HUNK SERIES: IMRAN (Stay With Me) by Eleony Che


FINALE

"HMM oohhh." ungol ni Angel habang sinasakay ito ni Imran sa kotse niya.

"My angel, wake up please." nag-alalang wika niya rito. Mabilis niya ito kanina binuhat at nagpatulong sa mga security gurad ng airport upang dalhin ang mga gamit ng dalaga sa sasakyan niya. Hindi siya pumayag na sa clinic lamang ito ng airport matignan dahil bigla siya natakot na makitaan ang dalaga sa pagiging positibo nito sa druga dahil sa nangyari noon nakaraan sa mga kamay ng human trafficker.

"Aaghhh… Not again pleaseee.. Pakawalan nyo ako." nag-hysterical ito.

Tinabi ni Imran agad ang kanyang kotse sa tabi ng kalsada, plano niya ito dalhin na lamang sa kanilang private Doctor para masuri

"Don’t panic! It’s me.. Nag-collapse ka kanina kaya kinarga kita rito sasakyan ko upang ipa-check up.

"I-Imran? Imran, ikaw nga!" gulat at masayang sambit nito na niyakap siya.

Niyakap naman niya ito ng mahigpit at hinahalikan niya ang noo nito.

"I really miss you, my angel. Hindi mo lang alam kung gaano ako natakot kanina."

"Wait.. What are you doing there in the airport? P-paano ako napunta sa iyo." tanong nito nagtataka.

"Your friend’s Mia Jane, tinawagan niya ako na papunta ka nga rito then she told me na hindi ka pa raw ganap na magaling. Bakit mo ba pinapabayaan ang sarili mo?" punong-puno ng pag-aalala na sagot niya rito.

Iniwasan nito ang kanyang mga mata na titig na titig dito. “Because you leave me.”

"Ohh.. You pushed me to do that my angel."

Muli niyang pinaandar ang kanyang kotse, “I will take you to the clinic of my family, okay.”

"No need, I’m just hungry."

"Are you sure?" Tumango lamang ito, "So, what do you want to eat?"

"Can you cook for me? Then I want to sleep there in your Villa."

Napakunot noo siya habang nagmamaneho, hindi niya ito sinagot sa halip ay dumiretso ang kanyang sasakyan sa bahay niya nasa Gombak, Selangor.

Nang naiparada na niya ang kanyang kotse sa loob ng bakuran ng kanyang bahay ay mabilis siyang umibis ng sasakyan at umiikot sa may pintuan ng inuupuan ni Angel upang pagbuksan ito.

"Please be careful.. Are you still feel dizzy?"

"I’m Okay now, Imran. Salamat." nakangiting sagot nito na hinaplos ang kanyang pisngi, agad nman niyang hinuli ang kamay nito at dinali sa kanyang bibig sabay halik sa mapuputing kamay nito.

"I missed you."

"May Sakit ka ba? B-bakit medyo mainit ka?"

"Actually, bago tumawag si Mia ay katatapos ko lang uminum ng gamot and I planned to take a rest here."

"Oh, I’m sorry.. Sana pala nasabihan ko si Mama Mia na huwag ka tawagan. Nawala sa isip ko, naistorbo ka tuloy." nakokonsensiyang wika nito.

"Hey! Don’t say that or don’t ever think na naiistorbo mo ko. I’ really happy to see you here."

"Hmp! Masaya pero natiis mo ko ng mahigit isang buwan." Nagtatampong tinabig ng dalaga ang kamay niya.

"We go inside now, ipagkuluto kita ng chicken rice para mawala lahat ng tampo ng anghel ko."

Pinahinga niya muna ang dalaga sa kanyang silid saka tinungo ang kanyang dirty kitchen.

"Lenia, pakitulongan ako mag-blend ng mga rekado for chicken rice, magluluto ako." Masayang utos niya sa kanyang Pilipinang katulong na tanging tagapag-alaga ng kanyang bahay dito sa City ng Kuala Lumpur.

"Naku, Sir! Ako na lang po ang magluluto, marunong naman po ako."

"No…no.. My angel’s request me to cook for her."

"Angel? Andito po si Ma’am Angel?" Gulat na tanong nito.

Nakilala nito ang dalaga noong nadala niya ito dito sa kanyang bahay bago sila nagtungo ng Pilipinas.

"Yup! So, hurry up! Just help me.."

Sinimulan niya ang paghiwa ng manok na nakahanda na sanang lutuin ng kanyang kasambahay para sana sa kanyang panghapunan dahil tinawagan niya ito kanina bago niya nilisan ang kanyang opisina nasa KLCC tower.

Magaan ang katawan niya habang nagluluto, maraming pumapasuk sa kanyang isipan na plano para sa kanila ng dalaga.

Pagkatapos niyang nagluto ay pinahanda niya kay Lemia ang mesa nasa hardin saka may tinawagan.

"Yes Captain Hooven, it’s me. I need your service after a hour. Can you prepare the one of my baby toy? Just take there in KLIA2.. Yeah..yeah that one we’re use. Thank you."

Kausap niya sa kabilang linya ang kanyang private pilot, nagpahanda siya rito ng small airplane na kanilang gagamitin patungo sa Sabah.

"Angel, wake up.. I prepared your food. So, awake your sleepy blood and lazy bones." Gising niya sa dalaga na mahimbing natutulog.

Gumalaw naman ito, uminat ng katawan saka idinilat ang mga mata.

"Imran, sorry.. Masama ang pakiramdam mo, sana binaliwala mo ang sinabi ko na magluto ka." Anito habang umiinat.

"Go bangun (bangon), lah! I cooked for my angel." Hinimas-himas niya ang ulo nito habang nakatunghay sa dalaga.

He wanted to give her a deep kiss but he need to control himself first. Mamaya niya na ito halikan kasabay ng kanyang special surprise sa dalaga.

"Bangunlah, cinta. Kita makan. Saya masak sedap." Aniya salitang Malay.

"Tana! Tana kawan…( Ayaw ko! Hindi tayo bati)" Nakakasimangot nitong sagot.

"Ohhh.. How you learned that word and did you understand me?" Napangisi siya sabay kiliti sa batok nito na ikinapiglas naman ng katawan nito.

"Eh, ikaw? Paano nalaman ang kiliti ko?"

Humalakhak siya dahil sa tanong nito. “Nahalikan ko na nga lahat ng parte ng katawan mo, itatanong mo pa.”

"Heee! Manyak…" Ismid nito sa kanya.

"Well, I don’t want to spoil my plan, kaya ‘di ko papatulan ‘yan pagtawag mo sa akin ng manyak." aniya na kinindatan ito.

"Ano sinabi mo kanina? ‘Yun Malay…"

"Sabi ko po, bumangon ka na sinta. Kakain na tayo at masarap iyon niluto ko para sa iyo."

"Hmm.. Susubuan mo ko?" Naglalambing na wika niyo.

Napatampal sa sariling noo si Imran saka pinisil ang ilong ng dalaga na tila isang anghel na inihulog mula sa kalangitan sa kanyang paningin.

"Inaalipin mo na ako masyado, ah! Parang may kakaiba sa aura mo, hindi ko lang mahulaan kung ano… But later I’ll find out what is it."

Napansin niyang umiwas ito ng paningin sa kanya at namula ang mga pisngi nito.

"Hmm I smell something.. Hope you don’t disappoint me what ever is that. Let’s go! After we eat, we’ll go to Villa Abbas as you wish."

Napilitan naman ito bumangon, napansin niyang tila tamad ito kumilos at mabilis ang pintig ng banda sa ibaba ng lalamunan nito.

Kinakabahan siya na ‘di niya mawari kung ano pero nai-excite na alamin ang kakaibang kilos ng dalaga.

Sinubuan niya ito habang kumakain sila tulad ng request nito. He missed this, nasubuan na niya ito noong nasa ilalim pa ng druga ang katawan nito at wala tamang pag-iisip.

"Busog na ako, Imran. Ayaw ko na." tanggi nito sa kanyang isinubo.

"Are you sure? Hindi pa nakakalahati ang nasa plato mo." tanong niya na tumango lang. "Okay.. Just drink this and prepare yourself, aalis na tayo. Hindi ko na ibinaba ang mga gamit mo nasa kotse ko pa rin."

Ininum naman niya ang cold drinks na pinahanda niya kay Lemia, “Uurgghh… What is this?”

"Ha?" nagulat siya sa reaksyon ng dalaga nang inilabas nito ang nasa bibig na inumin. "Hey! Thats a kiwi juice, I remembered you liked that."

"Ayaw ko nito…" tulak niya sa baso at tumayo saka patakbong pumasok sa loob na agad naman niyang sinundan.

Sa visitor restroom niya ito naabutan at nagsusuka. “Oh my God! What a hell happening with you? Wala ng laman ‘yan tiyan mo at sinuka mo na lahat. You don’t like what I cooked for you? Pinaghirapan ko ‘yun ah!”

"Sorry.. Masama lang ang pakiramdam ng sikmura ko." nakatungong sagot nito habang hinahagod niya ang likod nito.

"Bakit naman kasi sumugod ka rito. You can I ask to Mia Jane na gusto mo akong papuntahin sa Pilipinas at ipasabi mo lang na handa ka na magpakaalipin sa akin."

Napatingin ito sa kanya, nakatigagal.”Slave? As your slave? Yes.. I want to be your slave but I have a deal, I want as forever and only me.”

Kinabig niya ito palapit sa kanya at napasubsob naman ito sa kanyang malapad na dibdib. “Lets talk later. Okay?”

SUMISIKIP ang dibdib ni Angel habang lumalabas sa kotse ng binata, nasa Kuala Lumpur International Airport 2 na sila. Oo, inaamin niya sarili nang napagdesisyunan niyan sundan si Imran ay hinanda na niya ang sarili na magpakaalipin sa binata at gusto niya ay panghabang buhay at tanging siya lamang ang babae sa buhay nito at wala ng iba pa.

"Are you ready?" tanong ni Imran sa kanya nang matapos nitong maisakay sa maliit na airplane ang kanyang mga gamit nadala mula pa sa Pilipinas.

Tumango lang siya, kinakabahan siya. Sa Villa Abbas ba siya nito ikukulong ng habang buhay, kung doon, sana ay lagi niyang kasama ito.

Nang nakasakay na sila sa airplane nito ay isang lalaking nakasuot ng uniform ng piloto ang kanyang nabungaran.

"Akala ko ikaw ang magpapalipad nito." bulong niya kay Imran.

Ngumisi ito sa kanya.”Papaano ko naman magagawa ang mga naglalaro rito sa isipan ko kung ako ang magpapalipad.”

"P-plano? Anong plano? Don’t tell me, ihuhulog mo ako mula rito pababa." nanhitakutan na tanong niya.

'Are you crazy?” galit na sigaw nito.”Bakit ko naman gagawin 'yun? Para ko na rin inihulog ang sarili ko kapag ginawa ko 'yun!”

"A-ano kasi ang plano mo?"

"I want a sex with you here.. I want to experience to love making at the sky." prankang sagot nito.

'W-whaaat?” nanlalaki ang mga mata niyang tanong.

Kumindat lang ito at ngitian siya ng ubod ng tamis, nababasa sa mga mata nito ang kapilyuhan naglalaro nga sa isip nito.

"You told me before that your willing to my slave and you want to be forever. You’ll start now as my slave."

Dama niya ang pag-iinit ng sulok ng kanyang mga mata. Gustong tumulo ang kanyang luha, kahit papaano ay umaasa pa naman siya sa ibang sasabihin nito. Umaasa siya na tatanggi ito sa kanyang sinabi at sa halip ay seseryosohin siya nito bilang karelasyon. Pero alam niyang malabo iyong na mangyari lalo na ngayon na pumapayag nga talaga ito.

Hindi na siya sumagot pa uli, pinukos na lamang niya ang kanyang mga paningin sa ibaba..sa malawak na lugar ng Kuala Lumpur. Kanina pa umangat ang kanilang sinasakyan. Muli naman nadama ng kanyang sikmura ang tila hinalukay at pangangasim, parte ng kanyang pagdadalang-tao.

Gustong-gusto na niyang sabihin kay Imran na dinadala niya ang magiging anak nila, na magiging ama na ito. Pero naunahan siya ng takot na baka tanggihan nito ang kanyang pinagbubuntis.

"My angel, look at me." anito na hinawakan ng dalawang kamay nito ang kanyang mukha at ibinaling paharap dito. "Don’t you know that I’m a happiest man because you are here..beside me."

"I-Imran? "

"Look at there." turo nito sa labas ng bintana.

Nakikita nila ang KLCC tower, at ang tinatawag na Twin tower. Namangha siya sa nagagandahan ilaw ang nakikita niya sa ibaba, gabi na kaya punong-puno ng ilaw ang buong syudad.

Napansin niyang tila umiikot lamang ang kanilang sinasakyan na private airplane. Napatingin siya sa mukha ni Imran, napalunok siya nang nakitang naglalakbay ang mga paningin nito sa kanyang mukha kaya agad niyang binaling ang kanyang paningin at dumapo ang kanyang paningin sa kabuuhan ng loob ng plane. Lalo siyang namangha sa nakikita, tila ito isang silid na nu’n lamang niya napansin,banda sa tabi ni Imran ay may isang kama na tila kaylambot at magkasya ang dalawang tao roon.

"Ang ganda naman nito! Ngayon lang ako nakakita ng ganito, parang cabin ng sa barko." tuwang sambit niya.

"This is my favorite toy, one of my collections."

"Teka ka.. Bakit parang umiikot lang tayo? Hindi ba pupunta tayo sa Sabah, sa Villa Abbas?"

"Later… May ipapakita ako sa iyo." he said with a manly sexy voice.

Napalunok siya, napatitig siya sa namumula at manipis nitong mga labi.. Ang mga mata nito na hinding-hindi niya nakakalimutan ang kulay, the hazel brown eyes. His eyes mesmerize her, the hunk man is night shining armor.. the savior of her life.

"Imran, can you kiss me? I want to feel again your sweet kiss that you gived to me." wala sariling nakiusap siya rito.

Dinampi nito ang isang daliri sa kanyang labi.”You don’t need to asked that.. I’m wanted to kiss you too but later, okay.”

"Sir, it’s ready! Still have a two minutes to wait." boses ng piloto nagmumula sa mic speaker.

"Look at there in the tower. And please don’t ever close your eyes even a little" turo nito.

Sinunod naman niya ito, she silently observed everything. Ngumiti siya nang biglang nagsulputan ang mga fire works nasa itaas ang KLCC tower. Hindi siya kumurap man lang kahit saglit tulad ng pinakiusap ni Imran sa kanya. Nagagandahan fire works ang bumubulaga sa kanyang mga mata, sabay pa ng ilaw nasa tower kung saan nakasulat ito ng ‘this for you my angel’.

Naramdaman niya ang paggagap ng kamay ni Imran sa kanyang kamay,mahigpit nitong hinawakan ang kanyang isang kamay at dinala ito sa mga labi nito. Pero hindi niya ito nililingunan, nasa mga fire works at mga ilaw sa KLCC tower siya nakapukos.

Maya-maya ay umiba ang pagkasulat sa mga ilaw, ‘Stay with me’, sabay na mas nagagandahang mga nagkukumislap na fire works na iba’t ibang kulay at design hanggang sa may nakasulat sa fire works na, ‘marry me’.

Nang matapos ang palabas sa tuktok at sa building ng tower ay naramdaman niyang umusad na palayo ang private airplane na kanilang sinasakyang ngunit hindi pa rin siya lumilingon kay Imran. Nasa labas pa rin ng bintana nakatingin ang kanyang mga mata.

"I want to heard anything from you, please my angel." nagsusumamong boses nito ang kanyang narinig nasa punong tenga lamang niya.

Muli siyang napalunok sa init na singaw ng hininga nito nasa kanyang leeg, bota-boltaheng kuryente ang bigla niyang naramdaman.

"Please, look at me." at doon lamang niya ito nilingon.

Nagulat siya sa mga luhang nakita niya sa mga mata nito, “Imran, why are you crying?”

"I’m afraid.. .I’m scared.. I don’t want a negative answer from you dahil baka hindi ko na kakayanin pa, Angel."

"Oh I-Imran.."

"I want you to stay with me forever, my wife, the mother of my children."

'Are you sure for that, to marry me?” tanong niyang hindi makapaniwala.

"Yes! I want you..to have you for the rest of my life. And if marrying you is the key to have you forever. Then I’ll do it."

"I will say yes if you love me. I’m willing to be your slave forever, to stay with you forever.. But to marry you, I’m still believe the married is only for the two who in love each other."

"I’m falling in love with you and your my angel. I can do nothing but to get lost in your eyes, I am defenseless in front of your innocent smile and the pretty face the last time you asked me about your freedom. I am falling in love with you and I can’t stop loving you, that’s the reason why I don’t want to set you free before."

Tagos sa kanyang puso ang bawat katagang binibitawan nito, nag-uumapaw sa saya ang kanyang dibdib. Hindi siya makasagot bagkus ay napaiyak siyang yumakap dito ng mahigpit.

"Angel, I need your answer please. Don’t say or think again that your my slave. I need you as what you are, I need you to my life at ayaw kong matulad sa pagsasama ng mga magulang ko nauwi lang sa paghihiwalay.Kaya nga takot na takot ako dati na mag-asawa dahil ayaw kong matulad sa kanila."

"Shhhh.. No! Hindi ako papayag na matutulad sa kanila, gusto ko ‘yun buo ang pamilya ko. Gagawin ko ang lahat ‘wag lang tayo magkahiwalay at kahit na dumating pa ang araw na magkagusto ka sa iba, ipaglalaban kita at babawiin." wika niya rito na tumutulo pa rin ang kanyang mga luha.

"You mean..You accept my proposal?" tanong nito na hindi matatawarang ang kasiyahan na makikita sa mga mata nito.

"Yes! I want my name to be Mrs. Angel Abbas." sigaw nito na puno ng kasiyahan.

"I love you, Mrs.Abbas. I love you with all my life."

"And I love you too, Imran.I owe you my life." Tumulo ang mga luha niya.

HE kissed her passionately. He wanted to pour out all his love into that kiss…more… He wanted to feel her again, inside for her body, and everytime Angel is near to him…His masculinity was on fire!

Nararamdaman niyang nadadarang na rin ito sa mga ginagawad niyang halik kaya binuhat niya ito at dinala sa kama nasa kanyang tabi. Hiniga niya ito at muling sinibsiban ng halik sa leeg at binalik uli sa mga labi nito.. He kissed her deep, muling bumababa sa leeg nito patungo sa malulusog na dibdib nito. Sinumulang niyang hinubad ang mga nakaharang na damit ng dalaga hanggang sa kaliit-liitan saplot nito.

"Wait Imran.. Baka biglang pumasok dito ang piloto mo." pigil nito sa kanya.

Napaungol siyang sumagot.”Kapag pumasok siya rito, walang magpapalipad ng eroplano.” muli niyang sinubsob ang kanyang mukha sa kanan dibdib nito habang hinihimas ng isang kamay niya ang mahalagang parte ng dalaga nasa pagitang ng kanyang mga binti, napapaungol naman ito.

Nakahanda na ang kanyang sundalong sabik na sabik nang sumugod sa kagubatan nito nang biglang itunulak siya ng dalaga.

"What the hell? Pease let me in first.. Advance honeymoon my angel, I’m begging you please." namamaos niyang pakiusap dito. Halos mabaliw siya tuwing naiisip niya ito at nakakadama siya ng init sa katawan kapag ukopado nito ang laman ng kanyang isipan.

"Please be gentle, our child inside of my womb. I’ts more than two months now."

Sa narinig niya mula rito ay akma sana niyang bubunutin ang kanyang sundalo nasa loob na nito pero niyakap siya nito ng mahigpit kaya hindi natuloy ang kanyang pagbunot nito.

"You mean, my sperm cell unites with your egg cell and undergo fertilization, in short you carrying my child?" hinding makapaniwalang tanong niya.

Nakangiti itong tumango, “Oh my Angel.. Kaya pala nahilo ka kanina at nilabas mo lahat ng kinain mo,alam mo ba na nagtampo pa naman ako kasi sinuka mo lahat ng kinain mo na ako mismo ang nagluto.”

"I’m sorry for that.."

"What happen to our child if I continue this? I’m so horny, I really miss to feel you inside, I’m on fire! What should I do?" nag-aalalang tanong niya sa kabila ng nag-iinit niyang katawan.

"Then..just go on with a gentle." sagot nito na iginalaw na ang katawan.

Napalunok siya, siniil niya muli ito ng nag-aalab niyang mga labi habang pareho silang nagsasayaw sa ibabaw ng kama. Dinama ng kanilang mga katawan ang kakaibang kiliti at sensasyong na umuusbong sa kanilang dalawa, at ang kanilang puso ay puno ang kasiglakan nadarama.

"We’re arrive now, Sir..here in Sabah airport." dinig nilang bigkas ng piloto sa mic speaker at sabay din ng paglapag ng eroplano ang pagkaakyat nila sa rurok ng walang hangganang kaligayahan.



No comments:

Post a Comment