PROLOGUE
“AND the class Valedictorian for this year….Karylle Joyce
Marquez!” umalingawngaw sa buong court ang pagtawag sa kanya ng kanilang
punong-guro. Nagsi-palakpakan naman ang mga tao at sumisigaw ang kanyang mga
kaklase ng ‘Congratulations!’. Napangiti siya at tumayo mula sa kinauupuan at
umakyat na nga sa entablado upang mag-speech.
Tumingin siya sa lahat ng tao na
nakatutok ang mga mata sa kanya. Isang pigura ‘di kalayuan ang nais sanang makita
ng mga mata niya ngunit wala iyon doon, bumukal ang luha sa kanyang mga mata. Alam mong ikaw ang deserving sa pwestong
ito.
“Sa oras na ito, ang bawat isa sa atin ay may ngiti sa labi
at naghuhumiyaw sa ating isipan na napag-tagumpayan natin ang sekondaryang
pag-aaral. Ngunit sa puntong ito ay mayroon ring luhang sumusungaw sa ating mga
mata tanda ng pamamaalam dahil ang iba sa atin ay may kanya-kanya ng plano sa
pagpasok sa panibagong yugto ng kanilang buhay.
Pinasasalamatan natin ang ating
Diyos sa lahat ng kanyang pag-gabay, mga magulang at pamilya na nariyan ang suporta,
ang ating mga guro at faculty ng ating eskwelahan na tayo ay tinuruan at mas
pinalawig ang ating mga kaalaman hindi lang sa bagong aral ngunit ang
pagsisikap nilang baguhin ang pagtingin natin sa ating komunidad at bansa at
kasama rin sila sa paghubog ng pagiging tunay na estudyante, tunay na tao at
tunay na Pilipino.
“Bukod sa lahat ng nabanggit, saksi tayo sa nangyari bago pa
man ang graduation na ito. Isang tao na pinarangalan natin, hindi man sa uri ng
medalya ngayon ngunit sa pamamagitan ng ating mga luha na nagpapa-dalisay na
hindi natin siya kailanman malilimutan. Isang tao na pinagsisisihan nating
hindi nabigyang importansya, ng halaga, at ng pagmamahal. Gusto natin siyang
pasalamatan bilang pag-gunita sa kanyang ala-ala….”
CHAPTER 1
“ANG ingay ng klase ninyo, Alessandra? Hindi mo ba kayang
sawayin ang mga kaklase mo? Ikaw pa naman ang Presidente ng classroom!”
nanggagalaiting sermon kay Alessandra na Presidente ng klase nila at running
for Valedictorian. Kumakain lamang siya at ng mga kaibigan sa loob ng classroom
habang nakatingin sa Presidente.
“Sorry po Ma’am, nasa ibaba po kasi ako kanina kasi po may
pinaayos sa akin si Ma’am Marites.” hinging paumanhin nito sa guro.
“Didn’t you remind them to keep quiet? I can’t believe na
ngayon ka pa magiging iresponsable, Miss Aterva. This won’t happen again next
time, huh? You’re Senior students but act as elementary. Hindi ba kayo naturuan
ng tamang asal?” pagpapatuloy ng guro habang nagpapalipat-lipat ng tingin kay
Alessandra at sa kanilang magkaka-klase.
“Ako po talaga ang may kasalanan, Ma’am. Hindi ko po sila
nai-remind kanina. Sorry po talaga.” nakayuko si Alessandra habang sinserong
humihingi ng tawad sa guro. Wala ng naging imik ang guro at umalis na ng
classroom. Kumibit-balikat nalang siya at ang mga kaibigan.
“Sanay naman na riyan si Sanna eh.” ani Michelle at kumagat
ulit ng tinapay sa bibig. Hindi nalang siya umimik sa sinabi ng kaibigan. Lagi
siyang ine-elect na Vice-President dahil siya naman ang running for
Salutatorian ngunit wala naman siyang ginagawa dahil kaliwa’t-kanan ang
responsibilidad ni Alessandra o kilala bilang Sanna. Kung iisipin nga ay kaya
na nitong gampanan ang lahat ng roles ng nasa Class Officers eh.
KINABUKASAN naman ay nangangamote ang lahat sa Math
assignment. Hindi rin siya magaling sa Math dahil sa English at History talaga
siya nage-excel, hindi gaya ni Sanna na lahat ay alam lalo na sa Math.
Hinihintay nila itong dumating, nagtataka nga sila dahil sanay silang lagi
itong nauuna sa klase, minsan nga ay tinutukso na nila ito na baka sa library
na ito natutulog kaya tumatalino ng husto at laging maaga sa klase.
“Ang tagal naman ni Sanna! Thirty minutes nalang oh! Paano
pa tayo niyan makaka-kopya?” angal ng isa nilang kaklase na akala mo’y
pinatatagong pera kay Sanna. Natawa nalang siya roon at napailing.
“Hoy, Karylle! Ikaw na nga lang ang magpakopya, ‘di ba top 2
ka naman? Sure kaming may sagot ka.” siniko siya ng kaklase nila. Sinamaan niya
ito ng tingin at pinakita rito ang answer sheet na walang kasagot-sagot. “ano ba
‘yan! Paano ka magiging top 1 niyan?” natatawa nitong pang-aasar sa kanya.
Inirapan nalang niya ito. Maya-maya ay nagdiwang ang klase nang makita na nila
sa bintana si Sanna na dumaan. Halos hindi pa ito nakakapasok nang harangin na
agad ito ng isang lalaking kaklase nila at hinihingi na ang notebook nito.
Nagtawanan sila roon, ngumiti lang si Sanna at nilabas ang notebook nito kaya
nag-kopya-han na silang lahat.
“Good morning, class!” napa-angat silang lahat ng tingin
nang bumati sa kanila ang kanilang Math Teacher. Nagsi-tayuan sila at gumanti
ng bati rito. Lumabas muna ito ng room kaya nagmamadali silang kumopya.
“Bakit ka ba kasi na-late Sanna? ‘Yan tuloy nagka-cram
kami.” reklamo pa ng sa isa sa mga boys na kaklase nila. Naghagikgikan sila sa
biro ng kaklase.
“Ang tagal kasing naligo nung—“
“Alessandra! Why are you gossipping?” napatingin sila sa pagbabalik
ulit ng teacher nila. Natahimik nalang
sila roon. “pass your assignments! In a count of ten dapat ay nandito na sa
desk ko.” nagsimula na itong magbilang. Nagmamadali na silang lahat sa
pagpapasa sa unahan.
“Uy, ipasa mo na ‘yan!”
anang boses sa likod nila.
“Wait lang, isusulat ko lang ‘yung sagot.” sagot naman ng
isa. Natapos na ang bilang ng teacher nila.
“Late submission will not be accepted.” anito at sinalansan
ang mga naipasang papel.
“Ma’am! Ito pa po!” hirit ng isa na lumapit sa desk.
Naningkit ang mga mata ng teacher nila.
“’Di ba sinabi kong late submission will not be accepted? Klaro
‘yon ‘diba? So, hindi ko na tatanggapin ‘yan.” masungit na deklara ng kanilang
teacher. Napatingin ang kanilang kaklase kay Sanna. Ang isang papel kasing
hawak nito ay kay Sanna. Napayuko nalang ang huli at tinago ang inis sa mukha.
CHAPTER 2
MAAGA siyang nakarating sa room, naabutan niya roon si Sanna
na nagsusulat na sa chalk board.
“Good morning, Kaye!” masiglang bati nito sa kanya. Gumanti
naman siya ng bati at ngumiti rito. Binaba niya sa upuan ang gamit at tinignan
ang isinusulat nito.
“Ano ‘yang mga sinusulat mo?” tanong niya rito. Saglit itong
lumingon sa kanya.
“Mga reminders ni Ma’am Marites.” sagot naman nito.
Tumangu-tango nalang siya at nag-review na ng notes dahil may quiz sila mamaya
sa Economics. “nakapag-review ka na ba sa Econ?”
“Uhmm, medyo pero hindi ko gaanong makuha ‘yung iba kasi
marami rin akong mga mistakes sa quizzes eh.”
“Sige, sabihin mo sa akin kung saan ka nahihirapan, baka
alam ko at pwede kitang tulungan.” anito. Sa kabilang banda, gusto niya ang
offer nito kaso lang ay nahihiya siya dahil Top 2 pa naman siyang sinabi ngunit
hindi naman pala niyang makipag-kumpitensya rito. Isa pa, gusto niyang
patunayan sa sariling kaya niya itong talunin.
“Hmm, hindi nalang. Maiistorbo pa kita, kaya ko naman.”
“Ikaw bahala.” kumibit-balikat pa ito. Natapos na ito sa
pagsusulat doon ng mga reminders at bumalik na sa desk nito at nag-self review
na rin. Napaka-consistent ng honor ranking nilang dalawa, mula pa noong first
year high school ay lagi na itong Top 1 at siya naman ay laging Top 2. Minsan
ay nagdidikit naman ang final grades nila ngunit hindi niya ito ni minsan natalo.
Ang totoo’y naiinggit siya rito dahil pakiramdam niya ay may pagkukulang siya
sa pag-aaral. Kung minsan nga’y sa bahay, pinagagalitan siya ng kanyang Mama
dahil gusto talaga nitong maging Valedictorian siya ngunit lagi niya ritong
sinasabing binibigay niya ang best niya ngunit hindi niya ito matalo-talo.
Dito rin ibinibigay lagi ang role na pagiging President
dahil ito ang may kakayanang makipag-diplomasya sa mga guro at sanay na itong
napapagalitan kapag may mga maiingay o kaya naman gumagawa ng gulo. Ayaw niyang
magpa-elect na President dahil mahahati ang oras niya roon at sa pag-aaral
ngunit kahit na may responsibilidad si Sanna, hindi pa rin nawawala sa pwesto.
Hindi niya alam kung paano ang time management nito kaya lalo pa siyang
naiinggit.
Dumating na ang mga kaklase nila. Ang iba’y nagpapaturo kay
Sanna tungkol sa Econ, ang mga kaibigan naman niya ay sa kanya humihingi ng
tulong.
Nag-umpisa na ang long quiz nila. Nahihirapan sila sa
computation ng GDP at GNP, dahil nakakalimutan nila ang formula. Ang iba’y
nagtatanong ng palihim kay Sanna, ang iba naman ay sa kanya. Nang i-tsek ang
kanilang mga papel ay na-perfect ni Sanna ang quiz, samantalang siya ay may
tatlong mali. Naiinis siya sa sarili dahil hindi niya nai-tsek ng maigi ang
computation niya.
Dumating na ang break time at nag-remind muna si Sanna na
tumahimik ang lahat ng maiiwan sa classroom. Bumaba na silang magkakaibigan sa
canteen at kumain.
“Uy, Kaye, galingan mo nga para matalo mo ‘yang si Sanna.”
ani Michelle habang dumudukot ng piattos.
“Oo nga. Masyado ng malaki ang ulo eh, feeling niya alam na
niya ang lahat. Dikitan naman ang points niyo eh kaya galingan mo pa para
bumagsak na siya. Nakakainis lang talaga kasi kahapon, siyempre hindi naman
siya ang Presidente ng Intramurals tapos nakikisali-sali siya ng desisyon tuloy
‘yung President, oo nalang nang oo sa kanya, para bang wala siyang tiwala sa
kakayahan ng iba.” mababanaag ang inis sa tinig naman ni Carla.
“Baka gina-guide lang naman niya dahil lower year ang
namumuno. Siyempre, when it comes to leadership, alam niya na siguro ‘yon.”
pagtatanggol naman niya kay Sanna.
“Kung alam niya na all about ‘leadership’, e’di sana hindi
tayo laging napag-iinitan ng mga teachers. Kung bakit kasi ayaw mong
magpa-elect na President noon eh.” sagot ni Carla sa depensa niya.
“Actually, pinagbigyan na talaga ni Kaye si Sanna kasi kung
hindi magiging President si Kaye, hindi siya ang magtu-turn over ng key of
responsibility sa mga juniors.” binuntutan pa ni Michelle ng tawa ang sinabi.
“Oo nga, tsaka kasi baka umiyak kapag hindi naging
President. Bibo kid pa naman.” gatong pa ni Carla sa pangba-backstab kay Sanna.
Wala nalang siyang imik habang kumakain
ng spaghetti. Kahit naman gaano siya kainggit sa Top 1, hindi naman niya ugaling
mang-backstab ng kahit na sino.
Pumasok sa canteen si Sanna at si Renzell. Napatingin sila
ni Michelle kay Carla. Crush kasi ni Carla si Renzell mula noong third year
palang sila. Napairap ang kaibigan niya habang nakasunod ang tingin sa dalawang
kaklase. Masinsinan ang pag-uusap ng mga ito na tila ayaw pa-istorbo.
Kung sa kagandahan naman ay maganda naman si Sanna, maputi
ito, matangkad at mahaba ang itim na itim na buhok. Samantalang si Carla ay
mestiza at parang Amerikana.
“Hala ka! Aagawin sa’yo ni Sanna ang bebe labs mong si Renzell.” pang-aasar nila ni Michelle rito.
Umingos ito at tumayo na. Sumunod naman sila rito hanggang paakyat ng class
room nila.
“Nasaan si Ate Sanna? May nag-aaway sa classroom ninyo!” nagpa-panic
na anunsyo sa kanila ni Jeannie na Presidente ng third year.
“Nasa ‘baba! Paki-tawag mo naman Jeannie at pupuntahan namin
ang nag-aaway sa classroom. Salamat.” utos niya sa nakababatang ka-eskwela.
Dali-dali naman itong sumunod habang sila namang magkakaibigan ay patakbong
pumunta sa classroom. Naabutan nilang nagsu-suntukan sina Joseph at Jadie.
Inawat nila iyon ngunit ayaw magpaawat ng dalawa.
“Tumigil na kayo Joseph at Jadie!” ma-awtoridad na utos mula
sa likuran nila. Boses iyon ni Sanna, sa likod nito ay si Renzell. Nilapitan ng
dalawa ang nag-aaway at pinaghiwalay. Dinala pa ng mga ito sa guidance sina
Joseph at Jadie. Muntik pang ma-suspend ang dalawa ngunit pinakiusapan ni Sanna
na hindi ma-suspend ang dalawa dahil malapit na ang practice sa cotillion at
kasama ang mga ito roon kaya naman napag-desisyunan ng office na kada breaktime
ay maglilinis na lamang ang mga ito sa school.
“As usual, siya na naman po ang bida.” may halong sarcasm na
pasaring ni Carla para kay Sanna.
CHAPTER 3
“OKAY, gaya ng sinabi ko last week ay mayroon tayong graded
recitation ngayon. Pero ipapakita ko muna isa-isa ngayon kung sino-sino ang mga
mababa ang grades at babagsak at maaaring hindi makapag-martsa. Sige pumila
muna ang lima rito starting from Atabay, Aterva, Atizon, Baylan at Bocalig.”
anang teacher nila sa Physics.
Matapos ang pre-viewing ng grades nila ay
namumutla si Michelle dahil mababa ang grades nito sa mga quizzes at exams kaya
kung hindi siya makakabawi ngayon sa recitation ay babagsak na talaga ito.
“Ang mechanics ng recitation natin ay parang Who Wants To Be A Millionaire? Pero isa
lang ang choice, call a friend. Pero kung nag-call a friend ka at mali rin ang
sagot niya, siyempre walang sisihan. Kung nag-call a friend ka at ‘di ka
kumbinsido sa sagot niya, pwede pa rin namang masunod ang choice mo. Okay ba?”
tumango naman sila.
Pangatlo siyang tinawag sa recitation, nakuha naman niya
ang sagot agad tungkol sa Law of Inertia. Sunod na tinawag ay si Sanna, nasagot
naman nito ang formula para sa Relativity. Sumunod ay si Michelle,
pinae-enumerate sa kanya ang at least five foreign scientists at kailangang
i-define ang mga ito. Nag-call a friend ito at siya ang tinawag. Umiling siya
at sinabing ‘di siya sure kaya si Sanna ang tinawag nito.
“Aristotle, father of modern science. John Dalton,
formulated the proton. Galileo Galilee, invented the telescope. Albert
Einstein, formulated the theory of relativity and Ernest Rutherford, formulated
the raisin bread model.” sagot ni Sanna. Um-agree naman ito, tama iyon at
sinabi ng teacher nilang safe na siya basta gagalingan sa final exam.
AFTER Science class ay history class naman nila. May quiz
sila kaya pinagre-review muna sila ng ten minutes. Nag-start na ang quiz nila.
Nakikita niyang nahihirapan si Sanna dahil excused ito last time kaya wala
itong notes at naki-hiram lang ito kanina sa katabi. Nang ianunsyo ang mga
scores nila, na-perfect niya ang quiz. Si Sanna ay nakakuha lang ng six over
ten kaya tinukso ito ng mga kaklase na siya na raw ang magva-Valedictorian.
Ngumiti lang si Sanna at kinongrats pa siya.
“Hay nako, girl. Mag-aral ka nga lang nang mag-aral, oh
diba? Natalo mo siya kanina, kasing score ko lang siya. Kawawa naman. Siguro
ang sama ng loob niya ngayon dahil for the first time ay naungusan mo siya
tapos tinukso pa siya ng mga classmates natin kanina.” si Michelle.
“Para isang quiz lang naman, babawi ‘yon sa exam. Ilalampaso
na naman niyon ang score ko.”
“Asus! Kaya mo ‘yan girl, ikaw pa! Masyado mo namang
minamaliit ‘yang sarili mo. Kaunting push nalang at ikaw din ang magwawagi.”
“Imposible ‘yon. Fourth grading na kaya imposible na
talaga.”
“Sa quiz bee mo nalang talunin.” sulsol naman ni Carla.
Napailing nalang siya. Natutuwa naman siya sa suportang pinakikita sa kanya ng
mga kaibigan niya ngunit tanggap naman na niya ang pagkatalo at alam niyang
deserve ni Sanna ang place na iyon dahil hindi niya kaya ang pagmu-multi-task
nito.
KINABUKASAN ay pinapunta silang mga officers sa office ng
adviser nilang si Ma’am Marites.
“Ano Sanna, nakagawa ka na ba ng list para sa mga tuturuang
mag-cotillion?” tanong nito kay Sanna. Tumango naman ang huli at nilabas ang
listahan. “oh, why are you not included?”
“Ahmm hindi ko po Ma’am kayang magbayad sa instructor, ako
nalang po ang maniningil para mas focus po ako sa pera.”
“Okay, pero sayang naman. By the way, hindi ba parang hindi
bagay na mag-partner sina Renzell at Carla? Mas okay siguro kung i-partner mo
si Renzell kay Jamie.”
“Ay Ma’am hindi po. Kung titignan niyo po kasi sa list ng
mga boys, si Renzell na po talaga ang fit kay Carla since pareho po silang
matangkad.”
“Uhmm okay, sige-sige.” tumangu-tango si Ma’am Marites.
“salamat Sanna. I-announce mo na ito sa mga kaklase mo sa loob.”
LUNCH break na at nagulat siya nang lumapit sa pwesto nila
si Sanna.
“Hi sa inyo. Uhmm, gusto ko lang sana sa’yong magtanong
Karylle kung clear ba sa’yo ang topic sa Math kanina? Medyo hindi ko kasi siya
na-get.” anito. Nagkatinginan silang magkakaibigan.
“H-hindi ko rin masyadong naintindihan kasi medyo mabilis
‘yung turo ni Ma’am. Bukas tanungin mo nalang siya or ipa-ulit mo nalang.”
“Ahh okay sige. Salamat at sorry sa istorbo.” kumaway ito at
umalis na sa pwesto nila.
“Papansin!” sigaw ni Carla nang makaalis na ng tuluyan si
Sanna. Sinaway nila ito, humagikgik nalang ito. “nakakainis at nakakaselos
dahil lagi niyang kabuntot si Renzell, ginawa na niyang assistant ang bebe labs ko ah!” nagtawanan sila sa
sinabi nito.
CHAPTER 4
KINABUKASAN ay practice na ng cotillion. Iniayos na sila ni
Sanna by partners. Nagulat ang mga classmates nila nang i-partner ni Sanna si
Renzell kay Carla kaya naman tinukso si Carla dahil finally, makaka-aura na ito
sa crush nito. Nang matapos ang practice ay breaktime na nila at kilig na kilig
at abot-tainga ang ngiti sa labi ni Carla.
“We won’t ask kung bakit ganyan ang ngiti mo ngayon. You
must thank Sanna, huh?” ani Michelle habang kumakain ng hamburger. Walang
naging imik si Carla bagkus ay tumili ito nang tumili sa canteen. Sinaway nila
ito at pinanlakihan ng mga mata.
“Kinikilig lang ako girls, I’m sorry. Sobrang saya sa
feeling na kasayaw ko si Renzell. Oh my God! Napaka-advance gift nito para sa
birthday ko.” namumula pa ang pisngi nito habang hindi malaman kung anong
gagawin sa sarili. Natawa nalang sila at napailing.
“Huy! Mamaya makita ka ni Renzell na ganyan ka, mag-take
advantage—“
“Okay lang! Okay lang na mag-take advantage siya.” gagad pa
nito sa sasabihin sana ni Michelle. Hindi nalang nila ito pinansin at
nag-concentrate sa pagkain. Maya-maya ay pumasok sa pinto sina Sanna at
Renzell. Natigil bigla si Carla at natigagal. Gusto nilang halakhakan ang kaibigan
subalit nakikita nila ang inis sa mukha nito kaya naman pinigil nalang nila
iyon ni Michelle habang nagsisikuhan.
“Hi Sanna!” bati ni Michelle rito. Ngumiti naman si Sanna at
kumaway. Si Renzell naman ay umumis lang. “ikaw Renzell ah, ina-aura-han mo
‘yan si Sanna ah!” tukso pa ni Michelle sa mga ito.
Natawa ang dalawa sa sinabi
ni Michelle at sabay na umiling. “good! Dahil marami kayong masasagasaan na
puso kapag na-develop kayo.” humalakhak pa si Michelle habang nakatingin kay
Carla. Umismid naman ang huli at padabog na umalis ng canteen.
MAKALIPAS ang ilang linggo at JS Promenade na nga kaya naman
lahat ay magaganda at magagara ang mga damit. Namataan nilang magkasama na
naman sina Sanna at Renzell at pasakay ang mga ito sa sasakyan ni Renzell. Agad
namang naghimutok si Carla sa nakita kaya naman muntik niyang sugurin ang mga
ito.
“Hey, why are over-reacting? Hindi naman kayo ni Renzell
ah?” ‘di na niya mapigilan ang sariling mapagsalitaan ang kaibigan dahil hindi
niya makita ang point kung bakit kailangan nitong magalit sa dalawa.
“The whole campus knew that I’m in love with Renzell.
Nakakainis lang na ang manhid-manhid niya! Bakit ba laging ang kasama niya ay
‘yang si Sanna? If I know, sa sobrang hirap niyan ni Sanna umutang siya ng pang
JS fee para dito. Pine-perahan lang niya si Renzell. Kawawa naman si Renzell!
Hindi ako papayag na lokohin lang siya ni Sanna!” nanggigigil na pahayag ni
Carla. Nagkatinginan sila ni Michelle.
“You have no proof, Carla. Ano ba! This is a prom, we should
be happy ‘cos this is going to be our last tapos ganyan ka pa! You cannot
confront Renzell and tell him that Sanna is just using him. No stupid man would
ever believe you! Umayos ka nga!” pataray niyang singhal sa kaibigan. Napayuko
ito at ‘di na nakapag-salita.
CHAPTER 5
“OKAY, natapos na ang maliligalig niyong araw bilang
high-school, dumako na tayo sa honor rolls para makapag-simula na ng practice
para sa Graduation. Excited na ba kayong malaman?”
“Naku Ma’am..parang kilala naman na namin kung sino ang mga
pasok diyan eh.” sagot naman ng isa. Napatingin siya kay Sanna. Nagngingitngit
siya dahil hindi na kaila sa kanilang mga kaklase na hakot awards si Sanna at
ito ang tatanggap ng titulong Valedictorian. Gumilid ang luha sa mga mata niya.
It’s my dream but it’s also her
dream..it’s just meant to be na talagang para sa kanya.
“And now, your class Salutatorian is Karylle. And our class
Valedictorian is no other than, Sanna!” masayang anunsyo ng kanilang guro.
Nagpalakpakan naman ang mga kaklase nila.
“It’s okay girl. Nangangailangan kasi talaga siya ng
scholarship. Ganyan talaga kapag poor.” binuntutan pa ni Carla ng tawa. Umumis
lang siya at ‘di naman umimik. Maya-maya ay lumapit sa kanya si Sanna at
kinamayan siya.
“Congratulations, Kaye!” bati nito at niyakap pa siya.
Nagulat siya at kahit ang mga kaibigan niya ngunit bilang sign ng sportsmanship
ay gumanti siya ng yakap.
“Congratulations din. You deserve it.” sa sinabi niyang iyon
ay umikot ang mga mata ng mga kaibigan niya. Matapos itong magpasalamat ay
bumaba na rin ito sa canteen.
ILANG araw pa ang lumipas at tatlong araw nalang at
graduation na nila. Hindi pa nga siya nakakapag-entrance exam sa University.
Umupo na siya sa upuan niya. Maya-maya
ay dumating na ang teacher nila, parang malungkot ang mukha nito.
“Class, tumahimik muna kayo at may sasabihin ako.” pagtawag
atensyon ng kanilang guro. Natahimik ang lahat. “pumunta rito ang Nanay ni
Sanna at kinausap kaming mga teachers. Ipinamalita niya sa amin na nabundol ng
van pauwi si Sanna galing school kahapon, it’s sad to know na binawian siya ng
buhay kaninang madaling araw. Kinakailangan nating pumunta mamaya after the
class sa bahay nila, okay ba sa inyo?”
Hindi sila makapagsalita at lahat ay nagimbal sa balitang
iyon. Walang namumutawing salita sa mga labi nila at natutulala sila.
EPILOGUE
TUMAYO at pumunta sa harap ng stage ang mga kaklase, teacher
nila upang alalahanin ang mga nagawa nito sa klase.
“Isang napakagandang katangian ni Sanna ay ang pag-aalaga
niya sa aming mga kaklase niya, sinasalo at pinagtatanggol niya kami kapag
napapagalitan. Karaniwan na hindi namin na-appreciate iyon, isa na ako doon na
kasama sa nag-ingay. Napagalitan siya dahil sa amin ngunit walang-sumbat kaming
narinig mula sa kanya. Sana kahit apology nagawa namin. We’re really sorry.”
ani Kyla na humihikbi.
“Tinuturuan niya kami sa mga subjects at madaling
pagtanungan at hingan ng pabor ngunit ni isa yata sa’min ay walang nakapag-pasalamat
sa kanya bagkus ay naiinggit pa at sinasabing pabida siya. Patawad, Sanna.”
nakatungong salaysay naman ni Eric.
“Hindi basagulera si Sanna pero laman din siya ng guidance
dahil damay siya kapag may nag-aaway na mga kaklase namin. Alam naming
nasasaktan din siya pero bago ang damdamin niya, inuuna pa rin niya ang
kondisyon namin. Sana na-apprecite namin ‘yon. Patawad.” umiiyak na
hinging-paumanhin ni Joseph.
“Kapag may mga recitations at kailangan ng tulong niya,
nandiyan siya para tumulong pero kapag siya naman ang may kailangan, lahat kami
ay walang pakialam sa kanya. Sana hindi namin minasama ang mga tulong mo.
Mapatawad mo sana kami.” si Michelle.
“Lagi ko siyang bina-backstab at nilalait dahil tingin ko
dati ay inaagaw niya ang crush ko pero sa kabila ng ka-plastic-an ko, nagawa
niya pa kaming ipares ng crush ko sa JS. Sana noon palang ay nakonsensya na ako
sa mga ginawa ko. I’m really sorry.” mangiyak-ngiyak na kwento ni Carla.
“Isa siyang mabuting mag-aaral. Ngunit, lahat ng mabubuti
niyang nagawa ay ngayon lang naalala kung kailan wala na siya at dati, isang
pagkakamali niya lang ay hindi makalimutan ng lahat. Isa itong leksyon hindi
lang para sa mga estudyante bagkus sa lahat ng mga nakikinig ngayon. We only
have a little time to say thank you, sorry and I love you, let’s not
double-think on saying those words.” anang adviser nila. Bumalik kay Karylle
ang mikropono. Huminga siya ng malalim at pilit na pinapalis ang luha sa mga
mata.
“Lahat kami ay nalulungkot at siyempre nakiki-simpatya lalo
na sa mga naiwan ni Sanna. Mali ang insecurities ko noon para sayo dahil totoo
namang matalino ka, alam mo kung maibabalik lang namin ang kahapon? Pasasalamatan
ka namin, ia-appreciate at yayakapin bilang isang kaibigan mo na walang halong
inggit at pagi-imbot. Mahal ka namin, at kung bakit ngayon lang namin ito
nasabi at naipahayag—ikinalulungkot namin at inihihingi namin ng tawad. Mayroon
kang higit pa sa pitong positibong katangian, sana ay nakita namin noon,
sana...sana.” lumandas ang luha mula sa mga mata ni Karylle. Lahat ay tahimik
at nadudurog ang puso sa pakikidalamhati.
***W A K A S***
No comments:
Post a Comment