CHAPTER 2
IRITABLE
si Jordan habang kasama ang mga kaibigan na sina Vash at Dominic. Pinaayos na
niya sa mga empleyado niya ang mga requirements na gusto ni Jo. Naiinis talaga
siya sa babaeng iyon, kahit kailan immatured at playful. Hinding-hindi niya
talaga gugustuhin na makasama ang babaeng iyon sa buhay niya. Sa kabilang banda
ay masaya rin naman siya dahil nagkaroon ng pagkakataon para si Jo na mismo ang
kumalas sa engagement contract nila. Ngunit nagtataka rin siya dahil hindi ito
lumapit sa Mommy niya para humingi ng pera o kaya naman gumawa ng malaking
eskandalo para makahingi sa kanya ng pera. Well siguro, inabutan ito ng hiya
kaya ganoon.
“Ano
namang kabaliwang requirements ang pinaaayos mo sa mga empleyado mo, Jordan?”
tanong ni Dominic. Sa kanilang tatlo, siya lang ang doktor ang propesyon pero
matagal-tagal na rin niyang hindi nagagamit ang pinag-aralan dahil sa isang
personal na dahilan. Ngayon ay naging businessman na rin siya ng Versace Cars
Corporation at automobile car designer siya ng kumpanya. Marami ang
nanghinayang sa pagdedesisyon niyang umalis sa ospital kahit ang mga kaibigan
niya ay lubos na pinanghinayangan iyon.
“None
of your business.” aniya saka sumimsim ng alak. Hindi niya gagawing aminin sa mga
ito na requirements iyon ng fiancee niya. Alam ng mga ito ang tungkol sa
engagement nila ni Jo pero hindi rin naman siya kinukulit ng mga ito dahil
naiinis siya kapag pinag-uusapan ang babaeng ‘yon.
“Hmmn.
Kumusta na nga pala kayo ni Joy?” tanong naman ni Vash. Binatukan ito ni
Dominic.
“Hindi
Joy ang pangalan n’on. Jo! ‘Diba?” tumingin pa sa kanya si Dominic para hingin
ang confirmation. Hindi siya sumagot at uminom lang muli ng alak. “oo nga pala
pre, musta na kayo n’on?” umiling siya. Tumawa ang mga ito. “problemado ka pa
rin ba sa kanya? Maganda naman ‘yon si Jo ah? Maliit nga lang tsaka mataba.” nagtawanan
ang mga ito. Hindi nalang niya pinansin ang mga iyon sa pang-aasar. Iniisip
niya ngayon si Mitch dahil hindi pa siya nito tinetext o tinatawagan man lang.
“Oy
Dominic, ‘wag mong ginaganon si Jo, nasasaktan ‘yan si Jordan. Mamaya sapakin
ka nalang niyan, in love na in love pa naman doon si Jordan.” ani Vash na
ikinatawa na naman ni Dominic.
“Tumigil
nga kayo.” naiinis niyang saway sa mga ito. “Mitch still hasn’t called.”
“Bakit?
Nag-away kayo?”
“Wala.”
inubos na niya ang alak sa baso niya at pagbalik niya sa kompanya ay okay na
ang mga result at kumpleto na ang mga requirements ng magaling niyang fiancee.
TAGUMPAY
ang ngiti ni Jo habang nagbabantay kay Fia. Namanipula niya si Jordan.
Nakakatuwa naman kung iko-comply talaga nito ang mga requirements na hiningi
niya.
Hinihintay niya ngayon na dumating ito o kumatok sa kwarto nila.
Maya-maya ay may kumatok na nga.
Ang nanay niya pala at kasunod si Jordan.
Ngumiti siya sa mga ito.Nakangiti rin ang nanay niya habang pinatuloy si Jordan
sa loob. Nilapag ni Jordan ang mga prutas at bulaklak para kay Fia. Nakatingin
lang siya kay Jordan.
“Nagkasabay
kami sa pag-akyat dito anak. Gumwapo ka lalo Jordan..” puri ng nanay niya kay
Jordan. Ngumiti lang si Jordan. “binibisita mo ba si Fia? O si Jo?” may halong
panunukso ang pag-banggit ng Nanay niya sa pangalan niya. Si Nanay parang teenager daw.
“Pareho
po Ma.” ani Jordan. Tumingin ito sa kanya, ngumiti siya rito at nag-thumbs up.
Ang Nanay naman niya ay natawa na may halong kilig, hindi niya alam kung para
saan iyon. Wala naman kasing nakakakilig. Nakita niya ang hawak nitong folder
kaya naman halos matawa siya. “ahh Ma, mag-uusap lang po kami sa labas ni Jo.”
pamamaalam nito sa kanyang Mama.
“O
sige-sige anak. Ako na ang bahala dito kay Fia.” tumango sila at lumabas.
Binigay nito sa kanya ang folder. Clear naman ang drug test & STD screen
nito at na-comply talaga nito ang mga requirements niya. Ngumiti siya rito.
Umupo sila sa mga upuan roon.
“Kailangan
pa kitang interviewhin ‘diba?” tanong niya rito.
“Ha?
Anong interview?” kumamot ito sa ulo.
“Yes.
O, ‘wag ka ng umangal. Last step mo na ‘to. Ito ang first question, bakit gusto
mo akong i-date? Dapat convincing ang sagot mo ah. Dahil kung hindi, hindi ka
maka-qualified.” she teasingly smiled at him, he looked at her as if telling
that she’s weird.
“Alright.
Hmmn, gusto kitang i-date para mas makilala pa kita.” sa puso niya ay parang
may kakaiba, parang tumatagos ang mga salita nito, siguro nga weird lang talaga
siya. Dinaan nalang niya sa tawa iyon. Siyempre
naman Jo, ginagawa niya lang ‘convincing’ yung sagot niya, gaya ng utos mo,
‘diba? Yeah right.
“Second
question, ahmm anong mga katangian ko ang nagustuhan mo para piliin mo akong
i-date?” nae-excite siyang malaman iyon. Kumamot ulit ito sa ulo.
“Hmm..kasi,
maganda ka, sexy, hot, napaka-extradordinary, tsaka sobrang bait.” may diin pa
yung ‘sobrang bait’ kaya natawa uli siya doon. Alam naman niyang complete opposite
niya ang lahat ng description nito para sa kanya pero matutuwa pa rin siya.
“Ikaw
naman! Masyado mo namang pinalaki ang ulo ko.” aniya habang tumatawa. “Pero,
marami na nagsabi niyan ha-ha. Anyway, ito, third and last but not the least
question, nabayaran mo na ba ang mga gastusin para sa araw na ito kay Fia?”
“Yes
Ma’am.” sapilitang ngumiti ito. Tinapik niya ang balikat nito.
“Good!
Tara na! Ihatid mo na ako sa amin para makapagbihis na ako. Okay?” wala na
itong sagot at sumunod lang ito sa kanya. Hinatid na siya nito sa kanila at
hinintay siyang makapagbihis. Hindi nga niya alam kung anong isusuot niya eh.
Sinuot nalang niya ang kupas na asul na pantalon niya at stripe black and white
shirt niya. Dinala niya rin ang DSLR camera niya. Bumaba na siya.
“Yan
ang suot mo?” napatayo nitong sinabi at hinaguran siya ng tingin mula ulo
hanggang paa. Bigla naman siyang na-conscious at pinamaywangan niya ito.
“Oo
naman! May problema ka ba?”
“Wala
naman. You just look rug.” pangi-insulto nito sa kanya. Lumapit siya at
piningot ang tainga nito. “aray ko!” anito habang hawak pa ang nasaktang
tainga.
“H’wag
ka ng maarte, wala talaga akong magandang damit. Tara na!” hinatak niya ang
kamay nito.
“Oy,
oy, oy..nasaan ang one thousand pesos?” ay!
oo nga pala...basta talaga pera, parang nagta-transform itong bumbay na hindi
makalimot ng utang.
“Ah?
One thousand? W-wala tayong pinag-usapang ganon ah!” pakunwa niya habang masama
ang tingin rito.
“Meron!
Akin na..” pinaikot niya ang mga mata niya at dumukot sa bulsa. Inabot niya
rito ang piso. Nagulat ito roon. “ano ‘to? Bakit piso?!”
“Eh
sa wala nga eh. Aangal ka pa? Teka nga, ayaw mo ba? Akin na nga, akin na nga!”
pilit niyang kinuha rito ang piso ngunit hindi na nito iyon binigay pa. “wala
nga akong pera! Ang kulit-kulit mo! ‘Wenong gusto mo? Piso o wala?”
“Hay
nako! Tatanda talaga ako ng maaga kapag ikaw ang kausap ko.” tapos hinaltak na
nito ang braso niya palabas ng apartment na tinutuluyan nila. Sumakay na uli
sila sa magarang sasakyan nito. Pumunta sila sa isang mamahaling seafood
restaurant. Um-order siya ng maraming putahe. Naubos din naman niya iyon dahil
malakas talaga siyang kumain.
“People
are looking at you. Hindi ka ba nahihiya? Paano, ang takaw mo.” mahinang
komento nito sa kanya. Inubos niya lang ang iniinom niyang soft drink.
“Eh
ano naman? Ang sarap-sarap kaya nitong mga pagkain. Hindi ako araw-araw
nakakakain ng ganito ‘no! Mabuti nalang talaga at niyaya mo akong mag-date
kundi hindi ko matitikman ang mga putaheng ito hanggang mamatay ako.”
binuntutan niya pa iyong ng tawa.
“Kaya
hindi ka pumapayat kasi kahit ano kinakain mo.” akmang kakainin niya ang balat
ng hipon nang sawayin na naman siya nito. “H’wag mong kainin ‘yong balat. Ano
ka ba naman!”
“Bakit
ba? Kasama ‘to sa tinimbang..kasama ‘to sa binayaran ‘no!” dinuldol niya pa sa
bibig nito ang balat ngunit inalis nito iyon at sinamaan siya ng tingin.
“Bahala
ka..babara ‘yan sa lalamunan mo.”
“Eh
ano naman? Ikaw ba mababarahan sa lalamunan? Ikaw Jordan ah..napaghahalataan
kang may gusto sa’kin. Concern ka eh.” sabay tumawa siya ng malakas. Hindi
nalang ito sumagot sa kanya para ‘di na humaba ang diskusyon nila na tiyak wala
rin naman itong panalo sa kanya.
Dumako
ang tingin niya sa mukha nito. Hindi niya madalas titigan ang mukha ni Jordan
dahil naa-awkward siya at medyo naiilang dahil nga ubod ito ng gwapo. Ni minsan
sa buhay niya ay hindi niya akalaing maie-engage siya sa isang bilyonaryong
gwapong lalaki—antipatiko nga lang. Kumibit-balikat siya.
“Okay
lang ‘yan Jordan. Aminin mo na sakin na gusto mo ko, ano ka ba! Walang malisya
sakin ‘yon. Tsaka, mag-fiancé naman tayo eh.
‘Diba? Normal lang ‘yon na nagkaka-crush tayo sa isa’t-isa. Well,
baliktad nga lang sa atin. Yung iba, nauuna muna yung crush-crush tayo
nahuhuli. Better late than never, right? Tsaka, engage muna bago crush..uso na
‘yon, ano ka ba!” tumawa pa siya pagkasabi niyon. “Funny.” sarkastiko nitong
sinabi. Ngumiti lang siya rito.
Naubos niya ulit ang mga tira-tira pang pagkain
at napadighay siya ng malakas. Huli na ang lahat nang takpan niya ang bibig
niya kaya naman nagsilingunan ang mga tao sa kanya. Sinamaan siya ng tingin ni
Jordan. Nag-peace sign siya rito at humagikgik. Napailing nalang ito.“Ano
palang balak mo bukas? Nood tayong sine! Oh my God! Maganda yung Frozen.”
excited niyang suhestiyon rito. Halos magdikit ang mga kilay nito.
“Anong
feeling mo naman sa sarili mo? Five years old? Twenty five ka na dapat yung pang-matured
‘yong panoorin natin kung magsi-sine nga tayo.”
“Eh
ayoko, alam ko naman ang mga gusto mo eh, mga action, horror, suspense. Ayoko
nun, puro pikit lang ang gagawin ko sa sinehan ‘pag ganun ang palabas.Basta,
basta, basta, let’s go for Frozen!” pilit niya rito. Umiling ito.
“Ako
ang magdedesisyon dahil ako naman ang nagbabayad.” anito, sumimangot nalang
siya roon. Pagkatapos n’on ay umuwi na rin naman sila.
No comments:
Post a Comment