One Shot Writing Contest Entry #6: Diploma by Ladyquenn28

"'NAY promise ko sa'yo makakasuot ako ng itim na togang iyan." Nakangiting sabi ng dalagang si Maricor sa kanyang ina habang papasok sila sa Unibersidad kung saan siya mag-aaral.

"Promise mo 'yan ha? Wala nang bawian." Nakangiti ding sagot ng ina niya sa kanya.

Nagpatuloy sa paglalakad ang mag-ina papunta sa Registrar's Office kung saan magsusubmit ng Registration Form. Habang nasa pila ay hindi maiwasan ng dalaga na iikot ang mga mata para tumingin sa paligid. 

Napangiti siya nang makita niya ang mga poster kung saan nakalagay ang mga pangalan at litrato ng mga nakapagtapos na may parangal. 

'After 4 years magkakalitrato din ako ng katulad nila at magkakaroon din ako ng maraming parangal.' Sabi ng dalaga sa isip bago ibinalik ang atensyon sa pila.

Nang siya na ang magpapasa ay tinanong siya ng registrar kung anong kurso ang kukunin niya dahil nakalimutan niya palang lagyan ng tsek ang nasa box ng napiling kurso.

"Anong kursong gusto mong kunin.?" Tanong ng taga-registrar sa kanya.

"BSHRM po ma'am." Magalang na sagot nito. Matapos ay sinabi na sakanya kung kailan siya babalik upang kumuha ng examination.

Nang makauwi na sila ay tinanong siya ng kanyang ina kung bakit BSHRM ang gusto niyang kuning kurso at hindi Education. Ang tanging sagot ng dalaga ay ' I want to manage my own Hotel someday' na may kasamang ngiti sa mga labi. Makikita sakanya ang determinasyong maiahon ang pamilya sa hirap.

IT'S Sunday, at ngayon na ang araw na kukuha siya ng examination. Bago umalis ng bahay ay nagdasal muna siya upang humingi ng tulong sa maykapal. Umalis siya ng bahay na may determinasyon at tiwala sa sarili na makakapasa siya sa exam. 

Kumuha siya ng exam ng walang kahirap-hirap. She has this feeling na makakapasa siya. She need a high score para sa scholarship na inaplayan niya. Kahit kasi mataas ang grado niya noong high school at honor student siya ay hindi pwedeng maging kampante siya dahil kailangang hindi bumaba sa 100 ang score na makukuha niya sa exam. Umuwi siya na maaliwalas ang mukha upang pagtakpan ang kabang nararamdaman pagkatapos ng exam.

"Nay, nandito na po ako." msayang sabi ng dalaga.

"Kamusta ang exam anak?" tanong dito ng ina.

"Okay lang po. Medyo mahirap pero kinaya din naman." determinadong sagot nito.

"Iyan ang anak ko. Basta anak kahit anong mangyari huwag kang susuko." nakangiting payo ng kanyang ina.

"Syempre naman nay. Para iyon sa pangarap natin eh. Gagawin ko po ang lahat upang maabot ang pangarap natin." nakangiting sabi nit sa ina.

"Sige na. Magpalit ka na at marami pa tayong gagawin sa bukid." sabi ng kanyang ina.

Umakyat na siya upang magbihis. Tumutulong siya sa nanay niya sa maliit na garden nila sa bukid kapag walang pasok. Iyon kasi ang tanging kabuhayan na iniwan ng kanyang lolo para sa kanyang ina. Ang lupa ding iyon ang tanging kinukunan nila ng kabuhayan dahil sa pagsasaka lamang angkayang pagkakitaan ng kanyang mga magulang dahil parehong hindi nakapagtapos ng kolehiyo.

Gumayak na sila papunta sa bukid dala ang mga gagamitin nila at ang agahan at pananghalian para sa kanyang ama na maagang gumayak upang mag-araro. Napangiti siya ang makita ang maaliwalas na kapaligiran sa kanilang bukirin. Parang nasa paraiso ka lang kapag nakatayo ka sa isang burol at kita mo ang berdeng paligid at ang mga magagandang bulaklak na napalilibutan ng i ba't-ibang kulay ng paru-paru. Masaya ang pagtulong niya sa bukid. Hanggang sa makauwi siya at makapag pahinga ay hindi mawala sa kanyang isip ang magandang atraksiyon sa burol na iyon.

LUMIPAS ang mga araw at ngayon na ang araw na pinakahihintay ni Maricor. Ang araw na lalabas ang result ng kanilang entrance exam. Kinakabahang pumunta ng paaralan sina Maricor at ang kanyang ina. Mabuti nalang at walang masyadong estudyante ang nandito ngayon kaya hindi na nila kailangan makisik-sik pa. Agad naman niyang nakita ang pangalan niya dahil nakahighlight ito. Siya ang nagtop sa exam. Masaya silang umuwi dala ang magandang balita.

Nakapasok si Maricor sa BSHRM bilang iskolar ng paaralan at ng gobyerno dahil sa pagiging topnotcher sa entrance exam. Masaya siya dahil ito na ang daan upang makamit niya ang pangarap.

Noong una ay hindi naging maging madali ang buhay niya sa HRM dahil kailangan niyang pag-aralan lahat ng tao na kabilang sa isang departamento ng hotel. Kailangan niya ring imemorize ang lahat ng mga gamit sa hotel at kung saan ito ginagamit. Ang kutsara na akala niya ay simple lamang ay mayroon palang iba't-ibang klase at gamit. Sa huli ay nakapag-adjust din siya at natutunan din niya ang lahat ng dapat matutunan.

LUMIPAS ang mga taon at ngayon ay nasa huling taon na siya sa kolehiyo. Sa tatlong taong lumipas ay siya ang top 1 sa buong Departamento nila. At ngayon na nasa huling taon na siya ay ipinagpatuloy parin niya ang pagsisikap. Ngunit merong mga problema na darating para subukin ang katatagan ng isang tao.

Dahil sa graduating na siya ay may OJT sila sa second semester. At doon niya nakilala ang kaisa-isang lalaking nagpatibok sa puso niya. Isa ding HRM student ang nobyo niyang si Ojie na kasama din niya sa hotel kung saan siya nag-OJT. Dahil sa bago palang siya sa mundo ng pag-ibig ay madali siyang matukso. Sobrang mahal niya ang kanyang kasintahan.

ISANG araw ay nagpasya ang dalawa na sumama sa kasamahan nila sa trabaho na magparty.

"Babe gusto mo bang sumama sa mga kasama natin?" Tanong ng nobyo nito.

"'Wag na. Dito nalang tayo. Baka kasi magkagulo pa doon." Pagtanggi nito.

"Minsan lang naman eh. Sige na babe. Please." Pagmamakaawa pa ni Ojie sa kasintahan.

"Kung gusto mo ikaw nalang ang sumama. Basta ako hindi puwede dahil may duty ako bukas ng umaga." Pagtatapos nito sa usapan.

Wala nang nagawa pa si Ojie kundi ang tumahimik dahil kahit ano pa ang gawin niyang pagkukumbinsi sa nobya ay hindi nito mababago ang desisyon niya. Kilala na niya ito dahil halos magdadalawang buwan na din niya itong nakasama.

"Hey guys! Bakit hindi pa kayo bihis?" Kunot-noong tanong ng boardmate nilang si Carina. Kasama din nila ito sa trabaho at kaklase din niya ito.

"Kayo nalang. May duty kasi si Maricor bukas ng umaga." Sagot ni Ojie dito.

" 'Edi ikaw nalang ang sumama sa amin." Pangungumbinsi pa ng babae dito.

"'Wag na. Walang kasama ang girlfriend ko dito. Next time nalang." Pagtanggi nito.

Wala nang nagawa ang mga kasama nila kaya't nagpaalam nalang ang mga ito at umalis na. Habang ang magkasintahang naiwan ay tahimik lamang nagpakiramdaman. Ngunit hindi na kinaya ni Ojie ang sobramg tahimik ng paligid kaya siya na ang unang nagsalita upang basagin ang tensyon.

"Babe sorry na. Naiintindihan ko naman kung bakit ayaw mong sumama. It's just that, gusto ko lang na kahit papaano meron ka ring social life katulad ng mga kaibigan mo at hindi puro libro ang kaharap mo." Mahinahong sabi nito sa kasintahan.

"I know I maybe harsh kanina. Ayaw ko lang kasing biguin ang pamilya ko. Alam mo naman na nangako ako sa kanila na magtatapos ako na may parangal at may magandang pangalan. Ayaw kong sirain ang tiwalang ibinigay nila sa akin. Isang buwan nalang mula ngayo ay magtatapos na tayo. Marami pa namang oras para sa sinasabi mong social life kapag nakapagtrabaho na tayo." Mahabang paliwanag nito sa kasintahan.

"I know and I understand. But promise me na magpapahinga ka din minsan sa kakabasa mo nang mga aklat na iyan. Mahirap na at baka magkasakit ka dahil sa sobrang pagod at kulang sa tulog." Parang tatay na sabi nito kay Maricor.

"Yes babe. I promise. Thank you sa pag-unawa mo. I love you." Nakangiting sabi niya dito.

"I love you too." Masayang sagot nito.

Muling tumahimik ang paligid at nagpatuloy na ang dalawa sa pag-aaral hanggang mapagod na sila at nagpasyang magpahinga. Magkaharap lang ang silid ng dalawa kaya sabay na silang pumasok pagkatapos mag paalam sa isa't-isa. Kahit na nasa isang boarding house lang sila ay wala paring may nangyayari sa kanila. It's because they know there limitation and they promise to themselve na hindi nila gagawin ang bagay na iyon hangga't hindi pa sila handa.

NORMAL Days had passed. Two weeks nalang at matatapos na ang On the Job Training nila. Malapit na din ang graduation nila. It means na malapit na ding maghiwalay ng landas sina Maricor at Ojie. Pero bago pa mangyari iyon ay isang pangyayari ang maagang nagpahiwalay sa kanila.

Isang gabi habang nag-aayos ng mga gamit si Maricor para sa malapit na pag-aalis sa boarding house ay pumasok sa kanyang kuwarto si Ojie. Hindi niya alam kung bakit siya kinakabahan dahil sa pagpasok ng kasintahan. Hindi ito ang unang pagkakataon na pumasok ito sa silid niya. Maging siya ay nakapasok na din sa silid nito. Ngunit iba ngayon dahil wala silang ibang kasama sa bahay dahil may pinuntahang party ang mga kasama nila. She feel strange about this night pero hindi na lamang niya ito ipinahalata sa kasintahan bagkus ay ipinagpatuloy na lamang niya ang kanyang ginagawa.

"Babe." Tawag sa kanya ng nobyo.

"Bakit?" Tanong nito ngunit tuloy parin sa ginagawa niya.

"Are you okay? You looked pale." Puna nito.

"Pagod lang siguro ako babe. Alam mo naman na malapit ng matapos ang OJT natin and we need to prepare ourselves. Medyo kinakabahan lang ako at netetense." Sagot nito sa nobyo.

"Hahaha. Ang matalinong si Maricor biglang kinabahan? May sakit ka ba babe? Ngayon ko lang yata na nalaman na kinakabahan ka." Natatawang sabi nito.

"Bakit? Hindi na ba ako puwedeng kabahan?" Taas-kilay nitong sabi.

"Puwede din naman. Nakakapanibago lang." Nakangiti pa rin nitong sabi.

"Okay." tanging sagot nito.

Muli na namang natahimik ang dalawa. Hindi alam ni Ojie kung paano niya uumpisahan ang sasabihin sa kasintahan. Hindi niya alam kung paano niya ito iapproach na hindi ito mao-offfend. Naglakas loob na siyang magsalita nang may biglang sumara ng malakas ang pinto ng kanina'y bukas na kuwarto. 

Bigla naman napayakap sa kanya si Maricor dahil sa sobrang pagkabigla ay natumba silang dalawa sa kama. Hindi alam ni Ojie kung anu ang gagawin niya. The beautiful scene under is tempting him. Maricor wearing a sleeveless blouse and a short is giving him a hard on. Gusto niyang pigilan ang sarili but he can't. Unti-unti niyang ibinaba ang mukha upang halikan ang dalaga. Hindi naman ito umiwas kaya itinuloy na niya. Hanggang sa nangyari ang hindi dapat.

Nang mahimas-masan si Maricor sa nangyari ay bigla nalang siyang tumalon mula sa kama at isinuot ang kanyang mga damit na nagkalat sa sahig. Matapos na makapagbihis ay agad siyang tumakbo papasok sa banyo at doon ibinuhos ang lahat. Umiyak siya hanggang sa napag-isip niyag nagyari na iyon at hindi na maibabalik pa. Lumabas siya sa banyo at nagkulong sa kanyang kuwarto.

MULA nang mangyari iyon ay hindi na muli pang nagpakita si Maricor kay Ojie. Pilit niyang iniwasan ang lalaki hanggang sa matapos ang kanilang OJT. Pilit niyang kinalimutan ang mga nangyari nang gabing iyon. Ibinalik niya ang dating buhay nang makauwi na siya sa bahay nila. Palagi siyang nakakulong sa kuwarto mula nang makauwi siya. Nagtaka man ang kanyang mga magulang ay hinayaan na lamang nila ito. Alam ng kanyang ina na may nobyo ang kanilang anak dahil minsan na niya itong naipakilala sa mga magulang.

Isang umaga ay naabutan ni Aling Maria ang anak na malalim ang iniisip. Three weeks na mula ng umuwi ito mula sa Hotel na piangtrabahuhan nito bilang OJT. Lumalabas lang ito kapag papasok ng University para sa Graduation Parctice nila. Ngayon lang ulit ito nakita ng matanda na maagang nagising at may malalim na iniisip. The first time na nakita niya itong nasa ganitong sitwasyon ay noong nawala ang perang pangenrol nto dahil sa dinukot ng magnanakaw. Kaya alam niyang meron itong malaking problema na hindi nito sinasabi sa kanila. Naglakas-loob na ang matanda na lapitan ang anak upang kamustahin.

"Anak Okay ka lang ba?" nag-aalalang tanong dito ng kanyang ina.

"Oo naman nay. Nag-iisip lang ako kung ano ang magiging speech ko bilang Suma Cumlaude ng Batch namin." pilit na ngiting sagot nito.

"Alam kong hindi iyon ang dahilan kung bakit ang layo ng tingin mo." deretsang sabi ng kanyang ina.

"Nay naman. Kilala niyo naman ako kapag may iniisip." sagot nito.

"Kilala nga kita. Kaya sabihin mo na sa akin kung anong problema mo bago ko pa malaman sa iba." seryoso na ang mukhang sabi ni Aling Maria sa anak.

"Namimiss ko lang po si Ojie. Hindi ko kasi alam kung paano ko siya kakausapin." malungkot na sabi nito.

"Nag-away ba kayo anak?" nag-aalalang tanong ng kanyang ina.

"Wala po. Nagkatampuhan lang." pagsisinungaling nito. Hindi naman nahalata ng kanyang ina iyon kaya nanahimik nalang siya.

"Ah. Dapat pag-usapan niyo 'yan." payo nito.

"Opo nay. Kakausapin ko po siya." sagot nito.

Nang maka-alis na ang ina ay agad kinuha nito ang kanyang telepono at dinayal ang numero ng kasintahan.Sinagot naman nito kaagad ang tawag niya.

"Hello?" sabi nito.

"Naistorbo ba kita?" tanong ng dalaga sa dating kasintahan.

"Hindi naman. Ang tagal ko nang hinihintay ang tawag mo. Hindi mo kasi sinasagot ang mga text at tawag ko. Kamusta ka na?" mahabang litanya ng lalaki mula sa kabilang linya.

"Okay lang naman. Puwede ka bang makipagkita sa akin sa susunod na araw pagkatapos ng graduation ko?" kinakabahang tanong nito.

"Sige. Saan?" tanong nito.

"Sa labas ng University namin." tanging sagot nito.

"Sige. Darating ako. I miss you babe." sabi ni Ojie

.

"Sige. Bye." tanging sagot nito bago ibaba ang tawag.

Kinakabahan siya sa kung anong magiging reaksiyon nito tungkol sa kalagayan niya ngayon. Hindi pa alam ng kanyang mga magulang ang tungkol sa kondisyon niya. Nais niya sanang sabihin sa mga ito ang kalagayan pagkatapos niyang kausapin si Ojie. Alam niyang magagalit ang kanyang mga magulang dahil dito. Pero wala siyang magagawa dahil ang isang beses na pagkakamaling nagawa nila ay nagbunga.

NAGTAPOS bilang Suma Cumlaude si Maricor at maraming karangalan ang natanggap niya ngunit hindi siya lubusang naging masaya dahil alam niyang ang diploma at karangalan ngayon na pinanghahawakan niya ay unti-unting lalaho kapag nalaman ng mga tao ang tungkol sa kalagayan niya. 

Alam niyang magiging isang kahihiyan ito sa kanyang pamilya. Pero kahit ano pa ang sasabihin nila ay bubuhayin niya ang magiging anak nila ni Ojie. Ang isa pang diploma na natanggap niya sa kanyang pagtatapos sa kolehiyo.

Pagkalabas niya ng paaralan ay nandoon na at naghihintay si Ojie sa kanya. Pinauna na niya ang kanyang mga magulang upang makapag-usap silang dalawa. Hinintay muna niyang wala nang tao sa paligid bago nagsalita.

"Mayroon kang dapat malaman." pag-uumpisa nito.

"Ano iyon? Ngayon na nga lang tayo ulit nagkita ang seryoso mo na. Ngumiti ka naman diyan." sabi nito para pagaanin ang tensyon sa pagitan namin.

"I'm two months pregnant." sabi ko sa kanya. Bigla naman siyang namutla na parang binuhusan ng Iang baldeng tubig na may maraming yelo.Ang kaninang masayang mukha niya ay napalitan ng seryoso at walang emosyon.

"Bakit hindi mo sinabi kaagad sa akin?" seryosong tanong nito.

"Noong isang araw ko lang nalaman ang tungkol dito." seryoso ring sagot ko sa kanya.

"So ano nang plano mo?" tanong ulit nito na para bang ako lang ang gumawa ng batang nasa sinapupunan ko.

"Bubuhayin. Ikaw anong plano mo?" balik tanong ko sa kanya.

"Hindi ko alam. Ang alam ko lang kailangan kong panagutan iyan dahil anak ko din iyan." sagot nito. Napasabunot nalang ito sa kanyang ulo dahil sa hindi alam kung anong gagawin namin pareho.

"Sasabihin ko na sa mga magulang ko ang tungkol dito mamaya pag-uwi ko." pagbigay alam ko sa kanya.

"Sasama ako."  determinadong sagot niya.

Gumayak na din kami at sumakay sa sasakyan pauwi sa bahay. 

Isang masayang selebrasyon ang naabutan namin. At ang masayang selebrasyong iyon para sa akin ay masisira lang kapag ipinagtapat na namin sa kanila ang totoo.Pagpasok namin ay maraming bumati sa akin ngunit nginitian ko nalang sila at tuloy-tuloy na pumasok sa loob ng bahay. 

Naabutan nanimg nag-uusap sina Nanay at Tatay. Hahayaan nalang namin sana sila nang tawagin kami ni nanay. Hawak kamay kaming humarap sa kanila. Kita ko ang labis na pangamba sa mukha ni Ojie ngunit hindi ko nalang pinuna dahil kahit ako ay kinakabahan din.

"May sasabihin ba kayong dalawa sa amin?" mahuinahong sabi ni Nanay.

"Opo. Mayroon po kaming malaking kasalanang nagawa. At ngayon palang ay humihingi na ako ng despensa." seryosong sabi ni Ojie sa kanila habang ako ay tahimik lamang na nakikinig sa tabi niya.

"Ano iyon Maricor?" seryosong tanong ni Tatay. Alam kong kapag seryoso si Tatay ay dapat ko ang sabihin ang totoo.

"Buntis po ako Tay, Nay. Sorry po." umiiyak na sabi ko sa kanila. Hindi ko makita ang reaksyon nila dahill sa nakayuko ako. Nakita ko ayon sa kilos nila na pinigilan ni Nanay si Tatay na saktan ako.

"Ilang buwan na?" si Nanay naman ang nagtanong. Feeling ko nasa imbestigador kami at may malaking kasalanan sa batas.

"Dalawang buwan na po." nakayuko ko pa ting sagot.

"At kailan mo pa nalaman? Bakit hindi mo manlang sinabi sa amin. Alam mo ba na araw-araw hindi kami makatulog dahil sa sobrang pag-alala sa'yo dahil ang putla mo. Alam mo ba kung anong gulo itong pinasukan ninyo?" mahabang litanya ni nanay.

"Noong nakaraang araw ko pa po nalaman. Sorry po nay." sagot ko.

"May magagawa pa ba kami? Kahit gusto namin kayong patayin ngayon ay wala pa ring silbi dahil hindi pa rin nito mababago ang kalagayan mo. Anong plano ninyong dalawa?"

tanong ni nanay habang nakatingin kay Ojie na tahimik lamang na nakikinig sa amin.

"I will marry her. But I wat to tell it first to my parents." seryosong sagot nito.

"Sige. Pero dito muna titira ang anak namin hanggang sa hindi pa kayo ikinakasal. Maliwanag?" seryosong sabi ni Tatay na nahimasmasan na dahil sa nangyari.

Marami pa kaming napag-usapan. Pagkatapos niyon ay pinagpahinga na muna nila ako at pinauwi na si Ojie upang sabihin sa mga magulang nito ang tungkol sa kondisyon ko.

Kahit na ganito na ang nagyari sa akin ay hindi ko parin pinagsisihan. I know na kahit hindi ko man nabuo ang pangarap ko ay nagkaroon naman ako ng dahilan upang ipagpatuloy ito at kasama sa pagbuo ng pangarap ko para sa pamilya ko ay ang ba go kong pamilya.

Kung meron man akong natutunan sa buhay ko sa kolehiyo sa apat na taon, iyon ay ang huwag tumuigil sa pagkamit sa pangarap. Kahit madapa ka bumangon ka at lumaban. Huwag magpatalo sa mga problemang ibinabato ng mundo sa iyo.

***WAKAS***