Ten Pesos To Date A Billionaire by Anne Villahermosa

CHAPTER 6

LUMABAS  na siya ng kwarto at bumaba na ng hagdan. Naisip niyang bumili ng peace offering para kay Jordan. Bumili siya ng mga cookies para dito. Pumunta siya sa pad nito, pinapanalangin niyang sana ay nandoon ito. Ang nagbukas sa kanya ay si Mitch. Patay! Itinago niya sa likuran niya ang cookies na dala niya.

“O, Jo? Bakit nandito ka?” tanong nito sa kanya. Pinasadahan niya ang kabuuan nito. Magulo ang buhok nito, kalat-kalat ang lipstick nito at mascara. Mukhang katatapos lang ng mga itong mag—alam-niyo-na. Nasasaktan siya sa isiping iyon, parang dinudurog ang puso niya. “si Jordan ba ang sadya mo? He’s taking a bath. Pasok ka muna kaya.”

“Ahh hindi nalang. Hmm, may sasabihin lang sana ako tungkol sa..hmm..may business kasi kaming dalawa.” talaga lang Jo ah? Ano bang business niyo? Mga special appointments sa complete separation?

“Sino ‘yan hon?” narinig nila ang boses sa loob ni Jordan. The muscle on her jaw flexed, kinakabahan siya. She swallowed the lump on her throat.

“Ahh hon, nandito si Jo. May business pala kayo, you didn’t tell me about it. May sasabihin daw siya sayo tungkol doon.” Lumapit sa kanila si Jordan. Naka-kunot noo ito nang tingnan siya. Nag-umpisa na siyang pangimihan sa mga titig nito. Pumasok na muna sa loob si Mitch.

“Ano yung sasabihin mo?” tanong nito. Lumunok siya at nag-ipon ng lakas ng loob.

“Ahmm,” yumuko siya at inabot dito ang cookies, tinanggap naman nito. 

“peace offering about sa mga nasabi ko kanina. Sorry talaga Jordan. H-hindi ko nga siguro talaga alam ang mga pinagdaanan mo sa propesyon mo, kaya nagpunta ako para personal na humingi ng paumanhin.”

“You’re forgiven. You can go.” Parang dinurog ang puso niya sa tono ng pagpapaalis nito sa kanya. Para siyang pusang itinataboy nito. Napakasakit man ngunit kailangan na nga niyang umalis gaya ng sinabi nito. Pero hindi niya napigil ang sarili. Lumingon siya rito, nandoon pa rin naman ito at nakatingin din sa kanya.

“Jordan, paalala ko lang na bayad ko hanggang sixth date natin..” hindi niya alam kung bakit niya sinasabi iyon. Basta nalang iyon lumabas sa bibig niya. Feeling niya ang kapal ng mukha niyang sabihin iyon dito pero hindi niya mapigil talaga ang sarili. Parang sasampalin niya ang sarili niya kapag hindi niya iyon sinabi.

“So what do you mean?”

“Ahmm..alam mo naman siguro ‘diba? Kasi, sayang ‘yong piso ko eh. You know how I value my money.” Natawa ito sa sinabi niya. Hindi niya alam kung may halong sarcasm ang tawa nitong iyon. Lumapit ito sa kanya. Kumabog ng mabilis ang dibdib niya. Kinagat niya ang ibabang labi niya. Bakit ganito ang nararamdaman ko? Bakit parang lalong tumitindi?

“Mitch is now here, kailangan niya ako. If I want to date you, idi-date kita. Tsaka, wala ka namang dapat ipangamba dahil tuloy-tuloy naman ang sustento ko kay Fia, ‘diba?” nasaktan uli siya doon. Napalunok siya at pinapalis ang hinanakit na nararamdaman. Para siyang reject na pagkain na biglang inayawan dahil nariyan na ang bago. Siguro tama na ngang itigil na niya ang pangungulit dito. Tumango siya habang nangingilid ang luha sa mga mata. Tumalikod na siya at naglakad na palayo.  

“Mag-iingat ka.” pahabol pa nito. Lumingon siya ngunit nakapasok na ulit ito sa pad nito. Bumagsak na ang luha sa mga mata niya.

 Ang sakit pala kapag na-reject ka ng taong mahal mo. Malungkot lang siya buong maghapon dahil wala man lang ngang text si Jordan sa kanya. Siguro ngayon ay masaya ito kasama si Mitch, habang siya ay umaasa na maalala man lang. Yumuko lang siya habang iniisip ang tamang gawin para palisin ang nararamdaman para kay Jordan. Tama, aalisin ko na sa isip ko si Jordan. Naku, mahihirapan talaga ako.. Hinde. Kaya ko ‘to. Jo? Kaya mo ‘yan!

Nang mag-angat siya ng ulo ay nagulat siya sa lalaking nakatayo sa harapan niya. Si Jordan iyon. Anong ginagawa nito rito? Paano ako makaka-move on niyan eh malayo palang siya, parang mabilis pa sa kabayo kung tumibok itong puso ko? Hinawakan niya ang puso niya, sang-ilang pisilin niya iyon para tumigil sa pagtibok ng ganon eh.

“A-anong ginagawa mo rito? Natutulog pa si Fia, kung bibisitahin mo siya.” Inayos niya ang buhok niya at umupo ng maayos. Tumabi ito sa kanya.

“Ba’t nandito ka sa labas?” tanong nito sa kanya. Hindi na niya ito magawang tignan dahil hindi niya mapigilan ang sariling mapatunganga dito at maumid.

“Hmmn, may iniisip lang ako. Ikaw? Bakit nandito ka?”

“Gaya ng sinabi mo, bibisitahin ko sana si Fia kaso nagpapahinga pala. Halika, wanna go out?” tumingin siya rito. Naka-half smile ito. Ngumiti siya rito. Hindi niya siguro kayang tanggihan iyon. Tumango siya.

Pumunta sila sa club resort ng mga ito. Sobrang luwag niyon at malaki na rin ang ipinagbago buhat noong idaos ang engagement venue roon.

“Gumanda lalo itong Club Resort niyo.” compliment niya habang ginagala ang mga mata sa kabuuan niyon.

“Talaga? Dito dinaos ‘yong engagement natin ‘diba?” tumango siya. Lihim siyang napangiti nang malamang tine-treasure din nito kahit papaano ang ala-alang iyon.

“Akala ko ‘di mo na naalala.” natatawa siya habang sinasabi iyon.

“Grabe ka naman. Hindi ko naman makakalimutan ‘yon. First engagement ko ‘yon eh, lahat ng first sa akin ay ‘di ko nakakalimutan. It became one of the highlights of my life kahit ayoko.” Nakagat niya ang labi niya sa sinabi nito. Sinasaktan talaga siya nito mula pa kanina, actually naki-killing spree na talaga ang puso niya. Durog na durog na talaga. Dinaan nalang niya iyon sa ngiti.

“Parang kailan lang ‘no? Para pa tayong mga aso’t pusa, sabagay hanggang ngayon naman.” natatawa niyang pag-alala sa nakaraan nila.

“Hindi na kaya. Close na tayo eh. Parang friends na tayo ‘diba?” tumango siya roon at tinanggap ang katotohanang friends kami. Alright. Anong gusto mo? Friends or strangers?

Pumasok sila sa bar. Binati ito ng mga babae at lalaki roon. Eksklusibo ang club na iyon, para lamang sa mga mayayaman. Pero siya, isa siya sa maswerteng naipasok doon dahil wala naman siyang pera eh. Umupo na sila, medyo malayo sa karamihan. Nagpakuha ito ng wine at siya naman ay melon juice.

“Did you have a boyfriend after our engagement?” tanong nito. Umiling siya. Halatang nagulat ito. “bakit? Napaka-faithful mo naman pala sakin.” Tatawa-tawa nitong sinabi.

“Hindi ah. Kahit naman noong hindi pa tayo engage, matagal na akong walang boyfriend n’on eh kaya ‘wag ka ngang assume-mero diyan!” inirapan niya ito. May bahid ng katotohanan iyon, pero hindi na rin naman talaga niya naibaling ang atensyon niya sa iba noong unang-una niya itong makilala eh. There’s something in him na hindi niya mahanap sa iba, and that something—she’s secretly in love with Jordan.

“Bakit naman? Why didn’t you try?”

“Wala lang. Nasisiyahan pa rin naman akong maging single eh. I never stop loving someone, I just learn to live without boys. Mabuti na nga lang at engage ako sayo eh, kahit na ba hindi ko gusto ‘diba?” muntik na niyang makagat ang dila sa sinabi niya. Gusto niya lang kahit paanong makaganti sa kanina pa nitong pananakit sa kanya. Ngunit hindi naman ito nasasaktan gaya niya kahit pa anong sabihin niya. “Well, siguro, pagtatawanan ako ng mga colleagues ko kapag nalaman nilang wala akong boyfriend or hindi pa ako lumalagay sa commitment.”

“Eh paano ‘yan kapag naghiwalay na tayong dalawa?” naisip niya iyon. Nalungkot na naman tuloy siya. Siya rin naman kasi ang gumawa ng ikasasama ng loob niya eh.

“Hindi ko ipapaalam sa kanila, pero once na malaman nila..okay lang. Eh ano naman? Pwede naman akong humanap pa kapag nag-thirty na ako eh.”

“Thirty? Thirty years old mo pa balak lumagay sa commitment?” tumawa siya roon.

“Hmmn, hindi naman sa ganon pero naisip ko lang na may magkakagusto pa rin naman siguro sa akin kahit thirty na ako.”

“Paano kung wala na?”

“Imposible naman yata ‘yon. Sa ganda kong ‘to.” binuntutan niya pa iyon ng tawa. Inismiran siya nito. Mami-missed niya ang mga style-style nito na ganoon once na magkahiwalay na sila. Hindi na ito nagsalita pa kaya naisip niyang basagin ang katahimikan sa pagitan nila.

“Ako ba ang kukunin mong bride’s maid kapag kinasal ka na kay Mitch?” tinawanan siya nito. “o bakit? Ayaw mo ba?”

“Hindi ako ang kumukuha ng bride’s maid, best man ang kinukuha ko. Sabagay, pwede rin naman kitang kuhaning best man dahil may pagka-boyish ka naman at times.”

“Oy grabe ha? Ako naman yata ang pinaka-magandang boyish sa balat ng lupa ‘no! O eh, sino ang kukunin mo? Si Vash o si Dominic?”

“Wala sa kanilang dalawa.”

“Grabe? I thought bestfriends mo sila?”

“Hindi pa naman ako magpapakasal kaya ayoko munang isipin.”

“Sabi mo papakasalan mo na si Mitch right after matapos kong pirmahan ang kontrata?”

“Ano? May sinabi ba ako? Wala ah.”

“Wala kang sinabing pakakasalan mo si Mitch?”

“Meron, pero ‘di ko sinabing pakakasalan ko siya agad-agad.”

“Ahh, edi ‘wag ko muna palang pirmahan yung kontrata kung ‘di ka pa pala magpapakasal?”

“Pero, usapan natin ‘yon ah? Kaya nga sinusustetuhan ko si Fia ‘diba?” nalungkot siya doon dahil nakumpirma niyang gusto na talaga nitong magkahiwalay sila.

“O sige na nga, ‘wag nalang kaya nating tapusin pa ‘yung three dates left? Pipirmahan ko na ‘yong separation pero itutuloy mo pa rin ‘yong sustento kay Fia.”

“Hindi. Utang mo sa akin ‘yong mga dates na ‘yun para sa sasakyan ko. Kaya ‘wag ka ngang nakikialam sa mga desisyon ko tungkol sa mga dates natin.”

“Okay po.” Tumahimik na siya pagkatapos niyon. Hindi niya maintindihan si Jordan. Gusto ng mapirmahan ang kontrata pero gusto pa rin siyang i-date. Binibilog yata nito ang ulo niya eh. Inubos nalang niya ang melon juice.

“Ite-text kita mamaya kung kailan ang seventh date natin.” Tumango siya. Masaya naman siya dahil tuloy ang susunod na date nila.

CHAPTER 7