One Shot Writing Contest Entry #8: A Daughter's Regret by Aria Lou

“AMBER!” agad naman siyang napalingon sa taong tumawag sa kanya. Napangiti siya ng makita ang kaibigan na si Alex. Tumigil sila sa hallway ng school. Hindi alintana ang mga matang nakatitig sa kanila na puno ng inggit.

“Oh bakit?” bungad na tanong niya sa kaibigan. “Ipapaalala ko lang sayo ang meeting mamaya.” tumango siya. Muntik na niyang makalimutan ang meeting na sinasabi ni Alex. 

Si Amber ang President ng sorority ng pribadong eskwelahan. Halos lahat ay kilala siya dahil sa angking ganda at talino. Maraming naiingit at naiinis sa kanya dahil sa attitude na meron siya. Mayabang at mapag mataas si Amber. Hindi basta basta ang nakakapasok sa naturang sorority dahil sa pamamahala niya. She’s a perfectionist pagdating sa school activities especially sa sorority. She’s mean and sometimes a bully. What she want is what she get. Kung bakit siya ganyan ay siguro family matters. Kapag sa bahay ay tanging ang yaya niya lang makikita at makakausap. Her parents is busy about business.Sa sobrang pagka busy ng parents niya ay hindi na siya napapansin.

“I need you mom.” minsan binulong yan ni Amber habang mahimbing natutulog ang mommy niya. Nag iisang anak nga siya pero parang walang oras ang parents niya sa kanya kung kaya’t hindi nila na papansin ang unti unting pagbabago niya.

“WHAT’S new, Queen Amber?” Queen? Napapangiti siya kapag naririnig ang katagang yan. Gusto niya ng attention at tanging sa school lang niya nakukuha iyon. Umiling siya sa bumati sa kanya at pumasok sa office ng sorority nila. 

Tinitigan niya ang mga students na gusto makabilang sa club niya. Huminto siya sa harap ng isang plain and simple girl. Automatic na tumaas ang kanang kilay niya. “You look familiar.” sambit niya at agad namang tumingin ang babae sa kanya. 

Lumapit ang secretary ng club sabay sabing. “Introduce yourself to the Queen.” 

Kinakabahang tumango at nagsalita ang babae.  “Im Alice. Sophomore. Taking up BSHRM.” 

Ngumiti ng matamis si Amber sa kanya. “Scholar?” nagulat man ay tumango si Alice. Agad namang lumapit ang members ng club at agad na pinaalis ang nasabing babae. Why? Dahil hindi siya tumatanggap ng scholar o working students. Ano pang aasahan niyo sa isang Amber Javier.

“Diba sinabi ko na i-check niyo ang backgrounds nila bago mag screening?” tanong niya sa mga members ng sorority na nakapalibot ngayon sa kanya.

“Im sorry, Queen. Nag-fill up siya ng form at hindi niya nalagay na scholar siya.” 

Paano nga ba nalaman ni Amber na scholar yung babae? Simple lang. Minsan niya na iyon nakita sa library at sa Dean’s office. It means yun yung assign task sa kanya bilang scholar ng school at minsan na rin siyang nag attend ng seminar na kasama ang scholar’s ng school. 

Pinigilan niyang hwag magalit para kahit papaano ay hindi matakot ang mga new members sa kanya kahit alam niya na lagi siyang pinaguusapan dahil sa katarayan niya. Huminga siya ng malalim at agad na nilisan ang office na walang pasabi.

“Kaasar! Muntik ng makapasok ang isang scholar sa sorority ko. Tsk!”

“Chill ka lang, Amber.” napa irap siya sa babaeng nasa harap niya. Agad naman siyang napangiti at nawala ang lahat ng inis sa katawan ng makita ang hawak ni Alex.

“So, magkita tayo later.” inabot niya agad ang isang VIP ticket sa nasabing bar. Tumango siya at agad na umalis para mag ready mamaya.

AS usual ay wala ang mommy at daddy niya. Nagsimula siyang mag-ayos dahil ilang minuto na lang ay susunduin siya ng mga so called friends niya. Kahit alam niyang pakitang tao lang ang pinapakita ng mga iyon sa kanya ay binabalewala na lang niya. She love fame. She love sleep-overs and parties. It’s just the way she wanted her life to be. No one can stop her. Para sa kanya doon siya nababagay dahil ka level niya sila at konti na lang ay magiging queen bee na rin siya ng school hindi lang sa sorority niya. 

Excited siyang bumaba at lumabas ng gate. Nakita na niya ang van ni Alex. 

“Ready?” tanong sa kanya ni Alex na lumabas ng van. 

Ngumiti siya sabay sabing. “Ready.” Tinatahak na nila ang daan papuntang club. Biglang nag ring ang phone niya at kahit gusto niyang sagutin iyon ay hindi pwede. Ayaw niyang sabihan siya ng kung ano-ano kapag kinausap niya ang parents niya na tumatawag ngayon.. Tinitigan niya lang ang phone niyang naka silent. Tumingin si Alex sa side niya.

“Ba’t hindi mo sagutin?” sabay ngiti ng nakakaloko. 

Napa buntong hininga siya. Kahit walang pakialam ang parents niya sa kanya ay mahal niya pa rin naman ang mga iyon. Binaling niya si Alex at ngumiti na lang. May mas malala pa sa ugali niya at yun ay si Alex. Ayaw niyang mawala ang unti unting pagsikat niya dahil lang sa tawag ng parents niya. 

Muli niyang tinago ang phone at tumingin sa labas. Tamang tama ay narating na rin nila ang nasabing bar. Namangha siya sa nakita. Hindi niya pinapahalata na first time niyang pumasok sa ganoong lugar. Mukhang hindi ito ang huling pagpunta sa lugar na ito. High class ang bar kung kaya’t puro rich kid ang nakikita niya. Some are part of the soccer team ng school nila.

“Woah! Nagce-celebrate ata ang soccer team ah.” agad rin naman napansin ng kasama niya. Wala siyang nararamdaman kundi excitement. Sinundan niya na lang ang mga kasama nito papunta sa soccer team. Kahit ayaw niya ay wala siyang magagawa. Nang makalapit ay agad namang naghiyawan ang team dahil sa paglapit nila. Lahat ay nakatingin sa kanila at lalong lalo na sa kanya. Naiilang man ay ngumiti na lang siya. Umupo na sila at nagkwentohan.

“Here.” napatingin siya sa lalaking nag-abot ng maiinom sa kanya. Hindi na siya nagdalawang isip at tinanggap na lang ito. Tinukso sila ng mga taong nakapalibot sa kanila. Dahil ang taong nagbigay sa kanya ng maiinom ay walang iba kundi si Troy Lopez ang hearthrob ng school at member rin ng soccer team. Great right? Mas lalo siyang sisikat kapag naging sila. Iniisip pa lang ni Amber na magiging nobyo niya si Troy ay napapangiti na siya ano pa kaya kapag totohanan na. Mukhang mapapadali ang pagiging sikat niya sa buong campus. 

Natapos ang gabi na sobrang saya niya. She never felt this way before. Napapaligiran siya ng mga rich kid at spoiled brat na kagaya niya. Hindi niya inaakala na dati ay simpleng babae lang siya pero ngayon marami ng naiingit dahil sa meron siya. 

Umuwi siya ng masaya. Hindi alintana na madaling araw na siyang umuwi. Basta ang para sa kanya ay masaya siya. Humiga siya sa kama at napa isip. Paano kaya kung andito ang parents niya? For sure hahayaan lang nila ito or baka ma grounded siya. Oo, minsan na rin siyang na grounded at naiinis siya sa nangyari noon dahil lang pinagbintangan siya ng parents niya na nag cutting classes na kahit minsan ay hindi niya nagawa noon at hanggang ngayon.. Bakit ba ang bait niya noon? Kahit ngayon na sikat siya sa campus ay hindi niya pa rin magawa mag cut ng classes. Cutting classes is not her thing. Pero alam nating magbabago ang pananaw niyang iyon dahil sa mga taong nakapaligid sa kanya ngayon.

“LET'S go, Amber.” 

Nagtaka si Amber sa sinabi ni Alex sa kanya. “where?” simpleng tanong niya. 

“Duh! Sa bar saan pa ba? Don’t tell me hindi ka sasama?” napaisip siya.

Naglalaban ang puso at isip niya. May next class pa siya at major subject iyon. Higit sa lahat mapapatunayan na ng parents niya na nagcu-cutting classes talaga siya. Kapag hindi naman siya sasama siguradong tatawanan siya ng mga ito dahil sa mga dahilan niya. Hindi lang iyon malaking turn off yun kay Troy na siguradong sasama papuntang bar. 

“May next class pa ko eh.” nahihiyang sabi niya. 

Hindi nga siya nagkamali ay tinawanan siya ni Alex. “Are you kidding me? Oh come on!h Hwag ka ngang KJ dyan. Let’s go!” sabi nito sabay hila sa kanya palabas ng campus. Wala na talaga siyang nagawa at sumama na lang. Iniisip niya na lang na maari ito na ang huli niyang pag cut ng classes.

PUMASOK na sila sa bar. Hindi pa rin niya maiwasan na mamangha sa nakikita niya. Elegant ang theme ng nasabing bar. Ang iba ay naka formal attire pa habang umiinom. Tiningnan niya naman ang suot niya. She’s wearing a simple black dress pero kahit ganun ay confident pa rin siya. Umupo na sila at nagsimula na rin ang party. 

Ilang minuto lang ay dumating na rin si Troy at mga kasama nito. 

“Hi!” bati sa kanya at ngumiti na lang siya bilang tugon. Napuno ng musika at sayawan ang bar. Umiinom na rin siya dahil hindi niya magawang tanggihan ang mga kasamahan. 

Nahihilo ay pinilit pa rin ni Amber na umuwi kahit madaling araw na. Hinatid naman siya ng mga kasamahan niya.

Hindi pa rin niya maiwasan na nagawa niya talagang mag cutting classes at pumuntang bar sa pangalawang pagkakataon. Akala niya yun na ang huli hindi pala. Mas lalo pa siyang nae-enjoy dahil dito. Sabi nga nila masarap ang bawal.

KINABUKASAN ay pumasok siya ng school kahit masakit ang ulo. First period class niya ay minor subject lang. Alam naman niyang late siya kung kaya’t walang takot na nag cut siya ng class. 

Nagtungo sa cafeteria at uminom ng kape. Unexpected na nagawa niyang magdesisyon na magcut ng class. Ang sa isip niya na lang ay may reason naman siya kaya ginawa niya iyon. 

Mukhang masasanay na siyang mag cut ng classes tutal ay hindi naman mapapansin iyon ng kanyang mga magulang. At isa pa breaking rules is fun. Napangiti siya sa naiisip. Napatingin siya sa phone na hawak hawak. Almost two days ng hindi siya kino-contact ng parents niya. 

Minsan napapa-isip siya na baka kinalimutan na siya ng mga ito. Noon masaya naman sila ah pero nagsimula lang silang maging busy nung na promote ang parents niya sa trabaho. 

Hindi niya maiwasang hindi malungkot. Kung tutuusin mas gusto niyang mag stay ang mom o dad niya para lang makasama siya. Sinusubukan niya rin mag rebelde ngunit hindi niya magawa. Pero tingnan niyo siya ngayon ibang iba na. Gusto niya lang naman ng atensyon kung kaya’t nagagawa niya iyon. Noong nasa bar siya iniisip niya kung ano ang magiging reaksyon ng parents niya pagnalaman ang mga kalokohan niya. Matataas lagi ang grades niya sa school tapos nung nag college na siya naging dean’s lister siya.

 Inaamin niya naman na natutuwa siya sa tuwing pinupuri siya ng parents niya but still pagkatapos nun wala na. Nung araw na, na grounded siya ay buong linggo siyang binantayan ng parents niya. See? Kaya hindi niya maiwasang maiinis dahil dun.

 Isang beses lang naman nangyari yun pero grabe ang atensyon na binibigay sa kanya. Hindi naman ganun kakitid ang utak niya para hindi maintindihan kaya lang hindi pa rin siya makuntento sa dahilan na mas napapansin siya ng parents niya kapag may mali siyang ginawa. Ibig sabihin dapat ngayon andito sila para magrounded siya sa mga ginawa niya for a week pero wala. Siguro napapagod na ang mga iyon sa kanya. Ganito ba talaga ang totoong buhay? Masyadong cliche kapag nilagay sa isang kwento. Pero kahit anong gawin niya yun na yun. Sa lalim ng pag iisip niya ay nakatulog siya.

Napadilat si Amber dahil nararamdaman niya na may humahaplos sa mukha niya. Ng makita niya ang taong iyo ay agad niya itong niyakap.

 “I miss you, Mom.” Halos maiyak siya pagkasabi niya nun. Niyakap siya ng ina pabalik. 

“I miss you too, sweetie.” Sobrang saya niya dahil sa wakas ay andito na rin ang parents niya. Kumalas siya sa pagkakayakap at agad na tinanong ang mommy niya. 

“Mom, stay here okay?!” agad naman napaiwas ng tingin ang ina niya. Bumuntong hininga si Amber at tumayo na sa kama. “I knew it.” sabi niya at pumasok ng banyo. 

Naiinis siya dahil hindi na naman magtatagal ang parents niya dito. Wala rin naman siyang magagawa kahit pa makiusap siya sa mga ito. Tahimik silang kumakain ng tanghalian. Kahit wala siyang ganang kumain ay pinilit niya pa rin dahil aalis rin naman ang mga ito mamayang hapon.

“Kamusta ang school, baby?” tanong ng daddy niya. Hindi niya tinignan ito habang sumagot ng matamlay. 

“Fine.” napatigil naman sa pagakain ang mommy niya. Hindi niya maiwasang hindi tignan ito. Nakita niyang kumunot ang noo nito. Bigla siyang kinabahan. Baka alam na nila na dalawang beses siya nag cutting classes at tatlong beses rin siyang pumasok ng bar. Napalunok siya ng makitang tumingin rin ang daddy niya sa kanya. 

“What’s wrong?” kinakabahan man ay tinanong niya ang mga ito. 

“Nagtatampo ka ba sa amin, Amber?” tanong ng mommy niya. 

Mas lalo siyang naiinis sa tanong na iyon. Tinatanong ba iyon? Hindi pa ba obvious? Hindi siya nagsalita at hinintay na lang ang susunod na sasabihin nila. 

“Sorry, baby. Busy lang kami ng mommy mo.” 

Yeah, right! Ano pa ba ang aasahan niya? Paulit ulit lang naman. Tapos ano? Susuyuin siya gamit ng pera, bag, shoes at mga bagay na hindi naman niya kailangan. Oo, alam niya na ang maaaring mangyari. 

“Here.” see? Ayan na nga ba ang sinasabi niya eh. Wala na siyang ginawa kundi abutin ang bagay na hawak ng mommy niya. 

Pag abot niya nito ay nagulat siya. Seriously? Binigyan siya ng susi. Susi ng kotse. Hindi niya lubos maisip na bibigyan siya ng mga ito ng kotse. Nag driving lesson naman siya kaya walang problema dun. Agad siyang tumayo at tumakbong tinungo ang garahe. 

Nakita niya ang isang kulay pulang sasakyan na alam niyang mas kaiingitan pa siya lalo sa campus lalong lalo na kay Alex na ubod ng yabang. Hinawakan niya ang sasakyan pagkatapos ay lumapit siya sa mga mgualng niya na sumunod sa kanya papuntang garahe. 

Niyakap niya ang mga ito sabay sabing “Salamat po.” tinugon naman ang yakap niya. “We love you, sweetie.” Ngayon ay masasabing buo na ang araw niya.

SA loob ng isang buwan nag iba na ang daily routine niya. Halos araw araw silang pumupunta ng ibat ibang high class na bar gamit ang bago niyang sasakyan. 

Pagkatapos kasing ibigay ng parents niya ang kotse nito ay agad naman silang umalis dahil sa isang business trip. Ilang araw ding hindi nagpaparamdam ang parents niya. Naiinis siya sa mga ito. Pakiramdam niya ay binigay lang ang kotse sa kanya ng mga magulang niya ng sa ganun ay hindi siya magtampo. Party dito, party doon. 

Unti unti niya na ring napapabayaan ang pag-aaral niya. Mas focus pa siya sa sorority niya. Lagi siyang active when it comes to her club. Dahil dun nahuhuli na niyang gawin ang mga projects niya at requirements sa mga subjects sa kursong kinuha niya. 

She’s taking up BS Tourism at mukhang kailangan niya nang mag focus sa studies niya kung gusto niyang mabilang sa ika-apat na taon. Pero parang wala lang sa kanya kahit nakatanggap na siya ng warning sa isang subject sa pagiging late for almost one month. 

Binalewala niya na rin ang ibang school works dahil sa mga unexpected dates niya. Tama. Naging sila na ni Troy kagaya ng inaasahan. Sumikat na siya sa campus at dahil dun kahit papaano ay nagiging masaya siya. 

Of course walang alam ang parents niya na may boy friend siya dahil alam naman niyang ayaw ng mga parents niya mag boy friend siya hanggat hindi pa siya nakapagtapos ng pagaaral. Pero mas lalo siyang naging bossy at mas dumami ang haters niya. 

Sino ba naman ang hindi maiinis at hindi magalit sa kanya? Noon ay hinahangaan siya dahil simple, maganda at matalinong estudyante lang siya pero ngayon ibang iba na. Ang tinuring niyang mga kaibigan ay ang mga member ng club na laging nakadikit sa kanya dahil rin sa sikat siya. Andaming plastic sa paligid at hindi niya napapansin. Bulag siya sa kasikatan na meron siya. Hindi niya iniisip at binabalewala ang mga bulong bulongan. Who cares? As long as sikat siya hanggang tingin lang sila. Hindi niya maexplain eh. Mas gusto niya pala ito kesa naman na lagi siyang binabantayan ng parents niya. 

Siguro okay na ito kesa naman pagbawalan siya sa mga bagay na nagpapa enjoy sa kanya. 

PERO isang araw hindi niya lubos maiisip kung bakit may epekto pa rin sa kanya ang mga mababang grades niya. Oo, natanggap niya na ang Midterm grades niya. Naghihinayang man ay hinayaan niya na lang. 

“Hey, Amber!” napatingin siya sa paparating na si Alex. 

Kumaway siya at lumapit na rin ito. “I think alam mo na?” kumunot ang noo ni Amber sa tanong ni Alex. Nahuli niya itong tinitignan ang hawak na papel na may grades niya. 

“Hindi ka na pala Dean’s Lister.” sabi nito at tumango na lang si Amber. “It’s okay. Halika sama ka na lang sa amin. Magcecelebrate tayo. At least pasado pa rin.” 

Sumama na lang si Amber tutal wala naman siyang gagawin at isa pa ay hindi naman alam ng mga parents niya.

NANG makapasok sa bar ay hindi mapakali si Amber. Hindi niya alam kung bakit. 

Nagulat na lang siya ng tumunog ang cellphone niya at nakitang nag message ang mommy niya.

Tinititigan niya lang ang cellphone habang patuloy sa pag party ang mga kasama niya. Ilang oras rin silang nagtagal sa bar at halos lahat ng kasama niya ay nakainom maliban sa kanya na hindi ginalaw ang inuming binigay sa kanya. 

Nasa harap na sila ng kotse niya ng tumigil si Alex sa harap niya. Sila na lang dalawa ang magkasama dahil may kanya kanyang kotse naman ang mga kasamahan niya maliban kay Alex na sinadyang iwan ang kotse nito.

“Give me the key.” isang utos ang narinig niya kay Alex. 

Umiling siya sabay sabing “No! Lasing ka na at ako ang magmamaneho.” matigas na sabi niya pero ngumiti ito sa kanya. 

“KJ ka pa rin? Hindi ako lasing okay? Just give me the key or else..” nabigla siya sa pagkakasabi ni Alex sa kanya. 

Alam niya ang ibig sabihin nito. Kapag hindi niya kasi sinunod ang utos nito ay siguradong aagawin niya ang lahat na meron siya. Takot siya kay Alex at sa kayang gawin nito. Masakit man pero yun ang totoo. 

Agad naman niyang binigay ang susi. Papasok na sana siya ng nag message ulit ang mommy niya. Hinayaan niya lang ito at pumasok ng kotse. Nagsimula ng magmaneho si Alex pero nabalot siya ng takot ng patakbuhin ng mabilis ni Alex ang kotse na para bang nasa paliksahan sila. Napahawak siya sa seat belt. 

Sinigawan niya si Alex na itigil ang sasakyan pero parang wala itong pakialam. Unti unti na niyang naaalala lahat ng mali na nagawa niya. Naiiyak na siya dahil andami na niyang kasalanan lalong lalo na sa parents niya. Bumilis ang tibok ng puso niya. Nananalangin siya na sana may tumulong sa kanya. Napapikit siya ng maramdaman na mababangga sila. Napuno ng pagsisi ang puso at isip niya kasabay nag pagdilim ng paligid.

TAKOT na takot na napabangon sa higaan si Amber. Halos mawalan siya ng hininga sa naaalala niya. Napatingin siya sa paligid at tuluyang umagos ang mga luha sa kanyang pisngi. 

“Are you okay, miss?” tanong ng nurse sa kanya. Halos mawalan siya ng lakas ng tinignan ang paligid. Nasa hospital siya. 

Pinilit niyang magsalita. “N-nasaan ako?” tanong niya sa nurse at agad namang lumapit ito sa kanya. 

“Bumangga ang sinasakyan niyo sa isang poste, Miss.” 

Nangiginig si Amber ng marinig iyon. At agad naman niyang naalala si Alex. “Ang kasama ko. N-nasaan siya?” 

Napayuko ang nurse sa tanong niya. “Im sorry, Miss. She’s dead” 

Halos hindi makahinga si Amber sa narinig. Kung pwede niya lang ibalik ang lahat ginawa niya na. Biglang may inabot sa kanya ang babaeng nurse. 

“Miss, sa tingin ko kailangan niyo po itong basahin.” napatingin siya sa nurse kahit patuloy siya sa pag iyak. “Sayo na muna ang cellphone ko kasi ang cellphone mo ay sira na. Andyan nga pala ang sim card mo.” pagkasabi ng nurse ay agad naman siya nitong tinalikuran. Binasa niya ang message ng Mommy niya nung bago siya naaksidente.

“Hi, sweetie. I know you have a bad day today. Don’t worry hindi kami galit ng Daddy mo dahil hindi ka na Dean’s Lister. Sorry kung wala kami dyan kasi inaasikaso namin ng daddy mo ang papers natin papuntang Korea. At least for almost one month ay natapos na rin namin ang lahat ng trabaho namin. Mag babakasyon tayo doon for one month. Kaya sorry kung wala kami sa tabi mo palagi dahil para rin ito sa atin. I hope you understand. Wala kang kasalanan baby. Proud kami sayo, no matter what. Keep safe and we love you. See you tomorrow, sweetie.” 

Napaiyak na nang lubusan si Amber. 

Nagsisisi siya sa lahat ng ginawa niya. Sana nakontento na lang siya sa anong meron sa kanya. Sana noon pa niya na-realize na sobrang mahal siya ng parents niya. Sana mapatawad siya sa lahat ng maling ginawa niya. Sa lahat ng kasinungalingan at kasakiman niya sa kasikatan ay pinagsisihan niya na iyon. Ngayon ay binigyan siya ng pagkakataong ng Panginoon para itama lahat ng maling ginawa niya.

***W A K A S***