Teaser:
Sa isang party ng Fontanilla naroon ang tahimik at
nananahimik na Prinsesa ng mga ito na si Francesca Nicole. Hindi niya gustong
maki-halubilo ngunit gusto niya ring makawala sa tila kulungan na buhay niya na
bantay-sarado ng mga guards at yayas nang bigla itong guluhin ng isang Prinsipe
na mas nakatataas sa kanilang estado. Mabunggo rin kaya ng Prinsipe ang
nananahimik niyang puso at tuluyan na ngang mahulog para sa Prince Charming
nito sa own fairy tale ng buhay niya?
NAKASUOT ng magarang
dilaw na mahabang dress si Francesca Nicole. Lahat ng mga kababaihan ay kung
hindi siya tititigan ay ibebeso siya kahit naman hindi niya kilala. Kasama sa
elite group ang pamilya niya dahil sa resources ng parents niya. Kanina pa
nakaalalay ang dalawang personal yaya niya na sina Jasmyn at Hydie kaya nang
malingat ang mga ito ay sinamantala niyang maglakad at umupo sa isang gilid ng
venue.
Naiinis siya dahil hindi siya makagalaw ng maayos dahil saanman siya
pumunta ay kundi kaagapay niya ang dalawang babaeng katulong ay ang tatlong
personal bodyguards naman niya. Ikiniling niya ang ulo niya at sumimsim siya ng
red wine nang may tumabi sa kanya at tumikhim.
Napatingin siya roon. Isang
lalaking maputi at angkin ang kakisigan ng katawan, prominente ang mga panga,
matangos ang ilong, at mapungay ang itim na mga mata nito. Pero saan naman
nanggaling ang lalaking ito? Sa pagkakaalam niya ay wala naman ito sa mga
dating okasyon. At isa pa, hindi ito naka-formal attire. Ang suot lang nito ay
ang napaka-simpleng shirt na may collar at black pants na ikinapangiwi niya ang
tastas sa laylayan ng pantalon nito, lalo naman siyang napaamang sa rubber na
tsinelas nito.
“Who are you?” tanong
niya rito na halos magdikit ang dalawang kilay niya. Umumis ito at sumandal sa
upuan at tinignan ulit siya. Nakaramdam siya ng pagdagundong sa puso niya dahil
lang sa simpleng titig at ngiti na iyon. What
the hell’s going on?
“You seemed really
don’t know your visitors, young lady.” ang baritonong boses nito ay
nakakapang-akit kaya naman hindi siya agad nakahumang.At nakakapag-Ingles ang lalaking ito? Then, he must be rich.
“Do you expect me to
memorize you all?” mataray at sarkastiko niyang tanong rito. Tumangu-tango ito
at napangiti sa kanya.
“I’m Sly. Is that now
fine, Miss Fontanilla?” inilahad pa nito ang kamay sa kanya. Sa halip na
makipag-kamay siya ay ininom niya ang wine at inismiran ito. He shrugged and
crossed his legs.
“You were reminded to
wear formal attire, weren’t you?” nakataas ng bahagya ang isang kilay niya
habang isang beses pa niyang hinagod ito ng tingin.
“Why do I need to
follow when this is a free world and I can wear what I want?” kalmado nitong
sagot. Napabuga siya ng hangin sa ka-preskohan ng lalaking kausap niya.
“For formality’s sake,
maybe? Or, you’re just stupid? Or how would I know if you gatecrashed our
party.” tinignan niya ito na naniningkit ang mga mata. Nanigas ang mga panga
nito. “tell me, are you really invited here?” nilapag niya sa mesa ang kopita
at tumayo sa harap nito.
“W-wait what are you
doing? I’m not ready for your seduction, Miss.” nakataas pa ang dalawang kamay
nito animo ay ha-harass-in niya nga ito.
Lalong nagdikit ang mga kilay niya at
napabuga ulit siya ng hangin saka napatawa ng pagak. Nagtataas-baba na ang
dibdib niya sa inis sa lalaking ito. Pinaningkitan niya ulit ito ng mga mata.
Tumayo na rin ito at nagulat siya nang ilapit nito ang mukha sa mukha niya.
Kumabog ng malakas ang dibdib niya.
“You look nice tonight,
Nicole. Only you’re a pretty bitch.” pagpapatuloy ni Sly. Hindi siya agad
makaimik dahil magkalapit pa rin ang mga mukha nila at ilang pulgada nalang ang
layo ng mga labi nila sa isa’t-isa.
Did
he call me Nicole?Never I’ve been called Nicole that special. And badly, I
like..I like the way he called me. Damn! What’s wrong with you, Nicole?
“You—“
“Señorita!” si Jasmyn
at Hydie na humahangos. Agad na lumayo ang mukha nila sa isa’t-isa. Tumingin
siya sa dalawa. Nakita niyang kumibit-balikat ang binata habang napatingin si
Nicole rito at saka hinarap na uli ang dalawa.
“What?” malamig niyang
tanong sa mga ito.
“Hinahanap po kasi kayo
ng inyong Mama.” ani Hydie. Tumangu-tango naman si Jasmyn bilang pag-sang-ayon.
Umangat ang baba niya at nilibot ang mga mata upang hanapin ang kanyang Mama.As always, lagi naman akong pinahahanap ng
Mama.
“I’ll go back there.”
pagkaraa’y sagot niya sa mga ito. Tinitigan niya ng masama si Sly. Samantalang
ang lalaki naman ay cool na cool lang habang nakangiti pa sa kanya. Naningkit
ang mga mata niya rito. “you don’t belong here, get—“
“Mister Monte Carlo?”
sabad ng Papa niya na bahagyang ikinagulat niya. Nagngitian ang mga ito,
nakipagkamay pa ang kanyang Papa rito.
“You know each other?”
napaatras siya ng bahagya habang naka-kunot-noo at hindi lubos maisip na
magkakilala ang dalawa. Ngumiti ang kanyang Papa at tinapik siya sa balikat.
“Of course, daughter.
He is Kendal Sly Monte Carlo, son of my amigo, Quintin Monte Carlo. I’m glad
you came. How’s your Papa, anyway?” ngumiti pa ang kanyang Papa rito. Siya
naman ay napahugot nalang ng malalim na paghinga at napairap.
Wait..Monte Carlo? The family who owns Wine
& Cocktails and other rich properties in the Philippines? Whoa! Why didn’t
I even know that? How come I didn’t recognise him? Damn!
“Come on, Jasmyn and
Hydie.” aniya sa dalawang yaya ngunit napigilan siya ng kanyang Papa at
binulungan siya.
“You don’t do that to
our visitors, especially to Kendal Sly. Stay here.” mariing sinabi ng kanyang
Papa na hindi niya mapaniwalaan na gusto pa siyang manatili roon. Nagkatinginan
sila ni Sly. Naiinis siya dahil umumis ito ng nakakaloko na para bang
sinasabing ‘loser’ siya. Masama pa rin ang tingin niya rito lalo na at ‘di niya
malilimutang sinabihan siya nito kanina ng bitch. How come him to say that?
II: DANCE BATTLE
“HOW about you and my daughter dance?” anang Papa niya na mas lalong ikinagulat niya. Kulang nalang ay magsa-eksharada siya roon. Huminga siya ng malalim at pinipigil ang inis.At pinagtitiwalaan ng Papa ang isang ‘to?!
“Sure Mister Fontanilla. By the way, I’m sorry for not wearing formal attire but I’m gonna give your daughter a nice and safe dance.” sabay tingin sa kanya. Para bang narinig niya ang sarcasm sa ‘nice’ and ‘safe’. Subukan lang talaga niyang bastusin ako at makakanti ko siya!
“It’s okay. It’s okay. I still remember how your Father was like you, he didn’t care what he was wearing, he just enjoyed the parties. Besides, you’re good-looking and you don’t need the suit to dance with my princess. Go ahead and..” sabay bumulong pa ito sa binata na ikinatawa pa ng dalawa. Ang Papa naman niya ay iginiya pa siya palapit kay Sly saka umalis. Nanginginig ang mga kalalamnan niya. How could you do this to me, Papa?
“Your Father indeed trust me and how come you didn’t even speak or argue with him? Maybe because you’re really waiting for this moment.” he gave her a melting smile and it made her knees shook.
“I-I’m not, of course.” nauutal niyang sagot kaya nag-mukha tuloy siyang in denial. Hindi siya makahanap ng isasagot dahil hindi talaga siya pwedeng sumagot sa mga magulang niya dahil hindi pwede iyon at mapaparusahan siya.
“Of course, you do. Come on sweetheart.” hinawakan nito ang kamay niya at mabilis siyang inikot kaya naman bahagyang natapilok siya at napahawak sa matipunong dibdib nito, nakatingin siya sa mga mata nito at ganoon rin ito. Naririnig na niya ang pagpintig ng puso niya.Why am I feeling like this? Why am I acting weird?Hinawakan ulit nito ang kamay niya, this time, dalawang kamay niya at inilagay iyon sa mga balikat nito. Humawak naman ito sa baywang niya na muntik na niyang ikagitla.
“Don’t act rude or else, I’ll wring your neck.” pabulong niyang sinabi rito habang masama pa rin ang tingin niya ngunit iba naman ang pinipintig na puso niya. Kung pwede niya lang patahimikin ang nagwawala niyang puso, ginawa na niya kanina pa.
“Sure, wring my neck with your lips, I’ll be a willing guilty.” inilapit na naman nito ang mukha sa kanya. Pakiramdam niya lahat ng pulso sa katawan niya ay malakas ang pagpintig. Ayaw naman niyang magmukhang conscious sa harap ng lalaki kaya hindi siya umiiwas.
“No, I’m gonna wring your neck with my claws.” saka idiniin niya sa balikat nito ang matalim niyang mga kuko. Napa-aray ito at lumayo ng bahagya sa kanya ngunit ‘di pa rin binibitawan ang baywang niya. Ngumiti ito sa kanya at nakita niya ang amusement sa mga mata nito. Inirapan niya ito.
“You’re really a bitch! But I like you..” mahina nitong wika ngunit napakalakas niyon para sa kanya. Bumaba ang tingin nito sa baywang niya. “my hands perfectly fit on your waist.” nanlaki ang mga mata niya nang hapitin siya nitong lalo at magkadikit na ang mga katawan nila sa isa’t-isa at sa ayos nila ay tila magkayakap na sila. But she won’t deny that she liked the feeling in his arms. It’s a cold night and his arms were warm. He likes me? Eh ano naman ngayon, Nicole? Are you affected?
“What do you expect after this night, Nicole?” bulong nito sa tainga niya. Para siyang kiniliti sa sensasyong dulot niyon. How could he do that things in one night? I’m trembling!
“I’m gonna sleep.” simple at mahina niyang tugon rito. Narinig niya ang mahinang pagtawa nito. Napangiti rin siya.
“I’ll make sure, you can’t sleep..” nilayo nito ang katawan nila sa isa’t-isa at tinignan siya.
Nakatingin rin lang din siya rito. Hinawakan nito ng mahigpit ang mga kamay niya. “Can you run with your stilletos?”
“Why?” naguguluhan niyang tanong rito. Napasinghap siya nang mabilis siyang hatakin nito palayo mula sa dancing hall at dumaan sa back exit. Malayo na sila sa mansion nila at huminto sila sa tapat ng abandonadong establisyimento at walang katao-tao roon kaya naman nakaramdam siya ng kaunting takot. “what are we doing here? My yayas will find me, for sure. And my Mom, she’s going to panic.” nag-aalala niyang sinabi rito. Hinawakan nito ang isang kamay niya at inalalayan siyang makaakyat sa mga hagdan patungo sa pinaka-tuktok ng establisyimento. Umupo sila malapit sa gilid niyon.
“I just want a companion in watching stars. They are full and very bright, aren’t they?” anito saka tumingala. Natawa siya roon. Ngumiti ito at tumingin sa kanya. “why?”
“You’re weird. We can watch them in our verandah.”
“No, I want it here because when I’m here, I can overlook our house.” malayo ang tingin nito.
Sinundan niya iyon ng tingin. “it’s over there..look..” inakbayan siya nito at tinuro ang alinmang bahay roon, napakarami kasing bahay kaya hindi naman niya mahinuha kung alin doon.
Tumango nalang siya at ni hindi niya magawang makapagsalita dahil nauumid siya sa nagpi-pistang pakiramdam niya dahil nakaakbay ito sa kanya at isa pa, nalalanghap niya ang kanina pang mabangong katawan nito. “do you believe in fairy tales?” napatingin siya rito. Tumingin din ito sa kanya.
“Yeah. Why?”
“I,too, partly believe in them but only in ‘once upon a times’ stories..”
Napangiti siya roon. First time niyang makatagpo ng lalaking gusto ang fairy tales. She thought those stories are only for girls. “so as the ‘happy endings’ stories?”
“Hmmn, I don’t believe on that part because that was the real tale, the ‘happy endings.”
“Why is it the ‘once upon a times’ only?” para siyang batang nagtatanong rito at interesante pang nakatingin rito.
“Because the ‘once upon a times’ are fantastic, something like for me is realistic. Once upon a time in my life, I met a girl who’s gorgeous, almost perfect..we’ve been together for how many years but then again she tore my heart, so there was no happy ending. And that’s life.”
Hindi siya agad nakaimik at pinagmasdan ang mukha nito. Was that an example or it really happened in his life? And why the hell I’m interested? “Well, your once upon a time is very tragic, but many people came up with their ‘once upon a times’ but then ended up in ‘happily ever after’.” ngumiti siya rito. Gumanti rin ito ng ngiti. “it will come in happy ending if you just believe that it exists.”
“I hope I can find my real happy ending. Oh! It’s getting late, and I also think that the party is over.” tumayo na sila, habang siya ay hindi mapakali. “you seem unease, why? You don’t want to go home?”
“Of course I want. I…I just want to know if…hmmn, anyway, forget it. Let’s go.” humawak na siya sa kamay nito pero hinigpitan lang nito iyon at hindi naglakad.
“What is it? Tell me.” iniharap siya nito. Huminga siya ng malalim.
“Okay. You told me awhile ago..in the dance hall. What do I expect after this night? Well, I’m gonna return that question to you. What should I expect after this night?” nahihiya niyang tanong rito.And God, I’m stammering! Ngumiti ito sa kanya at lumapit ng husto sa kanya.Lalong kumabog ng malakas ang puso niya. Tumingala siya rito habang hinihintay ang sagot nito.
“I’m glad that you ask me that. You should expect me to be your friend from now on.” anito saka niyakap siya. Friend? After making me feel so weird tonight? And why the hell I’m expecting something? Nicole?
III. NOSTALGIA
No comments:
Post a Comment