CHAPTER 2
HILA-HILA siya kanina ng dalawang lalaki palabas ng gusali kung saan ilang araw din siyang ikinulong. Ngayon ay nasa labas siya, nanlalamig ang katawan niya na nanginginig sa takot at sa drugang itinurok sa kanya.
Pinagmasdan niya ang paligid, tahimik ito at ang tanging naririnig lamang ay ang hampas ng alon nagmumula sa dagat, nasa kabilang gusali na isa palang malaking hotel nasa gitna ng isla.
Mabibilang lang ang mga tao nasa tabi ng dagat at malayo ang mga ito sa kanya. Napatingala siya sa langit, kaydilim nito na tanging buwan lamang ang nagbibigay ng liwanag at ang hindi mabilang na mga bituin.
"Just wait you here! The man, who purchase you is coming to pick up you!" naalala niyang sabi ng isang lalaki na nagdala sa kanya sa labas ng hotel.
Humakbang ang kanyang mga paa kahit na nangangaluhod ang kanyang mga tuhod, iyong na ang pagkakataon na makatakas siya. Kaya kahit na nanhihina ay pinilit niyang maglakad ng mabilis, laka-takbo ang kanyang ginawa para lang makalayo sa lugar na iyong na para sa kanya ay impiyerno. Nang nakailang metro na siya nakalayo sa hotel ay may nadinig siyang mga yabag na paparating, malakas at tila napakabilis. Hindi na niya ito nilingunan pa, ang nasa isip niya ay makalayo sa lugar na iyon upang makatakas.
Bigla siyang napasigaw sa gulat at naipikit ang mga mata nang may isang maitim na nilalang na biglang sumulpot sa kanyang harapan, at nag-iingay ito na nakataas ang dalawang paa na animo'y bubungguhin siya.. Dahan-dahan niyang binuksan ang kanyang mga mata ng tumahimik na ang nilalang na sumulpot sa kanyang dinadaanan.
"I-ikaw?" mahinang sambit niya nang makilala ang sakay ng maitim na nilalang nasa kanyang harapan.
Ito ang lalaki nasa kanyang harapan kanina habang nagaganap ang subasta, hiningian niya ng tulong na kahit alam niyang hindi siya nito maririnig. At ito rin ang lalaki na nakipag-agawan para mabili siya, at ito ang nagmamay-ari ng tinig na bumigkas ng fifty thousan dollars. Ibig sabihin ito ang tinutukoy ng lalaki na susundo sa kanya.
The man is a real hunk na kahit wala siya sa tamang pag-iisip at nababalutan ng takot sa katawan ay kanyang mabigyan pansin, ang buhok nito na may kahabaan kunti na bumabagay sa magandang hugis ng mukha nito.
Gumalaw ang kalamnan ng mga panga nito at nagsalubong rin ang mga kilay nito. "Where a fucking bitch your go?" tinignan siya nito ng matalim.
Napayakap siya sa kanyang sarili ng mahigpit, ang suot nito kanina sa auction ay iyong pa rin na halos nakikita na ang maseselang parte ng kanyang katawan. Natakot siya sa galit na sumilay sa mga mata nito.
The hunk man closed his eyes and took a deep breath, at biglang nagmulat ng mga mata. Hinila nito ng malakas ang tali ng kabayo nito dahilan na biglang tumaas ang dalawang paa ng kabayo at nag-ingay na siya nyan ikinatili ng malakas na sabay na pagpikit ng kanyang mga mata.
Ilang sandali pa'y naramdaman niyang may humablot sa kanyang beywang at tila siyang papel na lumutang sa hangin, sa isang iglap ay sakay na siya ng kabayo nito. Nakaupo siya sa harap ng lalaki.
"Hold me tight!" anito na kinabig pa ang kanyang ulo pasandig sa dibdib nito. Dinig niya ang mabilis na pintig ng puso nito at pahaka-hakang paghingal dahil sa pagmamaniobra sa kabayo nito.
"Ya! Yaaa! Faster Black Mon!" malakas na utos nito sa kabayo na kanilang sinasakyan.
"Close your eyes, Lady!" he's said with a husky voice na kanya naman sinunod.
Habang hinihila siya ng antok ay hindi pa rin niya maiwasan isipin kung ligtas ba siya sa mga kamay ng lalaking nakabili sa kanya o mapapahamak siya lalo rito.
Diyos ko, kayo na po ang bahala sa akin. Panalangin niya sa kanyang isipan. Hanggang siya'y tuluyan ng nakatulog na nakayap ang isang braso ng lalaki sa kanyang beywang at nakayap naman ang dalawang braso niya sa batok nito.
NASA gilid ng Villa Abbas si Imran, hinahagod niya ang kanyang kabayo. Pasado alas-nueve na siyang nagising, pagkatapos niyang naligo at nag-almusal ay si Black Mon kagad ang kanyang pinuntahan na pinahatid niya sa tagapag-alaga nito sa gilid ng villa.
Natutuwa siya habang hinihimas ang mukha ng kanyang kabayo. Mahigit dalawang buwan din na hindi niya ito nakasama at kagabi lang uli. Madalas kasi siya sa Kuala Lumpur kapag nasa Malaysia siya at minsan lang siya nakakadalaw sa kanilang villa nasa Sabah.
Ang kanilang villa ay malayo sa mga kabahayan, nasa karugtong ng isla sa hotel kung saan nasaksihan niya ang ilegal na negosyo nakatayo ang kanilang Villa.
Sasampa na sana siya sa kanyang kabayo upang mag-ikot-ikot sandali sa paligid nang tawagin siya ng isa mga tagapag-alaga ng Villa.
"Imran, anda terjaga untuk pengantin perempuan." wika nito sa salitang Malay.
Gising na ang babaeng kanyang dinala sa Villa at natutulog ito sa kanyang silid. Kaya pinagbigay-alam sa kanya nito na gising na daw ang kanyang nobya. Iyong kasi ang kanyang sinabi na kapag magising ang kanyang kasintahan ay agad siyang tawagin.
"Sila bersedia mempunyai makanan dia." pinapahanda niya ito ng pagkain para sa dalaga.
Tumango ito at muling bumalik sa loob ng villa. Tinawag naman niya ang tagapag-alaga ni Black Mon upang ibalik ito sa mga iba pa'ng kabayo sa villa.
"Nextime, buddy!" wika niya sa kabayo na tinapik-tapik ang katawan nito saka binigay sa tagapag-alaga nito.
Tinungo kaagad ni Imran ang kanyang silid kung saan iniwan niyang natutulog ang babae na natipuhan ng kanyang mga mata kagabi. Naabutan niya ang dalaga na nakaupo sa isang sulok. She was hugging her knees against her body. She was rocking back and forth.
"Hi!" bati niya sa dalaga nang malapitan niya ito. How he wished to comfort the girl. She was trembling with fear. Gusto niyang hagudin ang buhok nito.
Hindi ito sumagot. Ni hindi siya tiningnan nito. Nakatitig lang ito sa carpeted floor. Sinubukan nyan hawiin ang buhok nito nakatabun sa mukha nang bigla itong sumigaw. "H-huwag po! H-huwag po!" Umisod ito palayo sa kanya. He saw her face was very pale.
"Don't be afraid. I'm not gonna hurt you. Your safe now!" pagbibigay pag-asa niya sa sarili na maniniwala ito sa kanya.
Humagulhol ito. Parang piniga kagad ang kanyang puso. Ayaw na ayaw niyang nakakarinig ng iyak dahil isa iyong sa nakakapag-init ng kanyang ulo.
"Look, stop crying!" nagtitimping sigaw niya
.
Napatili naman ito marahil sa takot sa kanya. Napailing na umupo rin siya sa sahig, huminga ng malalim. Hinawakan niya ang malamig na kamay ng dalaga.
Napatingin ito sa kanya, "S-sino ka? N-nasaan ba ako?" inosenteng titig nito na lumusaw sa biglang pag-init ng kanyang ulo.
"I'm Imran Abbas, nandito ka sa Sabah, Malaysia." he nodded, and smiled.
"Bakit ako ipinagbili? Hindi ko maintindihan?" she asked in a frightened voice." Natatakot ako." dugtong pa nito.
"You're safe now, nothing to worry. So, don't afraid." aniya na pinisil ang dalawang palad nito upang pagbibigay comfort dito. "Tell me, paano ka napunta rito?" he curiously asked.
Umiiling-iling ito pagkatapos ay humagulhol naman ito. Napatayo si Imran na ikinuyom niya ang kamay sa galit. He don't understand himself, naiinis ba siya sa iyak nito o gusto niyang patayin ang gumawa rito.
Kumuha siya ng t-shirtsa kanyang cavinet upang ipasuot dito. Hindi pa napalitan ang manipis nitong suot na halos nakikita ang maselang parte ng katawan nito. Hindi na niya nagawaan bihisan ito kagabi dahil sa hindi maipaliwanag na init nararamdaman niya sa tuwing dumadapo ang mga mata niya sa maselang parte ng katawan ng dalaga.
Nang madampi ang kanyang palad sa balat ng dalaga ay biglang pumiglas ang nakatagong alaga niya nasa gitnang parte ng kanyang katawan.
"Damn!" wala sarili na napamura siya na dahilan upang mapakislot sa takot ang dalaga na akala nito'y minumura niya.
It looked like she was very cold in her flimsy garment. She was still groggy. She was small and very fragile. Imran helped her to feet. Lumaylay ang kanyang t-shirt hanggang sa gitna ng binti nito. Inalalayan na ito paupo sa sofa nasa loob ng kanyang silid.
Mayamaya pa'y may kumatok sa pintuan, agad niyang binuksan upang makapasok ang katulong na kanyang inutusan kanina upang ipaghanda ng makakain ito. Alam niyang nagugutom ito dahil sa nakikitang panghihina, dagdagan pa na lango pa ito sa druga.
Matapos na mailapag ng katulong ang dalang tray na naglalaman ng nakakatakam na pagkain, at inumin ay agad din nagpaalama ang katulong sa kanya.
"Terima kasih." pasasalamat niya rito na tumango lamang bilang pagbibigay galang sa kanya. Bago tuluyan na umalis ang kanyang katiwala ay may mga instruction pa siyang binigay para rito.
Nang kanyang balikan ang dalaga sa sofa ay kumakain na ito, at ganoon na lamang ang kanyang pagkamangha na makitang halos nakalahati na nito ang hinihandang pagkain at halos nakalahati rin nito ang lemonade na inumin nasa pitsel.
Nakuyom niya ang kanyang mga palad na lumapit dito, gutom na gutom ito at nauuhaw din. Nakakasiguro siya na hindi ito pinakain mula nang napasakamay ito ng mga sindikato.
PANAY ang dighay ni Angel White nang maubos nito ang mga pagkain nasa kanyang harapan at maging ang malamig na inumin. Napahimas siya sa kanyang tiyan na busog na busog. Nang makita niya ang pagkain kanina nasa kanyang harapan ay agad niyang nilantakan.
"How's the food? Your tummy now is okay?" dinig niyang baritonong boses na kanyang nilingun ay ang lalaking nagpakilala sa kanya na Imran, nakasandig ito sa dahon ng pinto. Hindi niya ito napansin habang kumakain siya.
"T-thank you."
"Don't mention it! Back to sleep, so that you can rest more." anito sa kanya.
Napatitig siya sa mukha nito, naalala niya pa kagabi ng makita niya ito na sakay ng isang maitim na kabayo na nakadagdag sa masculine image nito. His face is so beautiful with a hazel brown's eyes.
Maganda ang hugis ng panga nito, na nababagayan ng matangos nitong ilong, at kilay nito na itim na itim na kapag sumasalubong ay tila kumakapal.
Napatitig siya sa dibdib nito na malalapad, hapit dito ang suot nitong puting t-shirt at sa likod ng suot nito na tila nakikita niya ang magandang abs nito. Mataas ang lalaki, siguro kung nakatayo siya sa tabi nito ay hanggang sa kili-kili lamang siya nito.
Pigil ang hininga ni Angel White nang humahakbang ito papalapit sa kanya. Muntik na siyang mapatili sa gulat nang gumihit ang isang matamis na ngiti sa mga labi at bigla itong nagsalita.
"You like what you see?"
Napamaang siya. Halos hindi siya makagalaw. Muli siyang nanginig, nahihilo, at tila dinuduyang ang kanyang pakiramdam. Napayakap siyang muli sa sarili, naipikit ang mga mata.
Nang imulat niya ang kanyang mga mata ay nasa harapan na niya ito, ang lapit ng mukha nito sa kanyang mukha na labis na nakakapagbigay ng kakaibang pakiramdam sa kanya. Iniangat nito ang kanyang mukha at tinititigan siyang mabuti.
"How do you feel?" tanong nito sa kanya.
Bago pa man nito ang ilayo ang mukha sa kanya ay mabilis niyang tiningala ito at kinintilan ng halik sa mga labi. Yumakap ang kanyang mga kamay dito na tila naman ikinagulat nito ang kanyang ginawa.
Naging mapusok siya sa paghalik dito na tila may karanasan na siya sa kanyang pinaggagawa. Naging mainit lalo ang kanyang pakiramdam na tila nag-aalab na apoy. Iba ang kanyang pakiramdam lalo na sa kanyang ibabang tiyan.
"Ohh..hmm." ungol nito na tila nadadarang din sa kanyang ginagawang paghalik dito. Niyakap siyang mahigpit, na lalong nagpapadarang sa nag-alalab niyang katawan. Pilit niyang maipasok ang kanyang dila rito, may nais siyang halugadin sa loob ng bibig nito na hindi naman hinahayaan ng binata na maisakatuparan niya. Sa halip ay naramdaman niyang lumutang siya sa hangin habang nakayapos pa rin dito at pilit niyang madama ang matamis na labi ng binata.
Naramdaman niyang karga pala siya nito at hinakbang ang mga paa. Ganoon na lamang ang malakas na pagtili niya nang bigla siyang inilapag kung saan at may malamig na tubig na bumuhos sa buo niyang katawan.
"You take a shower first! Your so smelly, lady! Just take the extra toothbrush there in glass closet and brush your teeth, and please use the mouthwash also!" sabi nito na humihingal sa galit at pabagsak na sinara ang pinto ng pinagdalhan sa kanya na isa palang bathroom.
Darang na darang ang kanyang pakiramdam. Nanginginig siyang hinihimas ang sariling katawan at maging ang kanyang labi. Diyos ko, anung nangyayari sa akin? Bakit ganito ang pakiramdam ko? Piping katanungan sa kanyang isip. Pinilit niyang kuntrolin ang kanyang sarili, tumayo siya at itinutuk ang mukha sa tubig.
Nang medyo nakukuntrol na niya ang nadadarang niyang pakiramdam ay hinubad niya ang kanyang suot sa katawan. Humiga siya, hinayaan niyang ang malamig na tubig na dumampi sa nag-aalaba niyang katawan.
"Oohhhh...Ahh!" napapaungol siya dahil sa kaluwaltihan na kanyang nararamdan. Ilang araw na nga ba siyang hindi naligo, hindi man lamang siyang nakatikim maging hilamos sa mukha. Oo nga, inaayos siya ng mga sindikato upang maging maganda sa paningin ng mga buyers. Pero ang makatikim ng tubig ang kanyang balat ay hindi niya natikman mula ng nasa kamay siya ng mga ito.
"Imran, saan ka? Help me..I need you please." malakas na bigkas niya nang biglang bumalik ang nag-aapoy niyang pakiramdam na may gustong madama ang kanyang maseselang bahagi ng kanyang katawan.
No comments:
Post a Comment