CHAPTER 4
IMRAN gave her a piece of paper and a fountain pen. "Complete the information. Kailangan ko iyan para makakuha ng supporting papers para sa passport mo."
Kinuha naman ng dalaga ang papel na tila tulala. Tinititigan lamang nito ang blankong papel na kanyang inabot dito. Napansin niyang nanginginig ang kamay nito kaya kinuha niya uli ang papel na kanyang binigay at pati na rin ang ballpen.
"Are you okay?" nag-aalalang tanong niya sa dalaga.
Hahawakan sana niya ang mga kamay nito nang biglang dumapo ng malakas ang isang palad nito sa kanyang pisngi. "Hayop ka! Napakademonyo niyo para gawin ito sa katulad ko. Pakawalan mo ako!"
"Damn!" napamura si Imran sa lakas ng impact ng pagkasampal sa kanya habang hawak ang pisngi na natamaan.
"Maawa ka sa akin, pakawalan mo ako. Sigurado ako nag-aalala na ang mama ko, ang kapatid ko pati na rin ang mga kaibigan ko." wika nito na sumiksik sa dulo ng sofa habang nanginginig na naman ang buong katawan.
Ang galit niya dahil sa pagkasampal sa kanya na sa buong buhay niya ay doon lamang niya natikman, biglang nawala. Naawa siya sa dalaga, at nakokonsensiya siya bigla dahil sinamantala niya ang kalagayan nito. Nakuha niya ang isa sa mahalaga para sa babae na dapat ay inaalay lamang sa taong minamahal nito.
Biglang natigilan si Imran sa naisip na salitang minamahal, uso pa ba ang pagmamahal para sa dalawang tao. Sa pagkakaalam niya ay walang pagmamahal na tumatagal para sa dalawang pagkapareha. Nagkakahiwalay din katulad ng nangyari sa kanyang mga magulang. Maliit pa siya nu'n ay saksi siya kung paano nagmamahalan sa isa't isa ang kanyang mga magulang subalit nang magkaisip na siya ay unti-unting nagkawatak ang masayang pamilya niya hanggang sa nagkaroon na ang mga ito ng sariling pamilya at naiwan siya sa pangangalaga ng mga katulong.
'"Can you please control yourself? I can't think properly if you act like that!" mariin sabi niya sa dalaga.
"How can I control myself? You don't see, my body's full of drugs!"malakas na sigaw nito sa kanya habang niyayakap ang sariling katawan na nanginginig.
Natauhan naman siya, biglang awa ang kanyang naramdaman muli. Nilapitan niya ito, "Look, Miss, I need your help to complete the information. This is for your own good also. Now, tell me your name and complete name."
"Angel White." ani ng dalaga na namumula.
Hinawakan niya ito sa kamay,mainit-init ang palad nito, dinampian ng palad niya ang noo ng dalaga. Mainit ito."Shit! You have a fever."
Malakas na tinawag ni Imran ang isa sa mga kasambahay ng villa Abbas na agad naman lumapit ito, isang Filipina na may edad na at siyang namamahala at pinagkakatiwalaan ng kanyang Mama noon nasa villa pa ang ina.
"May kilala ba kayong doctor na malapit dito?" tanong ni Imran dito. "She needs medical assistance." Niyakap niya ang dalaga na nanginginig na.
"May malapit na doctor dito, nasa dulo lang ng kinasasakupan ninyong lupain, Imran. May numero ako, sandali at tatawagan ko." ani ng Filipinang katulong niya na sinilip ang mukha ng dalaga. "Anong lahi siya?"
"She is Filipina. Her name Angel White." sagot niya rito.
"Hindi halatang Filipina dahil sa maputing kutis niya. Sige, iwanan ko muna kayo. Magpahatid na lang ako ng pampunas sa kanya nang mabawasan ang lagnat niya." paalam nito sa kanya.
Nang nakalabas na ang kanyang kasambahay ay bigla siya napakislot dahil sa pagpiglas ng kanyang alaga. Nagwawala na naman ito lalo na't nakayakap pa siya sa dalaga, nag-iinit na naman ang kanyang pakiradaman. Nabubuhay na naman nito ang kanyang dugo at nais na naman niya maulit ang nangyari kagabi na hindi na mawala sa kanyang isipan. Subalit kailangan niyang kontrolin ang kanyang sarili.
"Angel... An innocent name of a hybrid." Tinitigan niya ng matagal ang mukha ng dalaga.
SHE felt her cheeks getting warm kahit na alam niya tila nilalagnat niya. Para siyang nalulusaw. "Bakit mo nagawa sa akin iyon? Alam mo na wala ako sa sariling katinuan." wala sa sarili na naitanung niya rito.
Narinig niyang bumuntonghininga ito, "I'm sorry, I can't control myself. Actually, I purchase you for my personal need." anito na idiniin na binili siya nito.
"Tao ako, hindi ako hayop para ipagbili." garalgal na boses niya.
"Look, Angel. . . Kapag hindi kita binili ay siguradong sa ibang lahi ka mapunta at baka makatagpo ka pa ng sadista. Don't worry, I will help you to go home. Makipag-cooperate ka lang."
Napaisip siya sa sinabi nito. Oo nga, kahit na wala siya sa tamang katinuan nu'n araw ng auction ay nakita niya sa kanyang paligid ang mga iba't ibang lahi na tila gutom na gutom sa mga babae.
"P-paano mo ako matutulongan na makabalik sa Pilipinas." tanong niya sa kabila ng kanyang panginginig samantala nakayap pa rin si Imran sa kanya at ramdam niya ang pagpisil-pisil nito sa kanyang braso.
Biglang kumalas ito sa kanya at saka bumuntong-hininga. He gave her a hopeful smile. "Just go back to sleep. You need some rest. Don't worry, I'll help you to take some important papers.The only thing you can do is to please give me the important information about yourself."
Angel was touched by what he said. Could she trust him? Mukhang mabait si Imran pero baka isa itong wolf in sheep's clothing at isa pa napakialaman na nito ang kanyang pagkababae. She could only put her faith in God. Bahala na ang nasa itaas sa kanya.
Nagulat siya nang bigla siyang umangat, binuhat pala siya ng binata. "Ibaba mo ako!"
Hindi siya pinansin nito at ilang saglit pa ay inilapag na siya sa kama nito. "Now, just sleep first while the doctor's not yet come."
Wala siyang nagawa kundi ipikit ang kanyang mga mata na muling nakaramdam ng antok at tila pagod na pagod ang kanyang katawan.
Naramdaman pa niya na kinumutan siya ni Imram at saka lumabas ng silid.
NAGISING na lamang si Angel White na may dextrose na nakasabit sa kanyang kamay. "Ospital?"
"Nope! Andito ka pa rin sa villa at sa silid ko." malamyos na boses ni Imran ang kanyang narinig.
Hinanap ng kanyang mga mata kung saan ito, nakita nyang nakaupo sa sulok ng silid sa may sofa at naka-de-kuatro ito habang titig na titig sa kanyang kinahihigaan.
"Bakit may dextrose ako?" nagtatakang tanong niya.
"Ganyan ka ba talaga, ah? Madaling makalimot? I told you before na matulog ka muna habang wala pa ang doctor na pinatawag ko dahil mataas ang lagnat mo kahapon." pasupladong sagot ng binata sa kanya.
"Kahapon? Bakit ilang oras ba ako natulog?" babangon sana siya pero biglang kumirot ang kanyang sikmura, tanda na siya ay nagugutom na at 'di sinasadyang napahawak siya banda sa kanyang tiyan.
"Just wait. . . Mayamaya ay ipapasok na rito ang almusal mo." ani Imran na tumayo at humakbang papalapit sa kanya. "Tinurukan ka ng pampatulog para kumalma ka dahil nagwawala ka na naman kagabi. Baka ma-reyp mo naman ako, mahirap na't makadalawang iskor ka pa sa akin."
"Whatttt?Ang kapal mo! As I know, ikaw ang nan-rape sa akin dahil alam mo na wala ako sa tamang pag-iisip kaya sinamantala mo ang kahinaan ko." galit na sagot niya rito.
Tumawa lamang ng malakas ang binata sabay pabagsak ng katawan sa kanyang tabi na dahilan ng pagyugyog ng kama. Agad naman siyang umisod para maiwas ang katawan na madikit dito.
"Kumusta ang pakiramdam mo?" tanong nito sa kanya na idinampi ang isang palad sa kanyang noo at leeg. "Wala na ang lagnat mo. Thats good!"
Mayamaya pa ay may kumatok sa dahon ng pinto, pinagbuksan ito ni Imran. Iniluwa nito ang dalawang kasambahay na may dalang tag-isang tray na may lamang pagkain para sa kanilang almusal.
"Nana, pakilapag na lamang dito sa kama dahil susubuhan ko ang mahal na prinsesa." dinig niya na sabi ni Imran sa medyo may edad na babae, napatingin siya sa binata na agad naman siyang kinindatan.
"Filipina siya?" mabilis na tanong niya upang makaiwas sa nagsisimulang nag-iinit na kanyang psingi.
"Oo, hija. Taga-Davao ako. Ako na ang nag-alaga rito kay Imran." salo ng may edad na pinagkakatiwalaan ng villa.
Nakaramdam naman ng katiwasayan ng loob si Angel nang malaman isa itong Filipina, tanging tango at ngiti lamang ang kanyang naisagot dito.
Nang matapos na maayos ng dalawang katulong ang mga pagkain na dala ng mga ito ay nagpaalam agad ang dalawa kay Imran.
Nilapitan siya ng binata, pinaayos ng upo sa gilid ng kama samantala nakasandig ang kanyang ulo sa headbord. "Kumain ka ng marami nang makabawi ka ng lakas mo." anito sa kanya na inilapit ang pagkain sa kanyang harapan.
Akmang dadamputin na sana niya ang kutsara upang magsimulang kumain ay naunahan siya ni Imran, at susubuan siya nito na kanyang ikinagulat."Open your mouth or else. . . Dila ko ang papasuk sa loob ng bibig mo!" sabi nito na seryoso ang mukha.
"Bastos!!"
"Bastos pa ba ako sa lagay na ito, eh, nasisid ko na 'yan kagubatan mo at nasipsip ang katas mo." sabi nito sa kanya saka ipinilit na isubo sa kanya ang lamang ng kutsara. Sea food fried rice ang nakahandang pagkain para sa kanilang almusal o nasi goreng na tawag ng mga Malay.
Wala siyang nagawa kundi ang tanggapin ang sunod sunod na pagsubo nito sa kanyang sa tuwing matapos niyang lunukin ang lamang ng kanyang bibig. Para mapagtakpan lamang niya ang pamumula niya sa sinabi nito. Naaalala na niya ang nangyari sa kanila nu'n nakaraan gabi at hindi siya makapaniwala na ganu'n siya ka-wild at buong parte ng kanyang katawan ay nadaan na ng mga labi ng binata.
Titig na titig ang binata sa kanyang mukha na kanyang ikinakailang. "Ikaw, hindi ka ba kakain?" wala sa loob na naitanung niya sa binata na agad na ngumiti.
"Kakain, hinihintay ko lang na imbitahin mo ako" anito na isinubo ang dapat sana na isusubo nito para sa kanya. At susubuan na naman sana siya na kanyang iniwas ang mukha. "Why? Busog ka na, hindi mo pa nakakalahati ang pagkain mo."
"Eh, sinubo mo na 'yan kutsara sa bibig mo tapos isusubo mo uli sa akin? Ang saya mo!" biglang sagot niya rito na hindi naman sana iyong ang kanyang sasabihin.
"Oh, Miss Angel White! Wala akong rabbies,kung meron man eh sana nu'n isang gabi pa bumubukal 'yang bibig mo." anito na mapalad ang ngiti sa kanya na tila pinapaalala ang nangyari sa kanila.
"You don't see? Kaya nga ako naka-dextrose dahil sa nangyaring 'yon na siguradong narabisan mo ako!" pasupladang sa sagot niya rito.
Madilim ang mukha ng binata ng natitigan niya ito na siyang ikinalunok niya bigla. Kumilos ito, binitbit ang mga pagkain at inilapag sa mesa na nasa harap ng sofa at bumalik kagad.
Walang sabi-sabi na tumabi ito sa kanya sa gilid ng kama at sinakmal ang kanyang mga labi ng labi nito na kanyang hindi napaghandaan.
Sinusubukang niyang itulak ito pero sadyang napakatigas ng katawan ng binata na ikinahiyang itulak ng kanyang mga kamay. Wala siyang nagawa kundi hayaan na lamang ito sa pagsakmal ng mga labi nito sa kanyang labi.
Nasasaktan siya sa paraan ng paghalik nito sa kanya, nasasaktan na may kasamang malakas na kiliti na umuusbong sa buong katawan niya.
"Hmm Angel, I want you now." boses nito na nadadarang na.
Ang sakit na ginagawang paghalik nito sa kanya kanina ay unti-unting nawala at napapalitan na ng masarap na nag-aalab na halik. Kaya't kusang napahawak ang kanyang mga kamay sa dalawang balikat nito at hindi pansin na naka-dextrose ang isang kamay.
Hiniga siya ng binata at pinangibabawan siya nito. Naglakbay ang labi nito sa kanyang leeg, sinipsip ni Imran ang bawat madaan ng labi nito sa kanyang leeg hanggang sa kanyang dibdib, Inipit-ipit ng mga labi nito ang kanyang balat sa dibdib hanggang sa sakupin nito ang korona ng kanyang magandang hugis na bundok. Palipat-lipat ito sa kanyang dalawang korona na dahilan na kanyang pagliliyad dahil sa masarap na kiliting dumadaloy sa buong katawan niya.
"Ooohh Imrannnn." kanyang ungol na hindi napigilan. Malakas na sensayong na ang kanyang nadarama ng bigla siyang napasigaw sa sakit. "Aghhhh!"
"Why?" Gulat na napatayo ang binata.
Nadaganan pala nito ang hose ng kanyang dextrose ...
No comments:
Post a Comment