas diniinan at binilisan nito ang paggalaw ng balakang nito hanggang sa biglang nag-stretch ang buong katawan ng dalaga, nanigas ang leeg nito na nagpakawala ng malakas na ungol habang mariin na nakabaong ang mga daliri nito sa kanyang mga kamay.

"Ahhhhh Angellll.. Ohhh my ...." nasabayan niya ang dalaga sa pag-abot ng masarap na climax na kanilang ginawa.

Sabay silang napaungol nang parehong naglabasan ang kanilang mga likido, hinayaan niyang sumabog sa loob ng dalaga ang malapot niyang katas.

Nang matapos na ang kanilang pagniig ay saka lamang nila naramdaman ang malamig na dulot ng malakas na ulan, agad silang nagsuot ng kani-kanilang mga damit. At du'n lamang nila napansin nasa gitna pala sila ng malawak na lupain ng kanyang pamilya. Mabuti na lamang ay malakas ang ulan kaya nakakasigurado silang walang nakakita sa kanilang matamis na sinaluhan ng dalaga.

"Let's go!" aniya rito na inakbayan at nagsimulang lumakad pabalik ng Villa ngunit hindi pa lamang nila naihakbang ang kanilang mga paa ay ang malakas na huni ng kabayo niya ang kanyang narinig. Binalikan pala sila ni Black Mon.

Isasakay na niya sa kanyang kabayo ang dalaga nang tinabig nito ang kanyang kamay at tumakbo ng mabilis patungong Villa Abbas.

"Angel, come back!" malakas na tawag niya rito. 

Nagulat siya sa ginawi nito na matapos ang masarap na saluhan nila ay bigla itong mag-walk out sa ilalim ng malakas na ulan.


No comments:

Post a Comment